Auteur: pieter

Al Mezan pleit voor oplossing van de elektriciteitcrisis, en voor onmiddellijke vrijlating van vreedzame demonstranten

Sinds het begin van de winter is de elektriciteitsuitval in de Gazastrook verder verslechterd. Er is gemiddeld vier uur stroom per dag maar wanneer die stroom beschikbaar is is van te voren niet bekend. Soms is er midden in de nacht plotseling stroom en staat iedereen op om bijvoorbeeld kleren te gaan wassen. De kwetsbare bevolkingsgroepen die in de honderden hoogbouw appartementen wonen hebben het bijzonder moeilijk, met name ouderen, zieken en gehandicapten, omdat liften onbruikbaar zijn. De elektriciteitcrisis, die wordt verergerd door het gebrek aan alternatieven op de markt zoals brandstof, heeft de ernstige humanitaire crisis, als gevolg van de afsluiting van de Gazastrook, verder verdiept. Zelfs het fundamentele recht op leven komt in gevaar zoals blijkt uit de toename van het aantal sterfgevallen, met name onder kinderen. Oorzaak zijn o.a. branden die uitbreken na het gebruik van onveilige alternatieven een fenomeen dat vooral onder families voorkomt die onder de armoedegrens leven.

In reactie op deze situatie, gingen duizenden bewoners de afgelopen twee dagen de straat op om hiertegen te protesteren. Echter, de autoriteiten in Gaza verantwoordelijk voor de interne veiligheid reageerde door tientallen mensen voor ondervraging te dagvaarden en door huizen binnen te vallen en mensen te arresteren en hen te dwingen tot het ondertekenen van onduidelijke documenten waarmee zij verklaren “respect voor de wet” te hebben en zich te onthouden van het verstoren van de zogenaamde “openbare veiligheid”.
Al Mezan is zeer bezorgd over deze reactie van de autoriteiten, die er niet in slaagt om het ernstige elektriciteitsprobleem aan te pakken, en veroordeelt ook de acties tegen de vreedzame protesten. Dergelijke acties schenden zowel het Palestijns recht als mede het internationaal humanitair recht, met name het recht op vrijheid van meningsuiting, expressie, en vreedzame vergadering.

(meer…)

Op haar weblog doet Anja Meulenbelt uitvoerig verslag van haar recente reis naar Gaza i.h.k. van de steun van de stichting Kifaia aan de Palestine Medical Relief  Society de organisatie die wij ook steunen.  lees hieronder de vijf afleveringen

Terug uit Gaza deel 1

Terug uit Gaza deel 2

Terug uit Gaza deel 3

Terug uit Gaza deel 4 

Terug uit Gaza deel 5

Verklaring Al Mezan Center For Human Rights

22 mei 2016

De Israëlische bezettingsmacht (IOF) zet de ernstige en systematische aanvallen op  Palestijnse vissers voor de kust van Gaza voort ondanks de aankondiging over de uitbreiding van de visserijzone van zes naar negen nautische mijlen. Israëlische schendingen betreffen onder andere het schieten op en de arrestatie van de vissers, verbeurdverklaring van de vissersboten en apparatuur en het blokkeren van de import van glasvezel dat nodig is om nieuwe boten te bouwen. De Israëlische autoriteiten vallen vissers dagelijks lastig en vernederen hen door hen te achtervolgen, ze dwingen zich uit te kleden en ze naar de marineboten te laten zwemmen. Ook is sprake van fysiek en verbaal misbruik. Deze praktijken beroven vissers van hun middelen van bestaan en van het recht om te werken. De aanvallen worden uitgevoerd in het kader van de sinds 2007 eenzijdig door Israël opgelegde blokkade van de Gazastrook.

De rapportage van Al Mezan Center for Human Rights laat een aanzienlijke escalatie van de schendingen tegen de vissers zien vanaf begin 2016. In de periode tussen 1 januari 2016 en eind mei heeft de Israëlische marine Palestijnse vissers 58 keer doelbewust aangevallen. In 17 afzonderlijke incidenten werden 65 vissers gearresteerd waaronder 10 minderjarigen, zes vissers raakten daarbij gewond. In 16 afzonderlijke incidenten werden 22 vissersboten in beslag genomen, en in 10 afzonderlijke incidenten werd de uitrusting vernietigd.

In een recente golf van aanvallen op zondag 22 mei 2016 arresteerde de Israëlische marine  10 vissers, waarvan één minderjarige, en nam vijf boten en 36 visnetten in beslag. Getuige Abdel Bari Mohamed Al Sultan vertelde Al Mezan dat de Israëlische marine de vissers achtervolgde terwijl ze ongeveer 300 meter uit de kust waren op ongeveer 1,5 kilometer van de noordelijke grens. In eerste instantie omsingelde de Israëlische marine twee vissersboten en dwong de vissers aan boord zich uit te kleden en naar het marineschip te zwemmen. De soldaten arresteerden de vissers en hun boten werden naar het marineschip gesleept. Ongeveer twee uur later werden nog twee vissersboten inclusief bemanning op de zelfde manier in beslag genomen. Dit bracht het totaal op vier in beslag genomen boten en acht gearresteerde vissers.

In een tweede incident op dezelfde dag, opende de Israëlische marine het vuur op Palestijnse vissersboten voor de kust van Al Waha, ten westen van Beit Lahia, in het district Noord-Gaza, en arresteerde twee vissers: Ahmed Mohamed Zayed, 32 jaar, en zijn broer Ibrahim, 21 jaar oud, en namen de boot in beslag. Het hoofd van de vissers Unie, Jihad Ahmed Mohamed Al Sultan, die op dat moment in het gebied aanwezig was, vertelde Al Mezan dat de Israëlische marine de vissers achtervolgde, terwijl ze op ongeveer 800 meter van de kust en ongeveer 2,5 kilometer van de noordelijke grens waren. De Israëlische marine omsingelde wederom de vissersboot en dwongen de vissers om hun kleren uit te trekken en naar het marineschip te zwemmen.

In een derde incident op 22 mei om 10:20 uur, opende de Israëlische marine het vuur op Palestijnse vissersboten voor de kust van Al Waha. Het veldonderzoek van Al Mezan  geeft aan dat de Israëlische marine boten de vissersboten achtervolgde maar dat de vissers aan de aanval wisten te ontsnappen. De vissers werden gedwongen om hun werk te staken en terug te varen naar de wal. Er vielen geen gewonden.

Al Mezan herhaalt zijn veroordeling van de voortdurende Israëlische schendingen tegen Palestijnse vissers. De daden van de Israelische bezettingsmacht vormen een collectieve straf voor de vissers en schenden hun recht op leven, fysieke veiligheid, menselijke waardigheid, en hun recht om te werken, en veroorzaken ernstige armoede in de vissersgemeenschap.

Al Mezan benadrukt dat de aanvallen worden uitgevoerd met het doel om de vissers lastig te vallen en te intimideren. De willekeurige detentie en confiscatie van hun boten en visgerei  is een vorm van wrede en vernederende behandeling. Na enkele uren in de gevangenis worden vissers vrijgelaten, omdat er geen rechtszaak tegen hen kan worden aangespannen. Al Mezan verklaard dat het ontbreken van een aanklacht tegen vissers bewijst dat deze Israëlische praktijken plaatsvinden in het kader van de collectieve bestraffing, die door Israel nu al negen jaar lang op de inwoners van de Gazastrook wordt toegepast. Al Mezan verklaard dat het recht van een visser op werk een mensenrecht is, en dat de Israëlische autoriteiten door hun herhaaldelijke aanvallen op de vissers zich schuldig maken aan systematische schendingen van het internationaal humanitair recht.

Al Mezan hekelt het stilzwijgen van de internationale gemeenschap en de veronachtzaming van wettelijke verplichtingen uit hoofde van het internationaal recht, met name de Vierde Conventie van Genève, aan de burgerbevolking van de bezette Palestijnse gebieden. Al Mezan stelt dat het stilzwijgen van de internationale gemeenschap Israël heeft aangemoedigd om de schendingen te laten escaleren. Dienovereenkomstig, herhaalt Al Mezan zijn oproep aan de internationale gemeenschap, met name de Hoge Verdragsluitende Partijen van de Vierde Conventie van Genève, om druk op Israël uit te oefenen om de naleving van het internationaal recht te waarborgen en het einde van de  blokkade van de Gazastrook te bewerkstelligen en de ernstige schendingen van de mensenrechten die ermee verbonden zijn.

verklaring in het Engels 

Door Mohammed Omer

Geachte President Barack Obama,

Als president van het machtigste land ter wereld, als de liefhebbende en beschermende vader van twee kinderen en als man die zich volledig bewust is van de menselijke strijd die plaatsvindt in de arme achtergestelde buurten in veel landen inclusief Amerika, moeten uw ogen geopend zijn tijdens de laatste drie Israelische aanvallen op Gaza, waar ik woon met mijn vrouw en zoontje.

Ik herinner mij dat ik in Nederland was toen u voor de eerste keer werd gekozen tot president. Net als miljoenen anderen in de wereld juichte ik luid voor U, omdat ik aannam dat er een frisse wind zou gaan waaien door de nauwe gangen van de Amerikaanse politiek. Ik durfde te hopen dat een fatsoenlijke man- een kampioen van goede mensen die genegeerd en misbruikt werden- op het toneel was verschenen die de pijn en het onrecht zou verzachten die zovelen ondergaan inclusief de mensen in mijn land Palestina , die al heel lang van hun eigen eeuwenoude land worden verdreven en op die manier van hun menselijke waardigheid worden beroofd.

Echter, mijn verwachtingen waren helaas te hoog gespannen. Als ik nu in Gaza rondkijk zie ik alleen de nasleep van nieuwe Israelische wreedheid en meer tekenen van bloedvergieten, pijn, verdriet en vernietiging. De woorden ‘Yes, we can’ vervliegen met het stof gedragen op de wind van de wanhoop. Die wanhoop hangt al minstens tien jaar over ons heen: het resultaat van de harde collektieve Israelische bestraffing van de 1,9 miljoen mensen die proberen te overleven in de Gazastrook. De helft van hen zijn kinderen jonger dan uw dochters Sasha en Malia. Velen zijn baby’s zoals mijn kind, in de armen van hun ouders.

(meer…)

Hoge veiligheidsfunctionarissen waarschuwen de politici in Israel dat de situatie in de Gazastrook onhoudbaar wordt. Alleen economisch herstel kan dat voorkomen. Daarom pleiten zij voor de aanleg van een haven zodat er goederen kunnen worden ingevoerd en uitgevoerd. Maar de politieke leiders in Israel zijn niet geinteresseerd  om de problemen in Gaza op te lossen. Zij gaan door met het in stand houden van de blokkade van de Gazastrook. Het woord blokkade klinkt redelijk onschuldig maar het gaat met veel geweld gepaard. zie hieronder de cijfers over 2015

lees hier het verhaal in de nieuwsbrief van de Rights Forum