Groningers voor Gaza
Bekijk hieronder de uitzending over het effekt van jarenlange hulp aan de Palestijnse samenleving. Het effect is dat na 25 miljard dollar aan hulp Palestina nog steeds volstrekt afhankelijk is van deze hulp en dat een eigen economische ontwikkeling gefrustreert wordt door de Israelische bezetting.
door Abu pessoptimist
De Gaza-strook dreigt binnen vijf jaar onbewoonbaar te worden als de huidige trend zich voortzet. Dat meldt de organisatie Voor handel en Ontwikkeling van de VN, UNCTAD, in een rapport dat deze week verscheen. Acht jaar van economische blokkade, en drie oorlogen in de afgelopen zes jaar hebben de toch al eerder verzwakte infrastructuur totaal vernield zonder dat er tijd was voor wederopbouw en economisch herstel. Gaza is daardoor de capaciteit kwijtgeraakt om te exporteren of zelfs maar voor de eigen markt te produceren. Er is niet alleen geen sprake meer van ontwikkeling, maar van een tegengestelde beweging, een proces waarbij ontwikkeling ongedaan wordt gemaakt.
Het werkloosheidspercentage in Gaza is in 2014 opgelopen tot 44% in 2014, het hoogste niveau ooit. Het probleem is vooral uiterst nijpend onder jonge vrouwen uit de gemeenschappen van Palestijnse vluchtelingen. Meer dan acht van de tien jonge vrouwen uit deze categorie kunnen geen baan vinden. In het algemeen is de economische situatie van de inwoners van Gaza veel slechter dan 20 jaar geleden. Het inkomen per hoofd van de bevolking is sinds 1994 30% gedaald.
Onlangs reisde burgemeester Van der Laan naar Tel Aviv om de samenwerking te bespreken met Tel aviv. Deze samenwerking gaat rechtstreeks in tegen de principes van BDS. Wij hebben al eerder bij het gemeentebestuur onze bezwaren kenbaar gemaakt. Wij roepen iedereen op om deze petitie te tekenen.
Lees het opiniestuk van Jaap Hamburger waarom samenwerking een slecht idee is
Afgelopen juni hebben onze bestuursleden Jan Keulen en Lejo Siepe een bezoek gebracht aan de stad Jabalya in Gaza. Ze hebben verschillende organisaties bezocht waar onze stichting al langere tijd contact mee onderhoudt zoals de Palestine Medical Relief Society(PMRS) het Na’ma College for Sciense and Technologie en Theatre Day Productions. Eén van de doelen is om te onderzoeken hoe we in de toekomst de contacten willen en kunnen vormgeven. Kijk hier voor de blog van Jan Keulen. zie ook het verslag in het Dagblad van het Noorden van 3 juli
Oproep tot BDS door maatschappelijke organisaties in Gaza
Op het moment dat de Palestijnen de Nakba herdenken, de catastrofe in 1948 toen meer dan 700.000 Palestijnen van huis en haard werden verdreven door zionistische milities en later de staat Israël, waarschuwt de VN dat het leven in de bezette en belegerde Gazastrook een fataal omslagpunt dreigt te bereiken.
Rond de 2 miljoen Palestijnen, door Israël opgesloten in een smalle strook land en veroordeeld tot een ellendig leven, waar zelfs water, de bron van leven niet ge-schikt is voor menselijke consumptie. En waar basisvoorzieningen zoals gezond-heidszorg en onderwijs haperen en alarm wordt geslagen. Dit is een door Israël veroorzaakte “tsunami” die kan worden gestopt als genoeg gewetensvolle mensen over de hele wereld Israël ter verantwoording zou roepen en druk op hun instel-lingen en overheden uitoefenen om dit te doen. Israël moet een zware prijs voor zijn crimineel gedrag betalen.
Als er ooit een goed moment is om een misdadig regime te isoleren en daarmee te beletten oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid te plegen, dan is het nu. Wij, de ondertekenende Palestijnse maatschappelijke organisaties in Gaza, doen een dringende oproep tot effectieve maatregelen, waaronder boycot, desinvestering en zinvolle sancties tegen Israël en de bedrijven die medeplichtig zijn aan de ernstige schendingen van het internationaal recht met het doel om honderdduizenden Palestijnse burgers in Gaza te redden van onuitsprekelijk lijden en een langzame dood.
In het door Israël aangerichte bloedbad in Gaza in de zomer van 2014 verloren meer dan 2.300 mensen het leven en werden onze scholen, ziekenhuizen, VN schuilplaatsen en duizenden huizen vernietigd. Nu acht maanden later, ligt Gaza nog steeds in puin, en zijn nog minimaal 100.000 mensen dakloos. Van de 12.600 woningen die totaal werden verwoest, is er nog geen enkele herbouwd. Voor Palestijnen en die in Gaza in het bijzonder, is de Nakba nog steeds actueel.
Ondanks de zogenaamde wapenstilstand, gaan de vaak dodelijke aanvallen op Palestijnen in Gaza gewoon door , vooral op vissers dicht onder de kust en op burgers langs de grens met Israël. Deze plekken behoorden tijdens de aanval tot de meest getroffen gebieden en hebben nu nog steeds te lijden onder de Israëlische schendingen van het internationaal recht.
Onlangs ontvingen 27 studenten van het Nama’a College for Science and Technology in Jabalya hun diploma. Tien van hen, Ahmad Ezzaza, Ahmad Qassem, Ali El Masry, Amani Yousif, Awad El Motawak, Ibrahim Abu ‘Oan, Isam ‘Adwan, Mahmoud El Madhoon, Rowaydah Awad, Waseem El Biss kregen de volledige beurs ( zie filmpje presentatie) ; zeventien andere studenten kwamen in een latere fase van hun studie in financiële problemen (meestal omdat het huis en de familiebezittingen door Israël waren verwoest). Het gaat om Ayat Sa’d, Omar Joudah, Taha Khader, Hamed Abdallah, Khalil El Kahloot, Alaa’ Khader, Yasmeen Ezzain, Mohammad Hasna, Ghassan Dardonah, Mohammad Olwan, Husam Ennajjar, Mahmoud Mas’ood, Ali Rihan, Abdallah El’athamnah, Seham Khader, Iman El Qtati, Iman Azzam. Met de resterende € 5.000,- hebben wij het afstuderen voor hen toch mogelijk kunnen maken. De gediplomeerden zijn ongeveer gelijk verdeeld over de studierichtingen: bussiness en administratie, dierengeneeskunde, management assistent, technische medische apperatuur en koeltechniek.
In 2012 besloot de gemeente het bedrag van € 65.000,- dat nog resteerde van het project “Jeugd in Jabalya” te besteden aan projecten ten bate van het Namaa’ College. Dit is een particuliere HBO-opleiding die gevestigd is in het door Groningen gefinancierde gebouw van het voormalig jeugdcentrum.
Jongeren in Gaza hebben het helemaal gehad met hun eigen regering. Ze hebben het helemaal gehad met iedere regering in de wereld, iedere regering die de agressie in het Midden-Oosten steunt. Ze willen een eind aan de illegale blokkade door Israël. Nu. De helft van de bevolking van Gaza bestaat uit jongeren onder de achttien jaar. Ze willen leven zoals andere jongeren in de wereld: vrij, gezond en met een toekomst om naar uit te zien. In plaats daarvan worden ze slachtoffer van de ene militaire actie na de andere, slachtoffer van oorlogen waar ze part nog deel aan hebben. De laatste was de zwaarste. Hij koste duizenden mensen het leven, mensen waren nergens veilig, zelfs niet in VN-scholen. Voor de jongeren was het de derde, vierde, zinloze oorlog die ze meemaakten.
Palestijnse jongeren zijn wanhopig en getraumatiseerd. Ze eisen nu, los van iedere politieke organisatie, dat hun mensenrechten worden gerespecteerd. Ze gaan actie voeren. Ze verzamelen zich daarvoor in de 29-april beweging. Die geeft manifesten uit en organiseert acties. De coördinerende jongeren van deze beweging – en dat zijn Saied Lulu, Jamil Yaghi, Fadi Sheikh Youssef, Rami Amin, Mohammed Ubu Sultan en Tahani Nasr – rekenen erop dat er een basis is van onafhankelijke Palestijnse jongeren, die niet de agenda van een of andere politieke partij volgt, maar alleen de agenda van het volk.
Israël moet gehoor geven aan internationale oproepen om de mensenrechten van de Palestijnen in Israëlische gevangenissen te respecteren en een einde maken aan marteling van gedetineerden
Op 17 april 2015 herdenken Palestijnen over de hele wereld Prisoners Day in solidariteit met duizenden Palestijnse gevangenen in Israëlische gevangenissen, inclusief minderjarigen en zij die onderworpen worden aan marteling en mishandeling.
Om deze belangrijke dag te markeren hebben de vier onderstaande mensenrechtenorganisaties een gezamenlijke verklaring uitgegeven waarin ze de internationale gemeenschap oproepen om er bij Israël op aan te dringen dat het gehoor geeft aan de internationale normen en aanbevelingen. Die aanbevelingen moeten de mensenrechten van de Palestijnse gevangenen waarborgen in een tijd waarin foltering en andere wrede, onmenselijke en onterende behandeling in Israëlische gevangenissen, steeds vaker wordt gemeld.
De Verenigde Naties in het bijzonder heeft een verantwoordelijkheid om op te komen voor de belangen van het kind in conflictgebieden, met inbegrip van het voorkomen van marteling en mishandeling.
door Jamal Khoudary
Voor velen zijn de woorden “Gaza” en “belegering” nauw met elkaar verbonden. Dat is het resultaat van acht jaar van wurgende blokkade. In die jaren is een hele nieuwe generatie geboren, die geen enkele dag heeft meegemaakt zonder stroomstoringen, en die moest wennen aan overvolle klassen, onvoldoende sanitaire voorzieningen en onvermijdelijke ondervoeding. Maar dit is niet het volledige beeld. Drie grote aanvallen sinds 2008 en decennia van militaire omstrengeling door Israël geeft maar een beperkt begrip van het lijden in Gaza.We zijn nu aangekomen op een punt waar hoop de meest schaarse behoefte is geworden.
Ondanks de wapenstilstand die de Israëlische aanval in 2014 op Gaza beeindigde, blijven de humanitaire noden enorm en lijkt de wederopbouw heel ver weg. Oxfam schat in dat in het huidige tempo het 100 jaar duurt voordat de schade van die aanval is gerepareerd, als dit ooit gebeurt. Desondanks moeten ook de gevolgen van acht jaar blokkade worden aangepakt, en niet alleen de effecten van de aanval van 2014. Al vóór het offensief van vorig jaar was er in Gaza een tekort van 75.000 woningen.
Kwetsbaar
Een toch al kwetsbare burgerbevolking werd met elke aanval meer blootgesteld. Vitale infrastructuur zoals water systemen, sanitaire voorzieningen en gezondheidszorg werden allemaal zwaar beschadigd door de recente Israëlische campagne. Maar die infrastructuur stond al op de rand van de afgrond. Elke dag worden miljoenen liters afvalwater in de Middellandse Zee geloosd en soms overstromen hele buurten met rioolwater. Meer dan 100.000 mensen hebben beschadigde of verwoeste huizen. Toegang tot stromend water is beperkt tot een paar uur per week en de meeste gebieden in Gaza zitten achttien uur per dag zonder elektriciteit.
Boeren hebben geen gewassen voor het nieuwe seizoen kunnen planten, en wanneer ze dat wel doen, riskeren ze hun leven. Ook vissers zijn dagelijkse doelwit van de Israëlische surveillance boten. Vorige maand nog werd een visser niet ver uit de kust doodgeschoten.
