Auteur: pieter

  • bevrijdingsfestival 2011

    [et_pb_section bb_built=”1″][et_pb_row][et_pb_column type=”4_4″][et_pb_text _builder_version=”3.0.93″ background_layout=”light”]

     

    Afgelopen 5 mei was de stichting weer aanwezig op het bevrijdingsfestival dat in het stadspark in Groningen  plaatsvond. Naast de informatie over Gaza en Palestina was ook de Gaza quiz populair Maar liefst 75 deelnemers deden een poging om de vragen te beantwoorden. Diegene die de meerkeuzevragen goed beantwoorde mocht een keuze doen uit een reeks van Palestijnse producten varierend van olijfolie, couscous gedroogde tomaten of  olijfoliezeep.  Al deze producten zijn in Nederland te koop en door ze te kopen steun je de palestijnse boeren kijk hier voor adressen.

    [/et_pb_text][/et_pb_column][/et_pb_row][/et_pb_section]

  • Activist Sahar Francis bezoekt Groningen

    Het recht op menselijkheid

    Door Inki de Jonge

    De vredesbesprekingen tussen Israël en Palestina worden vandaag hervat. Volgens advocate en vredesactiviste Sahar Francis, die vanavond in Groningen spreekt, heeft die vrede alleen kans van slagen als in beide landen de mensenrechten worden gerespecteerd.

    Het was half tien in de morgen, toen de bus stopte. Emad (17) en zijn vader zaten erin. Ze waren op weg naar Khan Al-Ahmar, een bedoeïenengebied tussen twee Israëlische nederzettingen en passeerden de controlepost, waar Israelische soldaten de identiteitspapieren van de passagiers wilden zien. Waarom ze hem meenamen, wist Emad Al-Ashhab niet. Zijn vader ook niet.Die stond drie uur lang bij de controlepost, wachtend op informatie over zijn zoon, maar de soldaten negeerden hem. Emad werd geboeid vastgezet in een cel bij de controlepost. Waarom, vertelde niemand. Hij moest naar de wc, maar dat mocht niet.Na drieënhalf uur werd hij naar een andere locatie gebracht, zijn gezicht verborgen onder een zak, hij werd geslagen, de sigarettenpeuken van de soldaten brandden zijn handen toen ze zijn boeien verstevigden. Drie keer werd hij verplaatst, die dag, telkens naar een andere locatie. Waar hij was, wist hij niet. Om zeven uur ’s avonds mocht hij voor het eerst naar de wc.

    Deze dingen.

    “Emad zit nog steeds vast”, zegt de in Israël geboren advocate Sahar Francis (41). “Het heeft drie maanden geduurd voordat hij zijn familie mocht zien. Zijn detentie heeft nu zes maanden geduurd en wordt verlengd met een half jaar. En nog steeds is er geen officiële aanklacht. In de bezette gebieden geldt niet het burgerrecht, maar het militair recht. En dat betekent dat Palestijnse jongeren vanaf 16 jaar als volwassenen worden gezien en dus dienovereenkomstig worden behandeld. Discriminerend, want voor Israëlische jongeren ligt die grens op 18 jaar.”

    Israël en Palestina doen dezer dagen een zoveelste poging tot vrede in het decennialang door oorlog geteisterde gebied. Volgens de Verenigde Staten is die vrede dichterbij dan ooit, omdat, zo zei minister Clinton, beide presidenten Netanyahu en Abbas ’geloven in vrede.’ Kondigde Israël niet een tijdelijke bouwstop op de Westelijke Jordaanoever af? Greep Abbas dat gebaar niet aan? Zitten ze niet om tafel?Maar de bouwstop loopt op 26 september af, Abbas en Clinton willen dat die bouwstopwordt verlengd en intussen vuurde Hamas vorige week granaten af op Israelisch grondgebied.

    “Er kan nooit vrede zijn in Israël als beide landen de mensenrechten niet respecteren” zegt Francis. “Vrede is alleen mogelijk als het internationale recht een sterke juridische basis legt.” Francis werkt voor Addameer, dat ’Geweten’ betekent; een Palestijnse organisatie in Rammallah die zich sterk maakt voor de rechten van politieke gevangenen. “Israël gebruikt detentie als machtsmiddel”, zegt ze. “Vooral de laatste twee jaar zien we een toename van het aantal detenties. Politiek actieve burgers worden vastgezet, zonder te weten waarvan ze worden beschuldigd.

    Het is een methode om anderen af te schrikken.” Ze doelt daarbij ondermeer op politiek activist Mohammad Srour, die vorig jaar in Israël werd opgepakt nadat hij in Geneve voor de United Nations Fact Finding Mission een getuigenverklaring had afgelegd. Francis is in Europa om lezingen te houden en te spreken met parlementariërs en mensenrechtenorganisaties. Ze is maar een week in Nederland. Vanavond spreekt ze in Groningen, op uitnodiging van Vrouwen in Zwart Groningen en de stichting Groningen-Jabalya. Laatstgenoemde stad is een van de zustersteden van Groningen. “Stedenbanden kunnen helpen”, antwoordt ze desgevraagd. “Stedenbanden maken mensen in Europa bewust van het dagelijks leven in zo’n stad, het kan een heel andere dimensie aan het wereldnieuws geven. Bovendien is het voor het geven van internationale steun van wezenlijk belang.” Wordt het ooit vrede tussen Israel en Palestina? “Er gebeurt veel tégen de vrede”, zegt ze. “Het vernietigen van Palestijnse huizen, het innemen van land, controle houden op energiebronnen, dat alles, zo voelen de Palestijnen, zit vrede in de weg. Maar ook de Palestijnse bevolking vertrouwt haar leiders minder, we zien die kloof steeds wijder worden. Vrede is mogelijk. Maar alleen als er rekening gehouden wordt met de rechten van het volk, met het recht op menselijkheid.”

    gepubliceerd in Dagblad van het Noorden op dinsdag 21 september 2010

    Sahar Francis spreekt tijdens de bijeenkomst in Groningen   foto: Guus Bons

    De Universele verklaring van de Rechten van de Mens omvat 30 artikelen. Een greep: – Allemensen worden vrij en gelijk in waardigheid en rechten geboren. Zij zijn begiftigdmet verstand en geweten, en behoren zich jegens elkander in een geest van broederschap te gedragen. – Een ieder heeft recht op leven, vrijheid en onschendbaarheid van zijn persoon. – Niemand zal in slavernij gehouden worden. – Niemand zal onderworpen worden aan folteringen, noch aan een wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing. – Iedereen heeft recht op bescherming door de wet.

    – Niemand zal onderworpen worden aan willekeurige arrestatie, detentie of verbanning. – Iedereen is onschuldig tot zijn schuld bewezenwordt in een openbare rechtszitting. – Een ieder heeft recht op een nationaliteit. Aan niemand mag willekeurig zijn nationaliteit worden ontnomen, noch het recht worden ontzegd omvan nationaliteit te veranderen. – Zonder enige beperking op grond van ras, nationaliteit of godsdienst,mogen personen van huwbare leeftijd trouwen en een gezin stichten. Een huwelijk kan slechts worden geslotenmet de vrije en volledige toestemming van de aanstaande echtgenoten.

  • foto’s kei markt 2010

    stichting aanwezig op informatie markt kei

     

     

     

     

     

  • Toespraak Jan Keulen op zaterdag 5 juni

    Dit was de week dat de wereld zich Gaza herinnerde.

    Dit was de week dat de wereld zich Gaza herinnerde. De 1,5 Gazanen die opgesloten zitten in een stukje land zo groot als Schiermonnikoog. In Groningen hebben wij een speciale band met Gaza via de vriendschap met de gemeente Jabalya. Ook wij maken ons sterk voor het verbreken van het beleg, het verbrijzelen van een cordon dat alleen maar leidt tot honger, tekorten, bitterheid en nieuw geweld. De aanval op het hulpkonvooi van de schepen van de “Free Gaza” movement, van 5 dagen geleden, is inmiddels door velen veroordeeld en wij sluiten ons daar vandaag bij aan. De verontwaardiging op de doden en gewonden is alleen maar groter geworden nu berichten uit Turkije melden dat de 9 doden allen van heel dichtbij werden neergeschoten. Sommigen werden op minder dan een meter in het hoofd geschoten of in de rug, volgens de Turkse autopsie rapporten. Furkan Dogan, 19, een Amerikaanse burger van Turkse afkomst, werd van zeer dichtbij neergeschoten en er warden 4 kogels in zijn hoofd aangetroffen en één in zijn borst.

    Vanochtend was een nieuwe show down gaande tussen de Israelische marine en de Rachel Corrie, een schip dat namens Ierse en Maleisische solidairiteitsorganisaties oorspronkelijk aan de hulpvloot zou deelnemen maar door technische mankementen een paar dagen verlaat is. Als eerbetoon aan de slachtoffers van maandag besloten de organisatoren vandaag toch te proberen Gaza te bereiken.
    Interessant genoeg hebben de Israelisch nu aangeboden dat het schip zijn lading hulpgoederen kan ontladen in de Israelische haven van Ashdod waar het dan gecontroleerd zou moeten worden door de Israeli’s, vertegenwoordigers van de Ierse regering en de actievoerders. Met de verzekering dat de hulpgoederen, inclusief cement en leermiddelen, naar Gaza gebracht zouden worden. De vraag is alleen waarom nu dan wel en waarom werden eerder geen cement en leermiddelen toegelaten. De vraag is ook, na maandag, hoeveel vertrouwen men nog moeten hebben in Israelische beloftes. En het allerbelangrijkste punt is natuurlijk waarom Israel niet aan de internationale druk tegemoet komt en het onmenselijke en onwettige beleg van Gaza opheft.
    In de afgelopen uren is de Rachel Corrie door de Israeli’s gedwongen naar Ashdod te varen, waar de opvarenden zijn gearresteerd.

    De onverkwikkelijke gebeurtenissen van deze week roepen op z’n minst 3 vragen op:
    • Hoe lang denkt Israel nog door te kunnen gaan met z’n afsluitingspolitiek van Gaza, waar 1,5 miljoen mensen in een grote gevangenis leven, geïsoleerd van de rest van de wereld, economisch verstikt, met alle nadelige psychische, sociale en politieke gevolgen van dien.
    • Waar leidt de Israelische mentaliteit toe waarbij men denkt alle problemen simplelweg met geweld te kunnen oplossen?
    • Hoe lang duurt het nog dat de verontwaardiging van de Europese en Nederlandse burgers daadwerkelijk wordt omgezet in een krachtige politiek ten pzichte van Israel?
    Wat betreft de Israelische afsluitingspolitiek van Gaza en de humanitaire crisis die daarvan het gevolg is en wat betreft de boycot van Hamas is het ironische resultaat dat de Gazanen inderdaad fysiek geisoleerd zijn, en dat de vloot van hulpschepen die criminele isolatie van Gaza nog een keer extra duidelijk heeft gemaakt, maar dat in politiek opzich Israel steeds verder in het isolement wordt gedrongen.
    Een staat die internationale wetten voortdurend schendt en die zich geen zier aantrekt van de internationale publieke opinie; een staat die jaar na jaar een annexatiepolitiek uitvoert en niet erkent dat er in Israel/ Palestina twee volken leven, die beide rechten hebben, een staat die talloze VN-resoluties gewoon naar zich ner heeft gelegd; die staat raakt steeds meer in splendid isolation. Wie begrijpt nog dat hulpverleners als terroristen worden bejegend? Wie begrijpt nog de shoot to kill politiek ten opzichte van een groep actievoerders die de aandacht vragen voor de nood van de Palestijnen van Gaza? En wie begrijpt het dat de Israelische officier die eigenhandig 5 van de actievoerders doodschoot in sommige Israelische kringen als een held wordt gezien die in aanmerking komt voor en onderscheiding.
    De mentaliteit waarbij men ervan uitgaat dat elk probleem met geweld kan worden opgelost, en als dat niet lukt nog een beetje meer geweld, werd deze week verordeeld door de Israelische schrijver Amos Oz. Amos Oz noemt het een misvatting dat Hamas verslagen kan worden met militaire middelen of dat het Palestijnse probleem met tanks, kogels, afscheidingsmuren en gevangenenkampen kan worden opgelost. Amos Oz schrijft: Hamas is ook een idee. Wellicht een desperaat en fanatiek idee dat geboren werd uit de ellende en frustratie van veel Palestijnen. Geen idee werd echter ooit verslagen door geweld, niet door een beleg, een bombardement, niet door alles plat te rijden met tanks, niet door marine commando’s. Om een idee te verslaan moet je een beter idee aanbieden. Een aantrekkelijker en acceptabeler idee.

    Wat dat betreft is het interessant te zien hoe bang de Israelische aanhangers van de gewelddadige methode zijn voor geweldloze activisten.
    Amos Oz pleit voor een snelle oplossing: voor een Palesdtijnse staat in de West Bank,en Gaza met Oost-Jeruzalem als hoofdstad. Of die oplossing in dit stadium van het conflict nog haalbaar is, is de vraag. Maar de observatie dat alleen een politieke regeling een einde kan maken aan de waanzin, is natuurlijk heel erg waar.
    Die politieke regeling wordt in de weg gestaan door de politieke steun die Israel nog steeds ontvangt uit de Verenigde Staten en Europese landen als Nederland. Het is onbegrijpelijk dat minister van buiza Maxime Verhagen, die altijd z’n mond vol heeft over de mensenrechten, de mensenrechten van de Palestijnen en de inwoners van Gaza vergeet.
    Laat de 9 doden van deze week niet vergeefs zijn. De ogen van veel mensen in de wereld zijn geopend voor het ware karakter van de Israelische bezettings- en annexatiepolitiek.

    Deze toespraak is uitgesproken door voorzitter Jan Keulen tijdens de  Gaza manifestatie op zaterdag 5 juni

     

  • Stichting veroordeelt Israëlische aanval op hulpkonvooi Gaza

    persverklaring 31 mei 2010

    Vanmorgen heeft Israël met grof geweld de Gaza flotilla, de vloot van schepen van de Free Gaza Movement die met humanitaire hulpgoederen op weg was naar Gaza, tegengehouden. Daarbij zijn ten minste negen doden en tientallen gewonden gevallen. Deze aanval op ongewapende mensenrechtenactivisten vond plaats in internationale wateren, waarmee vast staat dat de aanval een schending is van internationaal zeerecht. Bovendien was de Israëlische aanval gericht tegen een vreedzame poging om een volgens internationaal recht illegale blokkade van Gaza te doorbreken.
    De Stichting Groningen-Jabalya is zeer geschokt en verontwaardigd over deze gewelddadige actie van Israël. Wij roepen onze regering op om deze aanval scherp te veroordelen en ook eindelijk consequenties te verbinden aan de al jarenlange voortdurende agressie van de Israëlische staat. Agressie waaronder de Palestijnen al jarenlang dagelijks te lijden hebben, maar zoals nu gebleken is ook in toenemende mate gebruikt wordt tegen vredesactivisten en demonstranten.

    Al sinds 2007 heeft Israël een complete blokkade van Gaza ingesteld om de bevolking van Gaza te straffen voor hun steun aan Hamas bij de Palestijnse verkiezingen. Internationale waarnemers hebben destijds verklaard dat deze verkiezingen eerlijk zijn verlopen. De winnaar Hamas moet daarom worden beschouwd als de legitieme vertegenwoordiger van de Palestijnen. Dit heeft Israël en helaas ook de VS en de EU nooit willen aanvaarden hoewel zij zelf hadden aangedrongen op deelname van Hamas. Vanaf begin 2007 heeft Israël in samenwerking met het Egyptische regime van dictator Moebarak een vrijwel complete blokkade om Gaza gelegd, daarin gesteund door de VS en de EU. Dit heeft geleid tot ernstige tekorten aan alle basisbehoeften. De aanval door Israël op de Gazastrook tussen 27 december 2008 en 20 januari 2009 heeft de situatie nogmaals doen verslechteren. Deze aanval veroorzaakte ruim 1400 Palestijnse doden en verwoesting op grote schaal van vooral burgerdoelen zoals huizen, scholen, moskeeën en regeringsgebouwen. ( zie complete lijst van verwoesting) Ondanks de acute nood die deze aanval veroorzaakte is tot vandaag de blokkade niet versoepeld. Ook bouwmateriaal komt de Gazastrook niet binnen waardoor wederopbouw niet mogelijk is. Deze collectieve strafmaatregel tegen 1,5 miljoen mensen is volkomen in strijd met elk internationaal verdrag. Het hulpkonvooi van de Free Gaza Movement was bedoeld om die illegale situatie aan de kaak te stellen en te doorbreken.

     

  • Lezing Hazem Jamjoum op 25 mei

    De studievereniging ShalomArabs van de opleiding Talen & Culturen van het Midden-Oosten organiseert op 25 mei i.s.m stichting Groningen-jabalya een lezing van de Palestijnse activist Hazem Jamjoum

    Plaats Heymanszaal academiegebouw, broerplein 5
    Tijd 19.30 uur

    onderwerp

    Het ontstaan van de Staat Israel, hoe het zionisme aan de ene kant het Joodse volk een thuisland gaf en aan de andere kant de Palestijnen hun land ontnam, over hoe de vluchtelingenproblematiek ontstond en nog steeds een hele belangrijke rol in het conflict speelt en waarom mensen vaak de term Apartheid gebruiken als het gaat over Israel. De lezing gaat ook in op de rol van het Jewish National Fund (JNF) bij de vorming van de staat Israel. Het fonds is al opgericht in 1901 tijdens het vijfde Zionistische Congres. Het kreeg de taak om land te verwerven in Palestina om daar joden te huisvesten met als uiteindelijke doel de stichting van een Joodse staat. Tot op de huidige dag garandeert het JNF de greep van de joodse gemeenschap op het bezit en gebruik van het land in Israel ten koste van de Palestijnen.

    Wie is Hazem Jamjoum?

    Hazem Jamjoum is 27 jaar en een derde generatie Palestijnse vluchteling. Hij groeide op in Jordanie en Canada. Momenteel is Hazem werkzaam voor Badil, het informatie centrum voor de Rechten van Palestijnen en Palestijnse vluchtelingen in Bethlehem. www.badil.org   Hazem is in 2003 cumlaude afgestudeerd aan de universiteit in Toronto en heeft een BA graad in Internationale Betrekkingen en Vredes- en Conflictstudies

    hazem 013b

    Hazem Jamjoum spreekt de zaal in Groningen toe

  • Groningen, Jabalya en de oorlog in Gaza

    Acht jaar geleden besloot de gemeenteraad van Groningen een speciale band aan te gaan met Jabalya, een grote bevolkingskern in het noorden van de Gazastrook. Jabalya bestaat uit een vluchtelingenkamp (meer dan 100.000 mensen) en aanpalende stad (zo’n 50.000 inwoners) en beslaat niet veel meer dan drie vierkante kilometers. Daarmee is het een van de dichtst bevolkte gebieden in het toch al overbevolkte Gaza.
    Groningen besloot Jabalya te helpen met het jeugdbeleid. De bevolking in Gaza is jong: meer dan de helft van de bevolking is onder de achttien. Er werd 300.000 euro beschikbaar gesteld voor de bouw van een jeugdcentrum. Ambtenaren uit Jabalya, verantwoordelijk voor het jeugdbeleid, gingen op cursus in Groningen.
    Enkele maanden nadat het mooie Groningse jeugdcentrum werd opgeleverd (april 2005) trok Israël zich terug uit Gaza. De 8000 joodse kolonisten, die 25% van Gaza bezet hielden en 40% van de vruchtbare grond, pakten hun biezen. Huizen en boerderijen werden voor vertrek vernietigd.
    Ondertussen ging de kolonisering van de Westelijke Jordaanoever in versneld tempo verder en werd er koortsachtig gebouwd aan de scheidingsmuur tussen Israël en Palestijns gebied. Met het vertrek van de Israëli’s uit Gaza kwam de droom van een onafhankelijke Palestijnse staat in Gaza en de Jordaanoever, inclusief Jeruzalem, niet dichterbij. Israël bleef Gaza controleren vanuit de lucht en vanaf zee en de grens tussen Gaza en Israël bleef gecontroleerd door het Israëlische leger.
    In januari 2006 won Hamas de Palestijnse parlementsverkiezingen. Het waren eerlijke, democratische verkiezingen maar Israël en de meeste westerse landen hadden geen zin de uitslag te respecteren. De blokkade van Gaza werd aangescherpt, buitenlandse hulp werd stopgezet. Voor de vrienden van Jabalya in Groningen werd het praktisch onmogelijk naar het gebied te reizen en verdere fondsenwerving voor het jongerencentrum was niet langer aan de orde.
    Op dit moment tracht het Israëlische leger de militaire macht van Hamas in Gaza te breken. Dat gaat gepaard met buitenproportioneel geweld waar veel burgers het slachtoffer worden. Jabalya ligt nu al voor de derde week in de frontlinie. Van de 850 doden en 3650 gewonden is naar schatting zo’n 20% in Jabalya gevallen. Eenderde van alle slachtoffers zijn kinderen. De psychologische gevolgen van de intense gevechten en bombardementen zullen waarschijnlijk nog na jaren gevoeld worden en de materiele schade is enorm.
    Een van de ernstigste incidenten in Jabalya was de beschieting op 6 januari van een VN-school waar honderden Palestijnen hun toevlucht hadden gezocht. De Verenigde Naties hadden Israël precies ingelicht over deze “veilige plaats”. Desondanks werd de school beschoten en kwamen 43 mensen om het leven en werden minstens honderd gewond. VN-woordvoerders ontkenden de Israëlische lezing dat vanuit de school op hen geschoten zou zijn door Hamas-militanten.
    Zaterdag 10 januari kwam een hele familie van 8 personen om het leven in Jabalya toen een Israëlische bom hun huis vernietigde. En op 11 januari maakte de mensenrechtorganisatie Human Rights Watch melding van het gebruik van fosforbommen in Jabalya. De fosforwapens die afgrijselijke brandwonden veroorzaken mogen, volgens internationaal recht, niet ingezet worden tegen burgers.
    In deze omstandigheden moet en kan Groningen Jabalya niet in de steek laten. Als deze oorlog afgelopen is zal zeker bekeken worden, samen met internationale mensenrechtenorganisaties, of de schuldigen niet gedaagd kunnen worden voor het plegen van oorlogsmisdaden. In de tussentijd zou de gemeente Groningen, samen met burgerorganisaties, kunnen overwegen een aantal jonge oorlogsslachtoffertjes uit Jabalya te adopteren voor medische en/of psychologische hulp en behandeling.

    Jan Keulen
    Voorzitter Stichting Groningen-Jabalya

  • lezing Van Agt

    Dries van Agt op bezoek in Groningen

    Donderdag 11 maart 2010

    Lezing en debat met studentenpanel en publiek n.a.v. publicatie Een schreeuw om recht, de tragedie van het Palestijnse volk

    19.30-21.00 uur

    Nieuwe Kerk, Nieuwe Kerkhof, Groningen

    gratis toegang,  geen reservering

    Organisatie: Studium Generale, SIB, St. Groningen-Jabalya, Een Ander Joods Geluid, Vrouwen in ’t  Zwart

    toelichting

    Dries van Agt was van 1977-1982 minister-president van Nederland. Sinds eind jaren negentig zet hij zich actief in voor de rechten van de Palestijnen. Op 10 december 2009 richtte hij ‘The Rights Forum’ op, een stichting die zich inzet voor een rechtvaardig Midden-Oosten beleid van de Nederlandse regering. In de Raad van Advies zitten verscheidene voormalige ministers van Buitenlandse Zaken: Hans van den Broek (CDA) Pieter Kooijmans (CDA) en Hans van Mierlo (D66). Vorig jaar publiceerde Van Agt zijn boek ‘Een schreeuw om recht. De tragedie van het Palestijnse volk’.

    Er is veel onwetendheid over wat de Palestijnen de afgelopen decennia is overkomen, vindt oud-premier Dries van Agt. Dit zorgt volgens hem voor onverschilligheid en zelfs afkeer van dit verdreven en verdrukte volk.

    De oprichting van de staat Israël in 1948 ging gepaard met de verdrijving of vlucht van 750.000 Palestijnen. In 1967 veroverde Israël de rest van Palestina en volgde de bezetting van Oost-Jeruzalem, de Westoever van de Jordaan en Gaza, met nog eens honderdduizenden vluchtelingen als gevolg. Het planten van nederzettingen in de bezette gebieden zorgde voor grote onrust en is vierkant in strijd met het internationale recht. De Palestijnse samenleving is door de bezetting en de beperkte bewegingsvrijheid volledig ontwricht geraakt. De Palestijnse economie sterft af en massale werkloosheid en armoede zijn het gevolg. Omstandigheden die Van Agt met grote gedrevenheid onder de aandacht brengt.

    Alleen een vredesregeling gebaseerd op het internationaal recht kan volgens Van Agt tot duurzame vrede leiden. Amerika en de Europese Unie kunnen dit bevorderen. Maar de EU treedt niet effectief op, mede door de opstelling van de Nederlandse regering. Nederland is daardoor medeverantwoordelijk voor het voortdurende onrecht in Palestina.

    bekijk ook het verslag van Anja Meulenbelt

    meer informatie over de standpunten en aktiviteiten van Dries van Agt zie website Dries van Agt

    kijk hier voor de recensie van het boek op pagina 3 van onze nieuwsbrief.