Het Israëlische leger heeft zeven Palestijnse demonstranten gedood en 257 gewond tijdens de Great Return March-demonstraties op vrijdag 28 september 2018 in de Gazastrook. Onder de gewonden bevonden zich 33 kinderen, vijf vrouwen, vier journalisten en een paramedicus. 163 van de gewonden werden geraakt door scherpschutters, waaronder 20 kinderen en één vrouw.
De documentatie van Al Mezan Center for Human Rights laat zien dat tijdens  de demonstraties op vrijdag 28 september door de Israëlische strijdkrachten zowel met scherp als met plastic beklede kogels, en traangas op ongewapende demonstranten, journalisten en paramedici werd geschoten. Ook werd een geluidsbom gebruikt.

Rond 17.55 uur werd Iyad Khalil Al-Sha’er, een 18-jarige inwoner van de Shujaiya-wijk in Oost-Gaza-stad, dood verklaard tien minuten nadat hij met een kogel van een scherpschutter in de borst was doodgeschoten. Rond 18.00 uur werd Mohammed Nayef Al-Houm, een 14-jarige inwoner van vluchtelingenkamp Al-Bureij in het district Midden-Gaza, dood verklaard nadat hij een uur eerder door een kogel in de borst was geraakt. Het gebeurde tijdens een demonstratie in het kamp Al-Bureij in het oosten.
Rond 18:05 uur stierf Mohammed Walid Haniya, een 32-jarige inwoner van Al-Sheikh Radwan in Gaza, aan wonden die hij tien minuten eerder had opgelopen. Hij werd met scherpe munitie in zijn gezicht geschoten tijdens de demonstratie in het oosten van Gaza.Het zelfde lot onderging  Mohammed Bassam Shakhsa, een 24-jarige inwoner van Shujaiya, Hij werd met scherp door zijn hoofd geschoten tijdens de demonstratie in Oost-Gazastad.
Om 19.10 uur werd Mohammed Ali Inshasi, een 18-jarige inwoner van Al-Amal buurt in Khan Younis in het zuiden van de Gazastrook, dood verklaard na zijn verwonding met een kogel in de maag. Hij werd om 18.50 uur neergeschoten tijdens de demonstratie in Oost-Khan Younis.
Om 19.20 uur verklaarden artsen in het Europese Gaza-ziekenhuis Naser Azmi Musabeh, een 11-jarige inwoner van Abasan Al-Kabira in Khan Younis, dood. Het kind werd rond 18.30 uur met scherp in het hoofd geraakt tijdens de demonstratie in Oost-Khan Younis.
Om 21.25 uur bezweek Mohammed Ashraf Al-Awawda, een 25-jarige inwoner van de Gaza-vallei, tijdens een demonstratie in het vluchtelingenkamp Al-Bureij toen hij werd getroffen door een kogel in zijn borst.

Leden van de pers en medische teams bleven doelwit, waarbij vier journalisten en één paramedicus geraakt werden:

• Mo’een Tayseer Al-Dabba, een 24-jarige correspondent voor Palestine Network, werd geraakt door granaatscherven in de schouder;
• Haneen Mahmoud Baroud, een 23-jarige journalist bij Majidat Media Network, werd geraakt met een traangasgranaat rechtstreeks in het hoofd;
• Journalist Amjad Jarada werd geraakt door granaatscherven in zijn hand en voet;
• Mohammed Jamal Abu Qadous, een 23-jarige journalist bij Siraj voor Media Services, raakte ook gewond door granaatscherven aan het hoofd. De vier journalisten liepen hun verwondingen op tijdens het verslag doen van de demonstratie in Oost-Gazastad.
• Mohammed Fareed Al-Ammor, een 24-jarige paramedicus bij de medische diensten, raakte gewond door een kogel in de voet tijdens het werken in het oosten van Khan Younis. 

   

  Uit de archieven van Al Mezan blijkt dat vanaf het begin van de Grote Terugkeermars op 30 maart 2018 203 Palestijnen zijn gedood in Gaza. Daarvan zijn er 151 gedood tijdens de demonstraties, waaronder 30 kinderen, een vrouw, twee journalisten, drie paramedici en drie personen met een handicap. De lichamen van tien van hen worden vastgehouden door Israëlische troepen (twee van hen minderjarigen). Nog eens 10.234 mensen raakten gewond, waaronder 1.849 kinderen, 424 vrouwen, 115 paramedici en 115 journalisten. Van de gewonden werden 5.814 getroffen door gericht vuur, waaronder 939 kinderen en 114 vrouwen.

  Al Mezan herhaalt zijn veroordeling van het gebruik van dodelijk en ander buitensporig geweld door de Israëlische strijdkrachten, waaronder scherpschutters, om de demonstraties tegen te gaan. Al Mezan benadrukt zijn veroordeling van de aanhoudende aanvallen op kinderen evenals op journalisten en paramedici die door hun kleding en uitrusting herkenbaar zijn. Al Mezan benadrukt dat het recht op vreedzame vergadering en vrije meningsuiting grondrechten zijn die moeten worden gerespecteerd. Ongewapende demonstranten die geen serieuze of onmiddellijke dreiging vormen voor de Israëlische strijdkrachten mogen niet worden beschoten.

  Het overmatig gebruik van geweld wijst op een voortzetting van onwettige targetingpraktijken van de kant van de Israëlische strijdkrachten, ondanks de juridische gevolgen en internationale veroordeling. Al Mezan dringt er bij de internationale gemeenschap, geleid door de partijen bij de Vierde Geneefse Conventie, op aan snel en effectief stappen te ondernemen om de naleving van internationale wetgeving te waarborgen en een zinvolle bescherming te bieden aan ongewapende demonstranten en burgers in heel Gaza. De plicht om burgers te beschermen is een belangrijke wettelijke vereiste en is, op dit punt in het conflict, een test voor de authenticiteit van de inzet van de internationale gemeenschap voor hun wettelijke verplichtingen, morele normen en humanitaire doelstellingen ten opzichte van de Palestijnse bevolking.

  Al Mezan benadrukt zijn standpunt dat het niet ter verantwoording roepen van daders van schendingen van mensenrechten en internationaal humanitair recht het voortzetten van schadelijk beleid en praktijken aanmoedigt. Al Mezan roept daarom de internationale gemeenschap op verantwoordingsmechanismen te activeren om ervoor te zorgen dat overtreders voor het gerecht worden gebracht in overeenstemming met het internationale recht, inclusief internationaal strafrecht. In deze geest wordt de internationale gemeenschap opgeroepen om het onpartijdige en onafhankelijke onderzoek van de VN-onderzoekscommissie naar de onwettige inzet van geweld tegen ongewapende betogers, journalisten en paramedici te ondersteunen.

  Engelse tekst op de site van Al Mezan

Verklaring mensenrechtenorganisatie Al Mezan

Op zondag 26 augustus 2018 openden de Israëlische zeestrijdkrachten op het vuur op Palestijnse vissers voor de kust van de stad Beit Lahia in het district Noord-Gaza. De oorlogsschepen enterden vervolgens een boot, namen de twee vissers gevangen en namen vissersboot en uitrusting in beslag.

De boot bevond zich op ongeveer een zeemijl van de kust, ruim binnen de door Israël beperkte visserijzone, toen ze in beslag werd genomen. De twee gevangen genomen vissers zijn: Hasan Al-Sultan, 19, en Oranos Al-Sultan, 22. De twee mannen zijn inwoners van de stad Beit Lahia. Uit de documentatie van Al Mezan blijkt dat vanaf het begin van 2018 Israëlische troepen 233 aanvallen op vissers hebben uitgevoerd – bij 232 daarvan werd met scherp geschoten – waarbij één visser werd gedood, 15 mensen werden verwond, 41 werden aangehouden en 13 vissersboten werden geconfisqueerd.

Al Mezan veroordeelt het geweld tegen vissers en benadrukt dat de voortdurende pesterijen, detentie en schietpartijen, die dood en letsel tot gevolg hebben, evenals confiscatie en vernietiging van uitrusting, deel uitmaken van een onwettig beleid inzake afsluiting en blokkade. Dit komt neer op een verboden collectieve straf. Vissers moeten worden beschermd zodat ze kunnen werken en waardig en veilig kunnen leven, maar de Israëlische autoriteiten beperken hen tot een zone tussen drie en negen zeemijlen om te vissen. Maar zelfs wanneer ze in de toegestane zone zijn worden ze nog steeds slachtoffer van aanvallen..

Deze aanslagen zijn in strijd met de internationale mensenrechtenwetgeving. Visserij levert een aanvulling op de erbarmelijke omstandigheden van de vissersgemeenschap in de Gazastrook, waarvan 80 procent onder de armoedegrens leeft. Het beleid van de Israëlische autoriteiten om de toegang van Palestijnse vissers tot de Palestijnse territoriale wateren ten onrechte te belemmeren, beperkt hun gebruik van de natuurlijke hulpbronnen van Palestina. Dit is in strijd met het internationale humanitaire recht, en maakt wat anders een levensvatbare sector binnen de Palestijnse economie zou zijn onmogelijk.

Al Mezan eist de onmiddellijke vrijlating van de twee vissers. Al Mezan dringt er bij leden van de internationale gemeenschap op aan onmiddellijk stappen te ondernemen om de Palestijnse burgers te beschermen en een einde te maken aan de afsluiting en blokkade door Israël.

zie ook het eerdere gepubliceerde youtube filmpje waarin Palestijnse vissers worden beschoten door de israelische marine

Op zaterdag 18 augustus zal als onderdeel van de tweewekelijkse wake aandacht worden besteed aan de boycotactie rond de aardappelen uit de illegale nederzettingen op de Westbank die hier in de supermarkten worden verkocht. De actie vindt plaats op het Waagplein van 13.00 tot 14.00 uur  meer info over de achtergrond van de actie

Op 28 juni werd Einat ontvangen door leden van Groningen-Jabalya, Vrouwen in het Zwart en enkele geïnteresseerden. Einat was een bekende actrice in Israel, zo won zij in 2009 de prijs voor beste actrice op het festival van Akko (het belangrijkste Israëlische theaterfestival) voor haar rol in Janana, het toneelstuk van Yiftach Klein. Zij trad zowel voor TV als in films en op het toneel op. Zij was altijd al kritisch t.o.v. de Israëlische bezetting van Palestina. Begin 2013 verklaarde ze haar steun voor Balad, een linkse Arabische nationalistische partij. Maar tijdens de Gaza oorlog van 2014 nam zij publiekelijk afstand van het Israëlische regeringsbeleid. Dat leidde tot ontzettend veel bedreigingen aan haar adres. Op facebook werd zij “gelynched”. De publieke hysterie en protesten betekende het einde van haar loopbaan als actrice. De hetze sterkte haar in haar overtuiging: ik kan alleen maar in Israel blijven leven als ik me blijf uitspreken.

Ze begon een loopbaan als theaterregisseur. De ervaringen van deze periode verwerkte zij in het project “Shame”. Dit werd opgevoerd in Tel Aviv. Na “Shame” produceerde ze “Palestina, jaar nul.” Dat stuk, dat werd omschreven als een “docu-komedie”, ging over de sloop van Palestijnse huizen door het Israëlische leger. Het werd opgevoerd  op het laatste Akko Festival in oktober 2017.
Een paar dagen voordat het festival begon, vroeg Minister van Cultuur Regev om een onderzoek naar de vraag of het toneelstuk boodschappen van opruiing en subversie van de staat bevatte. In een ongebruikelijke stap diende het festivalmanagement het script in om vooraf goedgekeurd te worden door het hoofd van de cultuuradministratie van het ministerie, Galit Wahba-Shasho, die besliste dat het toneelstuk de wet niet schond.
“Palestine, Year Zero” werd op het festival opgevoerd voor volle zalen, en Georges Ibrahim won de prijs voor de beste acteur. Vervolgens werd het stuk nog gespeeld op een festival in India.

Ze vertelt over het Bedoeïnendorp Al Araqib dat al 130 maal door het Israëlische leger is verwoest en ook 130 maal weer opgebouwd. Die veerkracht inspireert haar. Er is nu een gerechtelijke uitspraak waardoor het volwassenen verboden is om het dorp weer op te bouwen. Maar nu bouwen de kinderen het dorp weer op. Ze heeft nu een groep kinderen op het toneel gebracht die laten zien hoe ze in 10 minuten een bouwsel neerzetten. Een vader vertelt het verhaal. En dit als voorstelling voor de Israëli’s.

Het laatste taboe in Israël, ook voor Israëlisch links, zijn de Palestijnse gevangenen. Voor de Israëli’s zijn  alle gevangenen terroristen. Maar 1 op de 4 Palestijnen heeft in de gevangenis gezeten; elke familie heeft iemand in de gevangenis. Ook kinderen worden om politiek redenen gevangen gezet. In Israël berichten de media er niet over. Niemand weet wat er binnen de gevangenissen gebeurt. Het is strafbaar om dat openbaar te maken.

Daarom wil Einat daar een theaterstuk over maken. Op basis van brieven van gevangenen en documenten produceerde ze “Prisoners of the Occupation”. Dit is dus eigenlijk een co-productie van gevangenen en Einat. Een speciale gevangenen schreef ook een scene uit het stuk.

Ze slaagde er in om dit door het Akko festival geaccepteerd te krijgen. Maar dit stuk werd te elfder ure van het programma geschrapt. De directeur van het festival trad af, en bijna alle andere producties trokken zich terug. Maar Einat benadrukt dat het hen alleen om de vrijheid van meningsuiting ging. Politiek steunden ze haar niet. Minister Regev verklaarde dat het stuk verboden moest worden. Opnieuw werd Einat bedreigd, ook fysiek. Haar dochters worden op school uitgescholden. Omdat haar stukken niet gespeeld worden heeft zij geen inkomen; daarom heeft zij een bijbaantje, maar ook daar wordt met ontslag gedreigd.

Omdat Israëlische theaters het niet wilden hebben heeft ze geprobeerd om het in Palestijnse theaters te laten spelen. Maar deze wilden niet omdat zij een Israëlische toneelregisseur is. Nu is ze op zoek naar een manier om het stuk opgevoerd te krijgen. Nederland misschien? Ze heeft hier wat gesprekken.

Einat Weizman is in Groningen voor een lezing in het kader van de vrijdagse lunchlezingen “Art and fear in public spaces” van Minerva/Hanzehogeschool.  Ze is gevraagd omdat haar theatervoorstelling “Prisnoners of the occupation” van het programma van het Akko-festival werd geschrapt en vervolgens verboden door de Israëlische Minister van Cultuur. Ook het solidariteitsprogramma dat zij maakte t.b.v. de Palestijnse dichteres Dareen Takour, die vanwege haar gedicht gevangen werd gezet, werd door de Minister veroordeeld.

Einat liet zich informeren over de activiteiten in Groningen en was blij verrast over de Groningse solidariteit. Er zijn vanuit de zaal nog wat vragen over de Israëlische oppositie. Volgens Einat is de BDS-campagne de enige manier om Israël tot een ander beleid te krijgen. Maar binnen Israël is de steun daarvoor klein. Er is een kleine groep “Boycot from within” rond Ronny Barkan. Maar veel “progressieven” hebben wel enige kritiek, maar dat stopt zodra hun eigen privileges in het geding komen (stel dat er echt gelijkheid zou komen). En het is heel makkelijk om je helemaal af te sluiten van de bezetting, je merkt er niets van. Veel jongeren die in het Israëlische leger hebben gediend lopen een trauma op. Maar zij droppen out, reizen naar India, vluchten in de drugs. Tussen de grote partijen is er eigenlijk geen verschil in standpunt m.b.t. de bezetting.

Kijk hieronder voor meer over Einat Weizman

Interview met de Indian Express

Stichting Kifaia, Dokters van de Wereld en Stichting Groningen-Jabalya roepen minister Stef Blok op om het doodschieten van medisch hulpverlener Razan Najjar door het Israëlische leger te veroordelen en bij de Israëlische regering aan te dringen op berechting van de daders. De oproep wordt ondersteund door FNV Zorg en Welzijn en 26 professionals uit het medisch veld.

Vrijdag 1 juni stierf de 21-jarige verpleegkundige Razan al Najjar door een kogel van een Israëlische scherpschutter. Zij was als vrijwilliger bij onze samenwerkingspartner de Palestinian Medical Relief Society  werkzaam tijdens de Great March of Return protesten in de Gazastrook.

Duidelijk herkenbaar als hulpverlener
Op het moment van de beschieting probeerde Razan – met de handen in de lucht geheven ten teken dat zij ongewapend was – een gewonde demonstrant te bereiken, op 200 meter van de grensafscheiding met Israël, in het zuidoosten van de Gazastrook. Desondanks schoot een Israëlische soldaat haar een kogel in de borst. Bij aankomst in het ziekenhuis van Khan Younis bleek de jonge vrouw te zijn overleden. Net als haar collega’s die die dag met scherpe munitie of scherven daarvan werden verwond, was Razan duidelijk herkenbaar als hulpverlener.

Aanvallen op medisch personeel oorlogsmisdaad
In totaal heeft Israël sinds eind maart 245 paramedici van verschillende hulpdiensten verwond, van wie 29 met scherpe munitie, en 40 ambulances beschoten. Aanvallen op medisch personeel zijn een oorlogsmisdaad onder de Geneefse conventies, evenals het schieten op kinderen, journalisten en ongewapende burgers. In 2016 nog, veroordeelden de VN met resolutie 2286 aanvallen op medische faciliteiten en belemmering van noodhulpverlening tijdens gewapende conflicten.

Oproep aan de minister
Ondertekenaars roepen de minister op zijn afkeuring over deze daden kenbaar te maken aan de Israëlische regering; erop aan te dringen dat beschietingen op medisch personeel, kinderen, journalisten en ongewapende burgers onmiddellijk stoppen en dat de daders van deze misdaden worden berecht.

Lees de volledige brief hier

Op zondagmiddag 3 juni werd een “Free Gaza!” manifestatie gehouden in Groningen. Het doel was aandacht te vragen voor de schrijnende situatie in Gaza en de regering op te roepen afstand te nemen van de manier waarop de Palestijnen in dat gebied (en in het algemeen) worden behandeld door de Israelische regering/het Israelische leger.

Er waren diverse sprekers Ayham Najem, Biessaan Alhaj, Sunita Biharie, Lenneke Max en Johan Feitsma. Muziek werd gemaakt door Amer Shanati (Palestijnse Ud speler), Slack Bird (banjo-driven-folk-punk uit Finland) en Liesbeth Betten (zangeres en activiste). Spoken word: Tammy Blue.

zie het verslag en de beelden op de blog van organisator Obed brinkman

Op vrijdag 1 juni werd PMRS vrijwillig hulpverlener Razan Al Najjar, 21 jaar oud, neergeschoten en gedood door een Israëlische sluipschutter toen zij probeerde eerste hulp te verlenen aan gewonde demonstranten in Khan Younis. Het was niet de eerste keer dat Razan het doelwit was van Israëlische sluipschutters. Zij raakte op 20 april ook al gewond toen ze in de voet werd geschoten met een rubber kogel, en op 28 april toen ze brandwonden opliep als gevolg van een traangasgranaat die haar op de borst raakte.

De PMRS rouwt om dit vreselijke verlies en eist dat Israël ter verantwoording wordt geroepen voor zijn misdaden. Het doelbewust beschieten van medisch personeel is een oorlogsmisdaad onder Internationaal Humanitair Recht net als het doelgericht schieten op ongewapende burgers.
Ook 3 andere paramedici actief voor PMRS raakten gewond tijdens het protest op vrijdag. Rami Abu Jazar werd in zijn linkerbeen geraakt door een kogel, Mahmoud Qudaih kreeg een granaatscherf in de voet en Mahmoud Abdel Ati, granaatscherven in zijn benen. In totaal raakten 30 PMRS paramedici gewond van wie één is overleden.

Op vrijdag, verleenden PMRS paramedici eerste hulp aan 87 slachtoffers. Daarvan hadden 70 mensen last van overmatige traangasinhalatie en hadden 17 personen schotwonden. Vijf andere slachtoffers werden vervoerd naar medische hulpposten of het ziekenhuis. Sinds het begin van de protesten, heeft de PMRS eerste hulp geboden aan in totaal 2414 slachtoffers en hielp bij het transport van 143 slachtoffers.

De PMRS heeft in ieder van de vijf gouvernementen van de Gazastrook een gezondheidsteam dat de gewonden thuis bezoekt om wonden te verzorgen, fysiotherapeutische diensten verleent en hulpmiddelen verstrekt. De teams hebben tot nu toe 414 personen op deze manier geholpen, waarvan er 85 hulpmiddelen hebben ontvangen

Zoals gisteren op de valreep aangekondigd zou een deel van de Gaza flotilla aankomen aan het Hoge der Aa. Wij hebben vanaf 18.00 uur gewacht maar uiteindelijk waren de boten te laat om nog naar de binnenstad te varen omdat de bruggen na 19.00 uur niet meer bediend worden. Eén van de boten lukte het om aan te meren in het Eemskanaal. Toen dat duidelijk werd zijn we alsnog daar heen gegaan om de bemanning te begroeten en ze succes te wensen op hun reis naar Gaza. (zie hieronder) Daarna moesten wij snel naar onze eigen bijeenkomst met theatermaker Jan Willems.

filmpje van de aankomst en begroeting van de bemanning van één van de boten die naar Gaza gaan in een poging om de blokkade te doorbreken

Op vrijdag 25 mei hebben wij bezoek gehad van Ayed Yaghi de directeur van de Palestine Medical Relief Society afdeling Gaza. De medische organisatie waar wij al jaren geld voor inzamelen.  Eerst was er  een lunchontmoeting  bij de gemeente, die overigens geen concrete punten heeft opgeleverd. Ambtenaren Jan Kees en Dórte namen kennis van de stand van zaken. De brief van de burgemeester van Jabalya waarin hij om steun verzoekt ligt bij de burgemeester van Groningen op tafel, maar Jan Kees voorspelde dat geen actie van de gemeente zal komen. Voor geldelijke financiële steun zag hij hooguit de weg via de fracties. Ik denk dat we dit ook moeten doen: een brief aan de fracties sturen om te vragen om een bijdrage in de noodhulp. Misschien rond 5 juni?

Later was er een bijeenkomst met Palestina activisten van onze stichting en VIZ. Yaghi schetste voor ons de situatie van de Gazastrook. Al tien jaar is er een blokkade die voor de bevolking steeds meer knelt. De economie is ingestort waardoor de werkloosheid ruim 40% is en onder jongeren zelfs boven de 60%. Als zij zijn afgestudeerd vindt slechts 20% een baan. Veel van hen willen dan ook weg uit de Gazastrook maar dat is praktisch onmogelijk De afgelopen jaren was de grens met Egypte in totaal ongeveer 60 dagen per jaar open. Op dit moment heeft Egypte de grens ook geopend en dat zal duren tot het eind van de ramadan. Het is onduidelijk wat er daarna gebeurt. Ook als de grens open is zoals nu betekent dat niet dat iedereen er uitkan. Daarvoor moet je een vergunning hebben en die krijg je niet zomaar. Een aantal jaren geleden is er nog een boot gezonken met veel Palestijnen die vanuit Egypte naar Europa probeerden te komen. Zij zijn op zee omgekomen zoals veel andere vluchtelingen ook overkomt.
Hij stond uitgebreid stil bij de recente Mars voor de Terugkeer en de gevolgen van het Israelische geweld (zie plaatje hieronder voor de cijfers) Voor de PMRS betekende het alle hens aan dek. Veel hulpverleners waren ter plekke aanwezig om de vele gewonden te verzorgen. Omdat er veel ernstige gewonden zijn gevallen is er veel nazorg nodig. Omdat er geen plek is in ziekenhuizen vanwege het grote aantal gewonden moesten de patienten zo snel mogelijk naar huis en verlenen de medewerkers van de PMRS de nazorg zoveel mogelijk aan huis. Overigens hebben ze veel hulp gekregen van Jordanie. Er zijn tientallen artsen naar de gazastrook gestuurd en veel ernstig gewonden zijn per ambulance naar Jordaanse ziekenhuizen vervoerd.
Hij benadrukte dat deze protestactie uniek was omdat het initiatief van onderop kwam en bewust geweldloos was en voor het eerst ook Hamas akkoord ging met het vreedzame aktiemiddel. Volgens Yaghi wordt geweldloze aktie als het actiemiddel voor de toekomst gezien ondanks de gewelddadige Israelische reactie. Hamas heeft ook ondanks Israelische luchtaanvallen de afgelopen weken niet met aanvallen gereageerd. In de westerse pers is gesuggereerd dat hamas deze aktie heeft georganiseerd en zelfs mensen zou hebben gedwongen naar de grens te gaan maar dat is volgens Yaghi onzin. Het was een initiatief dat van onderop kwam omdat de bevolking de wanhoop nabij is over de uitzichtloze blokkade. Bovendien weten de Palestijnen dat de gewone mensen in het Midden Oosten wel solidair zijn maar dat geldt niet voor de leiders. Zij verwachten daar niets van dus moeten zij zelf het verzet organiseren. Hij kondigde aan dat 5 juni de volgende grote protestdag zal worden. Yaghi benadrukt dat de internationale solidariteit en vooral de druk van BDS heel belangrijk is ter ondersteuning. Ook de financiele steun van organisaties zoals Kifaia en stichting Groningen-jabalya voor de PMRS is heel belangrijk. Het gaat wellicht om relatief kleine bedragen maar ze komen wel direct van burgers en dat betekent heel veel omdat ze duidelijk maken dat burgers in Europa de Palestijnen niet vergeten zijn.

filmpje inzet van de PMRS tijdens de Mars van de Terugkeer

Dinsdag 29 mei

Avond met Jan Willems, theatermaker in Gaza

Stichting Groningen-Jabalya organiseert dinsdag 29 mei een avond met theatermaker Jan Willems. Hij is directeur van Theatre Day Productions in Palestina en woont daar al meer dan 20 jaar. Theatre Day Productions (TDP) werkt met jongeren in Gaza die theater willen maken, niet alleen omdat het leuk en leerzaam is maar ook als noodzaak om te ontkomen aan de dagelijkse spanningen en conflicten. TDP geeft voorstellingen aan kinderen vanaf zes jaar, geeft workshops en trainingen aan tieners en biedt een drama-opleiding aan. Speciaal voor vrouwen organiseert TDP een cursus verhalen vertellen.
Jan Willems bezoekt Groningen om contacten te leggen met noordelijke theaterinstellingen om te komen tot een vorm van samenwerking.
Ook zal hij ingaan op de actualiteit Gaza: Hij maakte de Mars voor de Terugkeer en het Israëlische geweld tegen deze vreedzame demonstratie van dichtbij mee.Wij nodigen u graag uit voor deze bijzondere avond.

Meer informatie Lejo Siepe, bestuurslid Stichting Groningen-Jabalya 06 24641940

lokatie Poortershoes Oosterweg 13 9724 CA Groningen
Inloop: 20.00 uur/ aanvang 20.15

Toegang is gratis maar wij zamelen geld in voor de medische organisatie PMRS en stellen een bijdrage zeer op prijs. kijk voor meer informatie over de PMRS op de donatiepagina