schrijversavond met Arjan El Fassed en Susan Nathan op 30 maart 2009

In het boek beschrijft El Fassed zijn verblijf op de Westelijke Jordaanoever, in de steden Nabloes en Ramallah, waar zijn wortels liggen. Hij maakt het vredesproces en de opstanden die ermee gepaard gingen van dichtbij mee. Aan de hand van de bewogen geschiedenis van zijn familie geeft El Fassed een heldere kijk op wat er met de Palestijnen is gebeurd sinds zestig jaar geleden in mei 1948 de staat Israël werd gesticht. Hij zag onmacht en corruptie aan Palestijnse zijde en onderdrukking van Israëlische kant. Aan de hand van gebeurtenissen binnen zijn familie over verschillende generaties, wordt de geschiedenis van het Palestijnse volk op een persoonlijke en indringende manier verteld. Niet iedereen kan stenen gooien is een meeslepend verhaal van een zoektocht naar wortels, identiteit en bestaansrecht.

 

 

In 2003 nam Susan Nathan een dapper besluit. Ze verhuisde van Tel Aviv naar Tamra, een Arabische stad in het noorden van Israël. Daar wilde zij, als enige joodse tussen 25.000 moslims, aan den lijve ondervinden hoe de Palestijnen leven. In Tel Aviv verwonderde ze zich steeds meer over de onwetendheid ten aanzien van de Palestijnen, en in haar nieuwe woonplaats ontdekt ze hoe het leven echt is achter de betonnen muur en het prikkeldraad dat de Palestijnse enclaves afscheidt van het Israëlische gedeelte. Nathan bewijst met haar eigen leven dat het mogelijk is voor joden en Palestijnen om samen te leven.

Maandag 30 maart om 19.30 uur organiseert het Midden Oostenplatform een schrijversavond met de auteur Arjan El Fassed. plaats: Openbare Bibliotheek, Oude Boteringestraat 18, Groningen (Goeverneurzaal )De toegang is vrij. Een bijdrage aan de inzamelingsactie voor de getroffen bevolking van Jabalya, een stad in de Gazastrook waar Groningen een band mee heeft, wordt op prijs gesteld.

 

Het woord catastrofe dekt de lading niet voor wat in Gaza gebeurt, zegt Aed Yaghi de directeur van de PMRS. Het is veel erger.
Er is sprake van de driehoek van de dood: geweld, ziektes en honger. Alle drie zijn nu dodelijk. Meer dan 60.000 Palestijnen, vooral vrouwen, kinderen en ouderen, zijn afgeslacht. Meer dan 100.000 zijn gewond geraakt. De gezondheidszorg is praktisch vernietigd. Meer dan 1000 zorgmedewerkers zijn gedood tijdens hun werk. Meer dan 360 zorgmedewerkers zijn ontvoerd, illegaal vastgehouden en gemarteld.
Hoe moeilijk ook, de PMRS gaat door met hulp bieden, vooral met mobiele teams. De steun vanuit Groningen wordt heel erg gewaardeerd. Yaghi: “Elk bedrag is betekenisvol, hoe klein ook, want dit weerspiegelt steun voor en solidariteit met Palestijnen en hun rechten en jullie medemenselijkheid.”