Speervissen in Gaza

Palestijnse vissers in Gaza moeten soms hun toevlucht nemen tot creatieve middelen om hun brood te verdienen onder de Israëlische belegering. Speervissen is een oude methode om te duiken en vissen te vangen met een scherp metalen voorwerp. Normaal gesproken worden tegenwoordig daarvoor vaak harpoengeweren gebruikt. Israël beperkt het visgebied tot zes zeemijl voor de noordkust van Gaza en tussen de negen en vijftien mijl voor de centrale en zuidelijke kusten.

In 2019 schoten Israëlische troepen 347 keer op Palestijnse vissers, die doorgaans boten gebruiken. Uitrusting voor freediving en onderwatervissers is moeilijk verkrijgbaar in Gaza. “Duikuitrusting is erg duur en is niet beschikbaar vanwege de Israëlische blokkade van de Gazastrook”, vertelde Mahmoud al-Housh, een speervisser in Gaza, aan The Electronic Intifada. Israël beschouwt deze materialen als “tweeledig doel”, wat betekent dat ze kunnen dienen als wapens – een voorwendsel dat wordt gebruikt om een breed scala aan goederen niet toe te laten tot het grondgebied. “Dus het is een groot probleem voor ons als duikers en professionals”, verteld speervisser Muhannad, die niet z’n volledige naam wil noemen, tegen The Electronic Intifada. Er zijn ook geen trainingscentra in de kust enclave. ‘Hier vertrouwen we op onszelf. We hebben geen trainingsclubs. We worden met veel moeilijkheden geconfronteerd, ‘voegde Muhannad toe. Om die moeilijkheden te omzeilen, doen vissers in Gaza het met wat ze hebben. Met oude geweren en hout maken ze hun eigen harpoengeweren om vis te vangen. “In het begin visten we met lichtnetten”, verteld Ashraf al-Amoudi, een visser die harpoengeweren maakt, aan The Electronic Intifada. ‘Daarna wilden we vissen met harpoengeweren. We zijn eerst begonnen met onderzoek op internet en YouTube. ” Veelvoorkomende vangsten door speervissers zijn onder andere zeebaars, harder en makreel.

 

Video door Mohammed Asad.

Het woord catastrofe dekt de lading niet voor wat in Gaza gebeurt, zegt Aed Yaghi de directeur van de PMRS. Het is veel erger.
Er is sprake van de driehoek van de dood: geweld, ziektes en honger. Alle drie zijn nu dodelijk. Meer dan 60.000 Palestijnen, vooral vrouwen, kinderen en ouderen, zijn afgeslacht. Meer dan 100.000 zijn gewond geraakt. De gezondheidszorg is praktisch vernietigd. Meer dan 1000 zorgmedewerkers zijn gedood tijdens hun werk. Meer dan 360 zorgmedewerkers zijn ontvoerd, illegaal vastgehouden en gemarteld.
Hoe moeilijk ook, de PMRS gaat door met hulp bieden, vooral met mobiele teams. De steun vanuit Groningen wordt heel erg gewaardeerd. Yaghi: “Elk bedrag is betekenisvol, hoe klein ook, want dit weerspiegelt steun voor en solidariteit met Palestijnen en hun rechten en jullie medemenselijkheid.”