Categorie: Nieuws

Onze collega’s in Gaza hebben de hele dag gewerkt om de straat rondom het Medical Relief Center in Al-Samir schoon te maken van de vernietiging en bombardementen en het te voorzien van medicijnen om het te heropen De vestiging in Gaza stad is verwoest en aktiviteiten zijn verplaatst naar het zuiden van de Gazastrook Bedankt voor de giften. 

andere berichten

https://www.facebook.com/reel/354917093817164

https://www.facebook.com/reel/895008665608785

https://www.facebook.com/reel/363268242962247

 of doneer digitaal via de QR code

bron: NRC van 2 januari

Oorlog Israël-Hamas

Terwijl de bombardementen aanhouden, proberen sommige Gazanen hun werk voort te zetten. Meestal met gevaar voor eigen leven. „Tijdens het werken moet ik steeds aan mijn kinderen denken.”

Veel Gazanen denken allang niet meer aan de baan die ze hadden voor de oorlog. Door de constante bombardementen zijn ze vooral bezig met overleven. Duidelijk is echter dat het conflict een grote klap toebrengt aan de werkgelegenheid in de enclave. Zeker 66 procent van de banen in Gaza ging verloren sinds het Israël-Hamas-conflict begin oktober uitbrak, volgens cijfers van de Internationale Arbeidsorganisatie (ILO). De organisatie waarschuwt dat het werkgelegenheidsverlies nog verder kan toenemen. „Tegenwoordig kan bijna niemand in Gaza nog een inkomen uit werk verdienen”, zegt Peter Rademaker, plaatsvervangend regionaal directeur van de ILO voor de Arabische staten, in een persbericht.

Voor de oorlog leefde bijna de helft van de bevolking in Gaza onder de armoedegrens en had 46 procent van de bevolking geen baan. Bij de jongeren lag dat percentage op bijna 60 procent.

Ter vergelijking: in het derde kwartaal van dit jaar was 3,6 procent van de Nederlandse beroepsbevolking werkloos.

Afhankelijk

De Gazaanse economie is grotendeels afhankelijk van Israël. Sinds Hamas er in 2007 aan de macht kwam, gelden er beperkingen voor de import van goederen, waaronder elektronische en computerapparatuur. Israël beperkt ook de snelheid van het internet: Gaza maakt nog gebruik van 2G, als het internet al werkt.

Hulpverleners, journalisten en ngo-medewerkers in Gaza werken onder grote druk in de frontlinie. De mensen in deze beroepen doen belangrijk werk voor hun mede-Gazanen maar draaien nu al weken overuren. Soms met vrees voor hun eigen leven: tijdens de oorlog zijn al meer dan 21.000 Gazanen omgekomen, volgens cijfers van het Hamas-bestuur, vooral door de bombardementen.

NRC sprak met vier mensen in Gaza die, oorlog of niet, doorgaan met werken. Hoe beïnvloedt de oorlog hun werk? Wat voor risico’s brengt het conflict met zich mee in hun werkende bestaan?

PERSVOORLICHTER

Inas Hamdan

Inas Hamdan werkt in Gaza als persvoorlichter voor de UNRWA, de VN-organisatie die zich sinds 1949 inzet voor Palestijnse vluchtelingen. De werknemers van de ngo voorzien mensen tijdens de oorlog van voedsel en zijn actief in gezondheidsinstellingen, vluchtelingenkampen of scholen. Sinds 7 oktober zijn 136 UNRWA-medewerkers gedood.

Op 13 oktober is Hamdan met haar familie geëvacueerd naar het zuiden van Gaza. „Het zijn moeilijke tijden, niet alleen voor mij, maar ook voor mijn familie en de rest van de Gazaanse gemeenschap”, zegt Hamdan, die al acht jaar voor UNRWA werkt als hulpverlener. Sinds het begin van de oorlog heeft ze geen elektriciteit meer en is de internetverbinding slecht. In de uren dat Hamdan kan appen of bellen, legt ze contact met mensen om actuele informatie te krijgen over de humanitaire situatie.

Via de websites en sociale media van UNRWA houdt Hamdan mensen op de hoogte over de ontwikkelingen in Gaza. „Een deel van mijn werk bestaat uit veldbezoeken om informatie te verzamelen, om via UNRWA-kanalen het dagelijks lijden van ontheemden te kunnen weergeven.” Door de communicatiestoringen is het moeilijk contact te krijgen met haar collega’s. Een andere uitdaging is het brandstoftekort. Daardoor kunnen voertuigen van UNRWA zich lastig verplaatsen. „UNRWA-medewerkers kunnen ook niet zomaar meer een auto krijgen, wat ze voor de oorlog gewend waren.”

„Tijdens het werken moet ik steeds aan mijn kinderen denken, die ik dan bij hun vader thuis achterlaat in het zuiden van Gaza. Ik kan niet eens beschrijven hoe bang ik ben als ik hoor over een luchtaanval op mijn buurt. Ik bel ze onmiddellijk, maar de meeste telefoonlijnen in de Gazastrook zijn slecht.”

JOURNALIST

Maha Hussaini

Maha Hussaini werkt voor een mensenrechtenorganisatie die zich richt op het Midden-Oosten en Europa. Ook werkt ze als freelance journalist voor de Britse nieuwssite Middle East Eye. Naast haar verslaggeving in Gaza houdt zij ruim 45.000 volgers op X gedurende de dag op de hoogte van de ontwikkelingen in de kuststrook. Haar werk is gevaarlijk. Meer dan zestig Palestijnse journalisten werden tijdens de oorlog al gedood.

Net als Hamdan heeft Hussaini op vrijdag 13 oktober haar woonplaats in Gaza-Stad moeten verlaten. Ze vluchtte naar het midden van de Gazastrook. Haar woonwijk in Gaza-Stad is meerdere keren gebombardeerd nadat ze op de vlucht sloeg.

Sinds haar vertrek merkt de journalist dat ze door de gebrekkige telecommunicatie bijna volledig van de buitenwereld is afgesloten. Toch blijft ze doorwerken: ze is zich ervan bewust hoe cruciaal haar werk is, nu veel journalisten in Gaza vertrekken of omkomen en er weinig informatie uit Gaza de buitenwereld bereikt.

Net als bij Hamdan vormen de netwerkstoringen een belemmering voor haar werk. Ze schrijft haar artikelen op haar mobiel omdat ze geen internettoegang heeft op haar laptop. Door het gebrek aan stroom is het lastig om bronnen te bereiken. Soms moet ze kilometers lopen om interviews af te nemen.

Volgens Hussaini wil Israël journalisten in Gaza het zwijgen opleggen en de stroom van nieuws die vanuit de Gazastrook komt beperken. Hussaini houdt er elke dag rekening mee dat ze gedood kan worden.

MEDISCH HULPVERLENER

Aed Yaghi

Aed Yaghi is medisch hulpverlener en directeur van de Palestinian Medical Relief Society. Deze Palestijnse ngo heeft tien gezondheidscentra in de Gazastrook en biedt gezondheidszorg aan Gazanen. Net als journalisten en humanitaire hulpverleners zijn ook medici niet veilig in Gaza. Bij aanvallen op ziekenhuizen zijn al honderden doden gevallen, volgens de Wereldgezondheidsorganisatie.

„We bezoeken vluchtelingenkampen of komen bij mensen aan huis die in grote nood verkeren”, zegt Yaghi. Het overgrote deel van de medische hulpverleners en artsen bevindt zich nu in het zuiden van Gaza, waar veel Gazanen naartoe moesten vluchten, en werkt vooral in de vluchtelingenkampen dicht bij hun huidige verblijfplaats. „Omdat het te moeilijk is voor ons om van de ene plek naar de andere plek te gaan.”

De luchtaanvallen hebben veel hulpverleners verwond en gedood. Yaghi heeft het contact met sommigen van hen verloren, vooral met hulpverleners uit het noorden van de Gazastrook. „We kunnen niet communiceren met sommige collega’s, vooral niet in Gaza-Stad en Jabalia, in het noorden van Gaza. We weten niets over hen en maken ons zorgen over hun veiligheid.” Sinds Israël de zuidelijke plaats Khan Younis binnendrong, nemen ook daar de zorgen toe over de veiligheid van hulpverleners.

Yaghi’s dagelijks leven is overhoop gegooid. Hij woont sinds een paar weken met zijn vrouw en twee dochters in Deir al-Balah, een stad in het midden van de Gazastrook. Soms staat hij uren in de rij om water en eten te krijgen voor zijn gezin. Ook het contact met andere familieleden is moeilijk. „Je loopt soms een uur om een vriend of familielid te bereiken.”

MENSENRECHTENADVOCAAT

Raji Sourani

Raji Sourani heeft zich de afgelopen decennia ingezet voor de mensenrechten in het Midden-Oosten en Noord-Afrika. Naast zijn werk als mensenrechtenadvocaat richtte hij in 1995 het Palestijnse centrum voor mensenrechten op (PCHR). In november vluchtte hij met zijn vrouw en zoon naar Caïro nadat zijn woning in Gaza-Stad voor de tweede keer werd gebombardeerd.

In Egypte zet hij zijn werk voort. Het gebied waar Sourani in Gaza woonde, werd vanaf de eerste dag gebombardeerd. Die bombardementen raakten ook twee van zijn kantoren. Het PCHR volgt de activiteiten van de Israëlische strijdkrachten in de Gazastrook. Het bijhouden hiervan werd behoorlijk belemmerd de afgelopen maanden. De bombardementen en verwoestingen zijn zo massaal dat het personeel van Sourani niet alles kan rapporteren.

Sourani kreeg de afgelopen maanden rapporten van veldwerkers en advocaten die de situatie op verschillende plekken in de Gazastrook beschreven. Het gaat om medewerkers van het PCHR die gewend zijn om in moeilijke omstandigheden te werken, maar ook voor hen werd het te gevaarlijk in Gaza. „Daarom heb ik onze veldwerkers en advocaten gevraagd om alleen te rapporteren over wat er in hun directe omgeving gebeurt.” Volgens Sourani is het nieuw dat heel Gaza doelwit is van bombardementen, in plaats van alleen een bepaald gebied.

Israël zegt dat het vooral militaire Hamas-doelwitten bombardeert, maar volgens Sourani is dat niet waar. „De echte doelen van deze aanvallen zijn de huizen, bakkerijen, watertanks, benzinestations en ziekenhuizen.”

Podiumkunstenaars, theaters, gezelschappen en opleidingen in Nederland en België slaan de komende weken de handen ineen om programma te organiseren dat de aandacht vestigt op het geweld in Gaza, de Westelijke Jordaanoever en Israël, en dat bijdraagt aan de roep om een onmiddellijk staakt-het-vuren en de vrijlating van alle gijzelaars. De aftrap vond plaats op 16 november in Theater Aan Het Spui in Den Haag, waarna het initiatief door heel Nederland en België zal opduiken.

In Groningen organiseert Stichting Groningen-Jabalya een van deze avonden. Tijdens deze avond wordt stilgestaan bij alle slachtoffers in Gaza en Israël. We willen bijdragen door stilte en aandacht te hebben voor iedereen die het moeilijk heeft. We willen oproepen tot een staakt-het-vuren.

Musici, acteurs en belangstellenden kunnen deze avond samen komen in de theaterzaal van Het Houten Huis. Naast het ten gehore brengen van een aantal Gaza monologen (link naar landelijk initiatief) wordt ook extra aandacht gevraagd voor het theatergezelschap Theatre Day Productions dat 25 jaar geleden door de Israëlische theatermakers Jacky en – de van oorsprong Nederlandse – Theatermaker Jan Willems werd opgericht. Verschillende instellingen binnen de Kunstwerf werkten de afgelopen jaren met hen samen. In 2019 en 2020 reisden Mads Wittermans (acteur) en David van Griethuysen (artistieke leiding Het Houten Huis) naar Gaza om daar workshops te geven aan de acteurs en de studenten daar.

Programma

21:30 inloop
22:00 openingswoord
22:15 korte film van theaterproject van Theater Day Productions in Gaza
22:30 Gedichten en monologen door jongeren van de Noorderlingen
23:00 Open muziekpodium met jamsessie
01:00 einde

Naast het voordragen van gedichten en monologen van en over jongeren in Gaza, wordt er ook samen muziek gemaakt. Houten-huismuzikant Martin Franke heeft een basisopstelling gemaakt van zelfgemaakte instrumenten, een loopstation en een tal van kleine instrumenten. Samen vormt dit de basis voor een jamsessie. Iedereen kan en mag meedoen. Ben je muzikant of muzikaal, neem vooral je eigen instrument ook mee.

Medewerking:
Mads Wittermans
Musici en medewerkers Het Houten Huis
Medewerkers en jongeren van de Noorderlingen

_______________________________________

datum: zondag 26 november

Locatie : Bloemsingel 10C – ingang op de hoek met de Kolendrift

Tijd van 21:30 uur tot 01:00 uur  

Organisatie: Stichting Groningen-Jabalya

bekijk ook Theatersector bundelt krachten voor Gaza – Theaterkrant

Veel deskundigen zijn van mening dat de zaak van Israël zwak is omdat Gaza in feite onder Israëlische controle staat.

Israël heeft het grootste ziekenhuis van Gaza bestormd en woonwijken en vluchtelingenkampen gebombardeerd in aanvallen die volgens de mensenrechten chef van de Verenigde Naties, Volker Turk, een “nachtmerrieachtige” situatie hebben ontketend in de belegerde Palestijnse enclave.

Er gaan steeds meer stemmen op voor een staakt-het-vuren nu de humanitaire situatie verslechtert en duizenden mensen het risico lopen te verhongeren als gevolg van de Israëlische blokkade van het gebied – waar 2,3 miljoen mensen wonen.  Israël en zijn bondgenoten hebben betoogd dat de bombardementen gerechtvaardigd zijn omdat het recht heeft op zelfverdediging als reactie op de Hamas-aanvallen van 7 oktober waarbij 1.200 mensen omkwamen en meer dan 5.600 gewond raakten in het zuiden van Israël.

Maar wat is dit recht op zelfverdediging, en rechtvaardigt het Israëls moord op meer inmiddels dan 11.500 Palestijnen en verwonding van 29.800 ?

Wat is het recht op zelfverdediging?

Volgens artikel 51 van het VN-Handvest, totdat de VN-Veiligheidsraad maatregelen neemt om de internationale vrede en veiligheid te handhaven, “mag niets in het Handvest afbreuk doen aan het inherente recht op individuele of collectieve zelfverdediging als er een gewapende aanval plaatsvindt tegen een lid van de Verenigde Naties.”

Sinds Israël is begonnen met het bombarderen van de Gazastrook, hebben zijn functionarissen en zijn westerse bondgenoten – van de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk tot de Europese Unie – de Israëlische acties verdedigd door te wijzen op artikel 51.

Is het van toepassing op Israël tegen Gaza?

Veel experts zijn er niet van overtuigd dat het van toepassing is.

“Het recht op zelfverdediging kan worden ingeroepen wanneer de staat wordt bedreigd door een andere staat, wat niet het geval is”, zei Francesca Albanese, speciale VN-rapporteur voor de mensenrechten in de bezette Palestijnse gebieden, dinsdag in een toespraak tot de Australian Press Club. De aanval waarmee Israël op 7 oktober werd geconfronteerd, kwam van een gewapende groep in Gaza een gebied dat Israël effectief  controleert.

Israël trok zijn troepen in 2005 terug uit Gaza, maar het heeft een land-, zee- en luchtblokkade opgelegd aan de enclave sinds Hamas in 2007 aan de macht kwam. Dat komt volgens Albanese neer op bezetting – hoewel Israël en zijn bondgenoten het niet eens zijn met die beoordeling.

“Israël beweert niet dat het wordt bedreigd door een andere staat. Het is bedreigd door een gewapende groep in bezet gebied. Het kan geen aanspraak maken op het recht op zelfverdediging tegen een dreiging die uitgaat van een gebied dat het bezet, van een gebied dat onder oorlogvoerende bezetting wordt gehouden”, zei Albanese.

Albanese verwees naar een advies uit 2004 van het Internationaal Gerechtshof (ICJ), waarin stond dat de bouw van de Israëlische scheidingsmuur op de bezette Westelijke Jordaanoever illegaal was. Het Internationaal Gerechtshof verwierp het Israëlische argument om de muur te bouwen en zei dat het geen beroep kon doen op het recht op zelfverdediging in bezet gebied.

Zijn er nog andere uitdagingen voor het argument van Israël?

Andere deskundigen wijzen op de verwoestende omvang van de Israëlische aanvallen op Gaza. “De dood van naar verluidt 4.710 kinderen, aanvallen op de gezondheidszorg, het onthouden van water en elektriciteit – deze kunnen niet alleen worden gerechtvaardigd als een ‘recht op zelfverdediging’”, zegt Iain Overton, uitvoerend directeur van de in Londen gevestigde Action on Armed Violence, die onderzoek doet naar en pleit voor gewapend geweld tegen burgers.

Hij voegde eraan toe dat het voor Israël een aanfluiting zou zijn van het internationaal humanitair recht om dit recht op te eisen zonder te worden uitgedaagd.

Welke regels gelden voor de oorlog van Israël tegen de Gazastrook?

Gewapende conflicten worden beheerst door het internationaal humanitair recht (IHR), een reeks regels die zijn opgenomen in internationale overeenkomsten zoals de Vierde Conventie van Genève van 1949, evenals andere overeenkomsten en conventies die bedoeld zijn om ervoor te zorgen dat alle lidstaten een lijst met fundamentele regels onderschrijven tijdens conflicten.

Maar lidstaten handelen niet altijd volgens de regels, het meest recent tijdens de oorlog tussen Oekraïne en Rusland. Israël is beschuldigd van oorlogsmisdaden bij zijn eerdere militaire aanvallen op Gaza, maar het is niet ter verantwoording geroepen.

In het huidige conflict lijken de acties van Israël echter in strijd te zijn met alle vier de belangrijkste principes van het IHR: onderscheid tussen burgers en strijders, evenredigheid tussen verwacht verlies van burgerlevens en schade en het strategische militaire voordeel van een aanval, legitieme militaire doeleinden en de humane behandeling van alle individuen, van burgers tot gevangenen en gijzelaars.

Onder de dode Palestijnen in het huidige conflict zijn sinds donderdag 4.710 kinderen en 3.160 vrouwen. “De omvang van het bombardement en de impact ervan op burgers roept vragen op over de naleving van de evenredigheid door Israël,” vertelde Overton aan Al Jazeera.

De Israëlische bombardementen op Gaza hebben ook 102 hulpverleners van de VN-organisatie voor hulpverlening aan Palestijnse vluchtelingen (UNRWA) gedood, waardoor dit het dodelijkste conflict ooit is voor VN-personeel in de geschiedenis van de organisatie.

Is het gerechtvaardigd om burgers aan te vallen tijdens een conflict?

Het IHR onderstreept de fundamentele regel van alle oorlogen – dat partijen in een conflict altijd een onderscheid moeten maken tussen burgers en strijders en dat burgers en burgerobjecten nooit mogen worden aangevallen.

Daarom is er geen rechtvaardiging voor het aanvallen van burgers door beide partijen in het huidige conflict, en het is onwettig.

Neve Gordon, hoogleraar internationaal recht en mensenrechten aan de Queen Mary University of London, zei dat de acties van zowel Hamas als Israël “duidelijk oorlogsmisdaden” waren, eraan toevoegend dat het “voor iedereen duidelijk” was dat de acties van Hamas op 7 oktober in strijd waren met het IHR. “Het is ook duidelijk dat Israël sinds 7 oktober oorlogsmisdaden heeft gepleegd in Gaza,” zei hij.

“Er is de collectieve bestraffing door het stoppen van water en elektriciteit, de gedwongen verplaatsing van bevolkingsgroepen en vervolgens het ontketenen van verwoestend geweld dat duizenden burgers doodt en tegelijkertijd de infrastructuur  in de Gazastrook vernietigt,” voegde Gordon eraan toe.

Israël controleert wat er in en uit Gaza gaat. Zelfs de brandstof voor de enige elektriciteitscentrale, die sindsdien is stilgelegd, is geleverd met toestemming van Israël.

De beweringen van Israël dat Hamas opereert vanuit civiele faciliteiten zijn echter gericht op het rechtvaardigen van burgerslachtoffers, zei Gordon.

“Wanneer Israël Hamas-doelen claimt in vluchtelingenkampen en ziekenhuizen, is het idee in beide gevallen om te onderstrepen dat de waarde van het doelwit extreem hoog is en daarom dat Israël zich houdt aan het principe van evenredigheid, zelfs als er veel burgers sterven,” zei Gordon.

Hoe zit het met Israëlische aanvallen op ziekenhuizen, scholen en vluchtelingenkampen? Zijn dergelijke tactieken geoorloofd?

Het internationaal humanitair recht dringt erop aan dat medische eenheden moeten worden beschermd. Evenzo verbiedt het internationaal recht ook aanvallen op plaatsen die onmisbaar zijn voor het overleven van de burgerbevolking, zoals drinkwaterinstallaties en landbouwgrond.

Het aanvallen van scholen en ziekenhuizen tijdens het conflict, zoals Israël heeft gedaan, is “een van de zes ernstige schendingen”, aldus het VN-bureau van de speciale vertegenwoordiger van de secretaris-generaal voor kinderen en gewapende conflicten.

Toch is Israël onverbiddelijk geweest in deze aanvallen, ondanks zware kritiek. Deskundigen hebben erop gewezen dat het zich heeft gebaseerd op de bewering, gesteund door de VS en de EU, dat Hamas burgers op deze plaatsen als “menselijk schild” gebruikt.

De Amerikaanse president Joe Biden herhaalde woensdag de Israëlische claim van een Hamas-basis in het al-Shifa-ziekenhuis, de grootste medische faciliteit van Gaza. Hij leverde geen bewijs, en Israël heeft tot nu toe ook geen enkel bewijs voor die bewering getoond.

Maar wat als Hamas burgers gebruikt als ‘menselijk schild’?

Een manier waarop Hamas burgers gebruikt als “menselijk schild”, benadrukt Israël, is door naar verluidt te opereren vanuit scholen, ziekenhuizen, vluchtelingenkampen en schuilplaatsen.

Maar veel experts zijn van mening dat het afschilderen van burgers als menselijk schild een handig argument is dat Israël heeft gebruikt om legitimiteit voor zijn aanvallen te creëren.

Wanneer een persoon op een slagveld wordt gedefinieerd als een menselijk schild, … hij of zij verliest een deel van de bescherming die door het oorlogsrecht aan burgers is toegewezen”, zei Gordon.

“Wat veel juridische commentatoren zeggen, is dat zodra een strijdende partij menselijke schilden gebruikt, dodelijke vormen van geweld kunnen worden gebruikt die anders in een civiele omgeving verboden zouden zijn”, voegde hij eraan toe.

Anderen, zoals Overton, zeiden dat zelfs als de beweringen van Israël over Palestijnse burgers die als menselijk schild worden gebruikt juist zijn, de Israëlische acties nog steeds niet gerechtvaardigd zijn.

“De bewering dat burgers als menselijk schild worden gebruikt, ontslaat een partij niet van haar verplichtingen onder het IHR. Zelfs als er strijders aanwezig zijn, moeten aanvallen nog steeds voldoen aan de principes van onderscheid en proportionaliteit,” zei Overton, wijzend op hoe VN-secretaris-generaal Antonio Guterres Gaza op 7 november een “kerkhof voor kinderen” noemde.

“Dit onderstreept de ernstige impact op burgers, wat suggereert dat de claim van menselijke schilden de omvang en aard van de aanvallen op burgergebieden mogelijk niet rechtvaardigt”, voegde hij eraan toe.

“Wanneer een persoon op een slagveld wordt gedefinieerd als een menselijk schild, hij of zij verliest een deel van de bescherming die door het oorlogsrecht aan burgers is toegewezen”, zei Gordon.

“Wat veel juridische commentatoren zeggen, is dat zodra een strijdende partij menselijke schilden gebruikt, dodelijke vormen van geweld kunnen worden gebruikt die anders in een civiele omgeving verboden zouden zijn”, voegde hij eraan toe.

Anderen, zoals Overton, zeiden dat zelfs als de beweringen van Israël over Palestijnse burgers die als menselijk schild worden gebruikt juist zijn, de Israëlische acties nog steeds niet gerechtvaardigd zijn.

“De bewering dat burgers als menselijk schild worden gebruikt, ontslaat een partij niet van haar verplichtingen onder het IHR. Zelfs als er strijders aanwezig zijn, moeten aanvallen nog steeds voldoen aan de principes van onderscheid en proportionaliteit,” zei Overton, wijzend op hoe VN-secretaris-generaal Antonio Guterres Gaza op 7 november een “kerkhof voor kinderen” noemde.

“Dit onderstreept de ernstige impact op burgers, wat suggereert dat de claim van menselijke schilden de omvang en aard van de aanvallen op burgergebieden mogelijk niet rechtvaardigt”, voegde hij eraan toe.

Op zondag 19 november om 13.00 uur ben je welkom in de Stefanuskerk bij het Bevrijdingsbos in Groningen voor een bijeenkomst in het kader van de Internationale dag van de Rechten voor het Kind, en specifiek het recht op vrede. Ieder kind heeft het recht om met liefde en in vrede op te groeien. Hier willen wij voor knokken, voor deze kinderen en de kinderen van de toekomst.

De gruwelijke beelden van oorlogen overal ter wereld, het meest recent van de situatie in Israël en Palestina, die onze woonkamers binnenkomen, maken wanhopig en machteloos. We zien beelden van onschuldige kinderen, vol angst en verdriet, velen zijn gewond of gedood. Laten we niet alleen toeschouwers zijn, maar de verbinding zoeken. Laten we dapper zijn en samen het pad naar de menselijkheid bewandelen. Laten we proberen te luisteren naar elkaar zonder meteen de discussie aan te gaan. Laten we onze ideeën over vrede en vrijheid met elkaar delen op 19 november.

We lopen deze zondag gezamenlijk vanaf de Stefanuskerk het Kinderrechtenpad rond om daarna samen vredessoep te eten in de Stefanuskerk. In de kerk is iedereen welkom om zijn boodschap over het thema vrijheid en vrede voor te dragen door middel van poëzie, verhalen, een korte lezing, muziek. De bijeenkomst duurt tot 16.00 uur, opgave is niet nodig.

Om niet alleen met woorden en muziek te knokken voor vrede, maar ook concreet een bijdrage te leveren, gaan alle donaties van de middag naar War Child, een organisatie die zich inzet voor hulp en een beter leven voor kinderen in oorlogssituaties wereldwijd.

De bijeenkomst is geïnitieerd door Stichting Pittig Gekruid met medewerking van Stichting het Bevrijdingsbos en Stichting Groningen-Jabalya.

Op donderdag 7 december is oud correspondent Jan Keulen te gast bij Stichting Groningen-Jabalya. We praten dan met hem over de actuele situatie in Gaza, en zijn herinneringen aan Gaza dat hij vele malen bezocht. In de jaren negentig versloeg hij vanuit Amman onder andere het conflict tussen Israël en de Palestijnen. Wat maakt de situatie nu anders?

Ga het water van de zee drinken’ betekent zoiets als ‘loop naar de hel’. De Israëlische journalist Amira Hass gebruikte de uitdrukking voor haar boek: ‘Drinking the Sea at Gaza’. Gaza is op het ogenblik inderdaad een hel. Om naar de toekomst te kijken is het belangrijk de geschiedenis te kennen. Hoe gaat het nu verder in Gaza: een historisch perspectief.

Keulen publiceerde in 2022 zijn boek De Oorlog van gisteren. Voor journalistiek die ertoe doet moet altijd een prijs worden betaald. Jan Keulen ervoer dat aan den lijve. Vanaf het moment dat hij als beginnend journalist in 1979 door Spanje als persona non grata werd verklaard. Collega-journalisten werden ontvoerd, ontslagen, gevangen gezet, gemarteld en zelfs gedood. Zelf kampte Keulen met trauma’s en een burn-out, en hij werd beschuldigd van antisemitisme.

Lejo Siepe gaat Keulen interviewen over zijn leven en werk en zijn visie op het mensonterend conflict in Gaza.

Datum: 7 december 2023

Locatie: Groen Links pand Coehoornsingel 87 Groningen

19.30 uur inloop

Aanvang 20.00 uur

__________________________________________

wij zamelen geld in voor onze partnerorganisatie de Palestinian Medical Relief Society

Voor direct digitaal doneren gebruik de QR code hieronder

Men hoeft alleen maar te kijken naar de Amerikaanse tapijtbombardementen op Cambodja.

door Moncef Khane, voormalig functionaris van de VN

“Ze moeten daar naar binnen en ik bedoel echt naar binnen gaan… Ik wil dat alles wat kan vliegen daar naar binnen gaat en ze kraakt. Er is geen beperking op het aantal kilometers en er is geen beperking op het budget. Is dat duidelijk?” Dat was het bevel dat de Amerikaanse president Richard Nixon op 9 december 1970 aan zijn nationale veiligheidsadviseur, Henry Kissinger, gaf.

Minuten later gaf Kissinger het bevel door aan zijn plaatsvervanger, generaal Alexander Haig: “Hij wil een massale bombardementscampagne in Cambodja. Hij wil niets horen. Het is een bevel, het moet worden gedaan. Alles wat vliegt, op alles wat beweegt. Heb je dat?”

Meer dan vijf decennia geleden voerde de Amerikaanse luchtmacht “Operation Menu” uit, gevolgd door “Operation Freedom Deal” om de Vietcong, het Volksleger van Vietnam, uit Cambodja uit te roeien. Het concentreerde zich op tapijtbombardementen op grote delen van het land om de Ho Chi Minh Trail te vernietigen, een enorm netwerk van paden en tunnels die door de Noord-Vietnamezen werden gebruikt door de jungle die Noord- met Zuid-Vietnam verbindt, via Cambodja en Laos.

De bombardementen op Cambodja waren al in 1965 begonnen onder de regering-Johnson; Nixon voerde het alleen maar op. Tussen 1965 en 1973 werd 2,7 miljoen ton bommen boven het land losgelaten. Ter vergelijking: de geallieerden hebben tijdens de hele Tweede Wereldoorlog naar schatting 2 miljoen ton bommen laten vallen.

Cambodja is dus misschien wel het zwaarst gebombardeerde land in de geschiedenis. Qua vierkante kilometer en thermische waarde zou het dat tragische record echter al aan Gaza kunnen hebben verloren. Op dag 25 van de oorlog pochte de Israëlische minister van Defensie Yoav Gallant dat er alleen al op Gaza-stad meer dan 10.000 bommen en raketten waren gevallen. Volgens de in Genève gevestigde Euro-Med Human Rights Monitor kunnen de explosieven die op 2 november op de exclave worden gebruikt, twee keer zo krachtig zijn als een kernbom, en dus het TNT-equivalent van Little Boy overtreffen, de atoombom van 15 kiloton die op 6 augustus 1945 op Hiroshima werd gedropt.

Op 5 november liet een Israëlische minister, Amichai Eliyahu, een ander type bom vallen door te suggereren dat het gebruik van kernwapens op Gaza een optie was. Hoewel hij “geschorst” was uit het kabinet, waren zijn opmerkingen misschien wel de eerste keer dat een zittende Israëlische functionaris het publieke geheim van het nucleaire arsenaal van Israël bevestigde.

Het eerste in het oog springende verschil tussen de bombardementen op Cambodja en de bombardementen op Gaza is dat de eerste geheim werd gehouden voor het Amerikaanse Congres, het Amerikaanse volk en de wereld, hoe bizar het vandaag ook mag klinken; het was duidelijk niet zo geheim voor de Cambodjanen. De onophoudelijke bombardementen op Gaza worden echter door Israëlische leiders aan de wereld opgeschept en krijgen openlijke aanmoediging en materiële steun van de VS en andere westerse mogendheden.

Het tweede verschil is dat terwijl Cambodjaanse burgers zouden kunnen proberen weg te rennen van het angstaanjagende brullende geluid van inkomende B-52 squadrons, de Palestijnen in Gaza, overwegend vluchtelingen of afstammelingen van vluchtelingen zelf, nergens heen kunnen vluchten in de hoop nog een dag te leven.

Vreemd genoeg heeft de Amerikaanse president Joe Biden vraagtekens gezet bij de juistheid van het dodental dat het Palestijnse ministerie van Volksgezondheid heeft vrijgegeven, waardoor soortgelijke Israëlische beweringen geloofwaardig worden gemaakt. Dit ondanks het feit dat zijn eigen staf in die cijfers gelooft, en zelfs schat dat ze hoger kunnen zijn, zoals adjunct-staatssecretaris voor het Nabije Oosten Barbara Leaf onlangs verklaarde.

De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, Antony Blinken, heeft ook het Israëlische verhaal herhaald dat Hamas “terroristen” VN-scholen, ziekenhuizen, moskeeën en kerken gebruiken als commando- en controleposten, munitie- en wapenopslag depots, waardoor ze legitieme militaire doelen zijn. Het internationaal humanitair recht suggereert echter iets anders, want zelfs als de onbewezen Israëlische beweringen zouden worden onderbouwd, verbiedt het evenredigheidsbeginsel aanvallen op militaire doelen wanneer deze “naar verwachting incidenteel verlies van burgerlevens, letsel aan burgers, schade aan burgerobjecten of een combinatie daarvan zullen veroorzaken, wat buitensporig zou zijn in verhouding tot het verwachte concrete en directe militaire voordeel”.

Israël zou het moeilijk hebben om zijn zaak te verdedigen wanneer meer dan 11.000 Palestijnse burgers zijn gedood, waaronder meer dan 4.500 kinderen en zuigelingen, met nog eens duizenden die onder het puin ontbinden.

Erger nog, Israëlische regerings- en militaire functionarissen hebben herhaaldelijk genocidale bedoelingen getoond door te verklaren dat er “geen onschuldigen” in Gaza zijn. Voor de VN-Veiligheidsraad heeft Israël zelfs VN-ambulancechauffeurs, medisch personeel en hulpverleners ervan beschuldigd lid te zijn van Hamas, in een poging de moord op meer dan 100 van dergelijke werknemers en de directe, opzettelijke aanvallen op de ziekenhuizen van Gaza te rechtvaardigen

Met het oog op de patentcommissie van oorlogsmisdaden, misdaden tegen de menselijkheid en genocide, zoals eminente juristen beweren, heeft de meerderheid van de regeringen over de hele wereld schandelijk gezwegen. Het is verontrustend om getuige te zijn van de waarschuwende houding van staten die bereid zijn diplomatieke betrekkingen met Israël te onderhouden in het licht van de totale bombardementen op de burgerbevolking van Gaza

Als Egypte, Jordanië, de Verenigde Arabische Emiraten, Marokko of Turkije – om nog maar te zwijgen van de westerse mogendheden, China of India – diplomatieke en economische betrekkingen met Israël blijven onderhouden, waarom zou Israël dan terugkomen op zijn decennialange beleid van apartheid, ontmenselijking en delegitimering van de Palestijnen, van onderdrukking en onderwerping van het Palestijnse volk, als er geen prijs te betalen is?

Waarom zou Israël moeten stoppen met zijn meedogenloze bombardementen op de exclave Gaza? Waarom zou het zijn illegale bezetting en kolonisatie heroverwegen? Waarom zou het überhaupt luisteren als de secretaris-generaal van de Arabische Liga, Ahmed Aboul Gheit, het beschuldigt van het plegen van “genocide” en de Arabische leiders plichtmatige verklaringen afleggen, maar geen beslissende actie ondernemen op de Arabisch-islamitische top?

Oproepen tot een “humanitair staakt-het-vuren” zoals VN-secretaris-generaal Antonio Guterres heeft gedaan, of tot een rechttoe rechtaan “staakt-het-vuren” dat hij niet eens durfde te eisen, is noodzakelijk, maar schromelijk onvoldoende. Na 37 dagen van niet-aflatende bombardementen om “Hamas uit te roeien”, is er weinig bewijs dat het doel binnen handbereik is.

Ten eerste is Hamas niet alleen aanwezig in Gaza, maar ook op de bezette Westelijke Jordaanoever en elders. En zelfs als, theoretisch, Israël effectief een einde zou maken aan Hamas in Gaza, net zoals het ooit had geprobeerd te doen met de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie van Yasser Arafat, wat komt er dan?

De Israëlische premier Benjamin Netanyahu zelf weet het niet echt, toch? Of misschien weet hij het wel, maar kan hij het niet zeggen. Zoals hij het uitdrukte, ligt er “een lange en moeilijke” oorlog in het verschiet. Vertaald betekent dit de voortzetting van de genocidale aanval op de Palestijnen, tenzij en totdat de positie van zijn westerse medestanders – en Arabische omstanders – in woorden en daden verandert.

Tot op heden heeft alleen Bolivia de diplomatieke betrekkingen met Israël verbroken om te protesteren tegen de voortdurende oorlogsmisdaden tegen de Palestijnen. Tenzij Egypte, Jordanië, de VAE en Marokko hun diplomatieke betrekkingen met Tel Aviv verbreken, zoals hun volk eist; tenzij landen als Turkije, Zuid-Afrika en Brazilië, die de oorlogsmisdaden van Israël aan de kaak hebben gesteld, hun diplomatie afstemmen op hun eigen uitspraken; tenzij deze landen de principiële diplomatieke stap van Bolivia navolgen en druk uitoefenen op hun westerse partners; tenzij Saoedi-Arabië, de VAE, Iran, Qatar, Azerbeidzjan en andere grote exporteurs van olie en aardgas hun economische invloed gebruiken op de verblinde geldschieters van Israël, zullen Gaza en zijn bevolking worden vernietigd, centimeter voor centimeter, ziel voor ziel. En niemand zou kunnen zeggen: “We wisten het niet.”

Biden, Blinken en Netanyahu moeten eraan worden herinnerd dat de gruwelijke tapijtbombardementen op Cambodja jarenlang slechts één baanbrekend politiek resultaat hebben opgeleverd: de overname van Cambodja door de beruchte Rode Khmer. Wat de geponeerde vernietiging van Hamas zou opleveren, is dus geen frivole vraag. “Alles wat vliegt, op alles wat beweegt” en bombardementen om “de hel uit hen te kraken” zaaiden dood en kraters die vandaag de dag nog steeds zichtbaar zijn. Het bracht schande en ellende voort, maar geen militaire overwinning.

Het bombarderen van Gaza zal Israël geen overwinning brengen | Gaza | Al Jazeera

Al-Haq, het Al Mezan Centrum voor de Mensenrechten en het Palestijnse Centrum voor de Mensenrechten hebben de eerste officiële initiële rapportage afgerond over de periode van 7-28 oktober 2023. Het rapport heeft betrekking op de eerste fase van de vijandelijkheden onmiddellijk voorafgaand aan de grondinvasie. Sinds 7 oktober 2023 voeren Israëlische strijdkrachten een grootschalig en ongekend militair offensief uit vanuit de lucht, het land en de zee, waarbij burgers en burgerobjecten als doelwit worden genomen, en waarbij duizenden Palestijnen worden gedood en gewond. Er zijn gruwelijke massamoorden gepleegd tegen Palestijnen in de ziekenhuizen, kerken en schuilplaatsen van Gaza. Duizenden huizen zijn verwoest en 70 procent van de bevolking is uit hun huizen verdreven. Verder hebben de Israëlische autoriteiten de elektriciteit, het voedsel, het water en de brandstof voor de bevolking van Gaza afgesloten.

Dit militaire offensief kwam als vergeldingsactie, uren na een militaire aanval uitgevoerd door Palestijnse facties op dezelfde zaterdagochtend van 7 oktober. De facties verklaarden dat dit een reactie was op de escalerende Israëlische schendingen van het Palestijnse volk, waaronder de sluiting en blokkade van Gaza, de dagelijkse militaire aanvallen op steden op de Westelijke Jordaanoever, de bestorming door kolonisten van de Al-Aqsa-moskee, aanvallen op Palestijnse steden in de Palestijnse gebieden. De Westelijke Jordaanoever, massale willekeurige arrestaties en de onmenselijke behandeling van Palestijnse gevangenen in Israëlische gevangenissen, evenals de moordpartijen,[1] toe-eigening van land en natuurlijke hulpbronnen, en de sloop van huizen.

Naar aanleiding van de meedogenloze en ernstige Israëlische bombardementen, systematische vernietiging en verplaatsingsbevelen die ongeveer 1,4 miljoen Palestijnen troffen, waaronder de teamleden van onze organisatie, en de verstoring van telecommunicatie- en internetdiensten, hebben de Palestijnse mensenrechtenorganisatie Al Mezan, Al-Haq, en de PCHR aanzienlijke moeilijkheden ondervonden bij het documenteren van de zich ontvouwende misdaden en het rapporteren daarover. Onze organisaties zijn sinds 12 oktober 2023 niet meer in staat om de gebruikelijke persberichten uit te brengen over dagelijkse gebeurtenissen, maar we zijn schendingen op beperkte wijze blijven monitoren en documenteren, afhankelijk van de beperkte beschikbare middelen.

Gelijktijdig met het wijdverbreide offensief tegen Gaza hebben Israëlische strijdkrachten en kolonisten hun criminele daden en ernstige mensenrechtenschendingen op de Westelijke Jordaanoever, inclusief Oost-Jeruzalem, geëscaleerd. In de verslagperiode, tussen 7 en 28 oktober, hebben ze 113 Palestijnen gedood en ruim 2.000 gewond, en ongekende massa-arrestaties uitgevoerd. Dit gebeurde te midden van ophitsing en geweld van kolonisten, die zo ver zijn gegaan dat ze pamfletten verspreidden waarin werd geëist dat inwoners van de Westelijke Jordaanoever naar Jordanië zouden migreren.

Op vrijdagavond 27 oktober 2023 sloten Israëlische troepen op een ongekende manier de telecommunicatie- en internetdiensten in Gaza volledig af, een stap die werd gezet om de interne communicatie ernstig te beperken en Gaza van de buitenwereld te isoleren. De verbinding werd twee dagen later, op 29 oktober 2023, hersteld. Deze afsluiting ging gepaard met hevige bombardementen op de Gazastrook vanuit de lucht, over land en over zee. De meedogenloze aanvallen duurden uren en lieten grote verwoestingen en een groot aantal slachtoffers achter die moeilijk te kwantificeren zijn. De verstoring van de telecommunicatie en het internet legde het gezondheidszorgsysteem, de ambulancediensten en de medische teams volledig lam.

Op 27 oktober 2023 hield de woordvoerder van het Israëlische leger een persconferentie waarin hij redenen gaf ter rechtvaardiging van de aanval op het Al-Shifa Ziekenhuis, het grootste ziekenhuis in Gaza, dat naast behandeling van gewonden en zieken ook wordt gebruikt als een onderdak bieden aan tienduizenden ontheemde Palestijnen. Als voorwendsel werd de vermeende aanwezigheid van tunnels onder het ziekenhuis gebruikt, een bewering die herhaaldelijk door de Israëlische autoriteiten werd geuit en die niet is onderbouwd. De woordvoerder herhaalde deze motivering vervolgens.

De Palestijnse mensenrechtenorganisaties uiten hun ernstige bezorgdheid dat dit een opmaat zou kunnen zijn om de aanval op het ziekenhuis te rechtvaardigen, zoals bij eerdere incidenten is gebleken, wat mogelijk tot een aanzienlijk aantal slachtoffers zou kunnen leiden.

Dit rapport heeft tot doel de Israëlische misdaden en schendingen gedurende de eerste 21 dagen van het wijdverbreide Israëlische offensief onder de aandacht te brengen, gebaseerd op getuigenissen uit de eerste hand, gedocumenteerd bewijsmateriaal en informatie gepubliceerd door officiële overheidsbronnen.

Aanbevelingen

In reactie op het voortdurende Israëlische offensief, in het bijzonder met de dreiging van een grootschalige invasie op de grond en het voortdurende beleid van collectieve bestraffing dat de inwoners van Gaza beperkt in het genieten van hun economische en sociale rechten, waaronder het recht op gezondheid, doen de drie Palestijnse mensenrechtenorganisaties nu een dringende oproep voor:

Een onmiddellijk staakt-het-vuren en een einde aan het Israëlische offensief op Gaza;

Een onmiddellijke opening van de Rafah en alle andere grensovergangen en het veiligstellen van dringende humanitaire corridors (met garanties voor het recht op terugkeer), en het garanderen van de onvoorwaardelijke en onbeperkte toegang van alle essentiële voorraden tot Gaza – voedsel, water, brandstof en medicijnen;

Toestemming voor gewonden om te reizen voor behandeling;

Toestemming voor medische teams om Israël binnen te komen;

De internationale gemeenschap om er bij Israël op aan te dringen de water- en elektriciteitsvoorziening aan de burgerbevolking in Gaza te herstellen en ervoor te zorgen dat de levering van humanitaire hulp en bijstand niet aan voorwaarden wordt gebonden of wordt beperkt tot de zuidelijke districten van Gaza. Humanitaire hulp moet alle gebieden bereiken, inclusief de noordelijke districten van Gaza, en eerlijk verdeeld worden onder alle inwoners van Gaza, ziekenhuizen en andere civiele voorzieningen, op plaatsen van hun keuze.

Alle VN-instanties die betrokken zijn bij het verlenen van hulp en bijstand – waaronder de WHO, het WFP, OCHA en UNICEF – om zich te houden aan de humanitaire beginselen van neutraliteit, onafhankelijkheid, onpartijdigheid en menselijkheid en om de door Israël opgelegde voorwaarden om Palestijnen onder dwang over te brengen van het noorden naar het zuiden van Gaza, categorisch af te wijzen.

De aanklager van het Internationaal Strafhof om niet met twee maten te meten en selectieve politieke agenda’s te vermijden in zaken met betrekking tot oorlogsmisdaden, misdaden tegen de menselijkheid en genocide, evenals etnische zuivering, en om passende mechanismen in te stellen om deze misdaden te onderzoeken en de daders ter verantwoording te roepen.

De internationale gemeenschap – in het bijzonder de Hoge Verdragsluitende Partijen bij de Vierde Geneefse Conventie van 1949 – om druk uit te oefenen op de Israëlische autoriteiten om hun offensief onmiddellijk te staken, een einde te maken aan het beleid van collectieve bestraffing van burgers, hun wettelijke verplichtingen tegenover de inwoners van Gaza na te komen, met inbegrip van patiënten, en te zorgen voor passende en veilige mechanismen voor hun reizen om behandeling buiten Gaza te ontvangen.

bron: Al Mezan Center for Human Rights – Initial reporting on the ongoing Israeli retaliatory attacks on Gaza: (Reporting Period, 7-28 October 2023) based on preliminary documentation

Dinsdagavond organiseerden wij een goed bezochte avond over de situatie in de Gazastrook. Ondanks de ernstige aanleiding was het een hartverwarmende avond van gelijkgestemden. Met interessante gasten zoals Ahmed Abofoul van mensenrechten organisatie Al Haq, Samir Hamed over de hypocrisie van het westen, een persoonlijk en kritich betoog van Max Wieselmann, aandacht voor de cartoons van Mo Qasem, een filmpje met beelden van demonstraties over de hele wereld, Aisja Hamed over het belang van cultuur en eigen taal als vorm van verzet en een goede Q en A. Hier enkele foto’s die een impressie geven