Auteur: pieter

Op vrijdag 9 november organiseren wij een avond met journaliste Anna Krijger. Zij is de auteur van het boek Hipsters, baarden, martelaren, ontmoetingen In Israel en Palestina.

In het boek gaat zij op zoek naar kleine persoonlijke verhalen die samen een rijk en genuanceerd beeld geven van het hedendaagse Israël en de Palestijnse gebieden. Ze ontmoet een homoseksuele Palestijn in Tel Aviv, een atheïst in de Gazastrook, een koloniste met een wijnmakerij op de Westelijke Jordaanoever en tal van andere joden, moslims en christenen die allemaal hun eigen visie hebben op het conflict en de bezetting. Anna Krijger wisselt de beschrijvingen van grote actuele gebeurtenissen, zoals de nasleep van de Gazaoorlog van 2014 en de golf van aanslagen in Jeruzalem en op de Westelijke Jordaanoever, af met persoonlijke anekdotes. Hoe is het om als journalist en vrouw in het Midden-Oosten te leven? Hoe ervaar je het meest omstreden conflict ter wereld als betrokken buitenstaander?

Anna zal een toelichting geven op de tot standkoming van het boek en haar verblijf in Israel. Ook is er gelegenheid tot het stellen van vragen en discussie.

 

Over de auteur

Anna Krijger is schrijver en journalist. Zij studeerde arabische taal-en cultuur aan de universiteit van Amsterdam en in Cairo. Zij behaalde een master in Midden-Oosten studies en werkt o.a. voor NRC handelsblad

 

 

vrijdag 9 november

aanvang: 19.30 uur

lokatie: Poortershoes Oosterweg 13 9724 CA Groningen  toegang: gratis*

Organisatie: Stichting Groningen-Jabalya (jabalya.sociotek.nl)
*wij zamelen geld in voor de Palestine Medical Relief Society in Gaza en stellen een bijdrage op prijs

Een aankondiging van een ramp

Dertien jaar van verstikkende blokkade in de Gazastrook heeft geleid tot een versnelde ineenstorting van het economische, sociale, gezondheids- en dienstenstelsel, en dat heeft rechtstreeks gevolgen gehad voor de levering van basisdiensten aan de bevolking. Uit de indicatoren van het VN-Bureau voor de Coördinatie van Humanitaire Aangelegenheden (OCHA) blijkt dat het armoedepercentage meer dan 70% bedraagt ​​en dat het werkloosheidspercentage meer dan 53% bedraagt. Uit internationale rapporten blijkt dat meer dan 40% van de bevolking van de Gazastrook om de 3 tot 5 dagen 4 tot 6 uur water krijgt en dat meer dan 96% van het grondwater ongeschikt is voor menselijke consumptie.Bovendien blijft de elektriciteitscrisis toenemen; met nu al meer dan 16 uur per dag geen stroom, en de opschorting van de meeste  ondersteuning, met name die op de basisdiensten die nodig zijn voor het dagelijks bestaan ​​van de bevolking. De grootste aanbieder van diensten in Gaza de UNRWA is begonnen met het verminderen van hun diensten. Bovendien heeft een VN rapport al eerder vastgesteld dat de Gazastrook tegen het jaar 2020 geen geschikte plaats is om te leven en gezien deze uitdagingen bevestigen we dat we op de rand van een echte ramp staan met ondragelijke gevolgen voor de bevolking.  De voortzetting van de huidige situatie zonder dringend noodzakelijke en snelle interventie van internationale instellingen met projecten om noodbehoeften te financieren zal resulteren in ernstige en ongekende gevolgen voor de levering van basisdiensten, waaronder:

1. De toename van vast afval in woongebieden en het onvermogen om het naar de inzamelpunten te vervoeren

2. De ineenstorting van het rioleringssysteem leidt tot afvalwater in de straten,  en daarmee verspreiding van besmettelijke ziekten en vervuiling van het zeewater.

3. Verstoring van het systeem van waterdistributie in woongebieden, waardoor de burger afhankelijk is van dure watertanks.

4. het ontslag van tientallen schoonmakers en het verdwijnen van gezondheidsdiensten

5. De verspreiding van epidemieën en ziekten, die een reële bedreiging vormt voor de algemene gezondheid.

6. Een einde aan onderhoudsdiensten voor infrastructuur.

Daarom doen we opnieuw een beroep op alle landen, humanitaire organisaties, gemeenten en al diegenen die geloven dat mensen het recht hebben om vrij en met waardigheid te leven om fondsen te verstrekken voor noodprojecten om te voorkomen dat levensreddende diensten instorten en het onderhoud van minimale basisvoorzieningen voor de bevolking zal verdwijnen

Essam M. Jouda, burgemeester van Jabalya-Nazla

In een nieuw rapport van de Wereldbank las NRC columnist Carolien Roelants dat de economie van de Gazastrook in vrije val is. Was er nog een economie? vraagt zij zich af.

lees verder haar column

lees bericht wereldbank rapport Gaza

Tijdens de Great Return March-demonstraties op vrijdag 5 oktober 2018 in de Gazastrook werden drie Palestijnse demonstranten, waaronder één kind, gedood en 211 personen raakten gewond door het Israëlische leger. Onder de gewonden bevonden zich 32 kinderen, vijf vrouwen, vijf journalisten en vier paramedici. Van de gewonden werden 134 met scherp neer geschoten, waaronder 15 kinderen en één vrouw.

De documentatie van het Al Mezan Centrum voor Mensenrechten laat zien dat de Israëlische strijdkrachten vanaf vrijdagmorgen 5 oktober om 16:10 uur munitie, met plastic omhulde kogels, traangasgranaten en een geluidsbom hebben afgevuurd op ongewapende demonstranten, journalisten en paramedici. Rond 17.45 uur werd Mahmoud Akram Abu Sam’an, een 23-jarige inwoner van vluchtelingenkamp An-Nusairat in het district Middle Area, dodelijk getroffen door een kogel in de borst tijdens de demonstratie in het oosten van Gaza City. Rond dezelfde tijd werd Fares Hafez Al-Sirsawi, een 13-jarige inwoner van de Shujayya-buurt, tijdens de demonstratie in het oosten van Gaza-stad getroffen door een kogel in de borst. Hij stierf later aan zijn wonden.

Om 17.40 uur werd Mohammed Fathi Al-Riqib, een 18-jarige inwoner van de stad Bani Suhaila in Khan Younis, met een kogel in de maag getroffen tijdens de demonstratie in Oost-Khan Younis. Om 20.45 uur werd hij door artsen in het Nasser-ziekenhuis dood verklaard.

Opnieuw werd gericht geschoten op leden van medische teams en de pers:

• Mohammed Abu ‘Aasi, een 27-jarige vrijwillige paramedicus, werd door een kogel in de borst getroffen tijdens de demonstratie in Oost-Khan Younis. Hij werd met spoed naar het Europese ziekenhuis in Gaza gebracht. Volgens artsen is zijn verwonding kritiek.
• Tasnim Hammad, een 20-jarige vrijwillige paramedicus, werd geraakt door een traangasgranaat in de rechtervoet tijdens de demonstratie in het vluchtelingenkamp Jabalya
• Mohammed Al-Za’anin, een 30-jarige vrijwillige paramedicus, werd geraakt door een traangasgranaat in zijn hoofd tijdens de demonstratie in het vluchtelingenkamp Jabalya.
• Hani Al-Khaldi, een 27-jarige paramedicus, werd geraakt door een traangasgranaat in de voet bij de demonstratie in het stadsdeel Gaza.
  Het venster van een ambulance van de Palestijnse medische dienst werd kapot geschoten door Israëlische troepen in het oosten van Gaza.

Vijf journalisten raakten ook gewond. Zij zijn:

• Do’aa Zorob, een 20-jarige freelance fotojournalist. Ze werd in de voet geschoten terwijl ze de demonstratie in Oost-Khan Younis versloeg.
• Mohammed-Issa Al-Aswad, een 21-jarige journalist bij Al-Hadath Palestine Agency. Hij werd in de linkervoet geschoten tijdens de demonstratie in het oosten van Jabalya.
• Mohammed Al-Masri, een 20-jarige fotojournalist bij Shehab Agency. Hij werd geraakt door een traangasgranaat die hem in zijn hoofd raakte tijdens de demonstratie in het oosten van Jabalya.
• Mousa Elian, een 24-jarige fotojournalist bij het Palestijnse Media Center. Hij werd geraakt door granaatscherven in de arm bij de demonstratie in het oosten van Jabalya.
• Mohammed Al-Za’anoun, een 32-jarige freelance fotojournalist. Hij werd neergeschoten met een met plastic beklede stalen kogel in het rechterbeen tijdens de demonstratie in Oost-Gazastad.
  De Israëlische strijdkrachten hebben om 17.45 uur ook een geluidsbom afgevuurd op demonstranten in het oosten van Gaza-stad. Na het bombardement werden geen slachtoffers gemeld.

Uit de archieven van Al Mezan blijkt dat vanaf het begin van de Grote Terugkeermars op 30 maart 2018 207 Palestijnen zijn gedood in Gaza. Daarvan zijn er 154 gedood tijdens de demonstraties, waaronder 32 kinderen, een vrouw, twee journalisten, drie paramedici en vier personen met een handicap. Nog eens 10.521 mensen raakten gewond, waaronder 1.899 kinderen, 429 vrouwen, 119 paramedici en 118 journalisten. Van de gewonden werden 5.971 getroffen door gericht vuur, waaronder 956 kinderen en 115 vrouwen.

Al Mezan herhaalt zijn veroordeling van het gebruik van dodelijk en ander buitensporig geweld door de Israëlische strijdkrachten, waaronder scherpschutters, om de demonstraties tegen te gaan. Al Mezan benadrukt zijn veroordeling van de aanhoudende aanvallen op kinderen evenals op journalisten en paramedici die door hun kleding en uitrusting herkenbaar zijn. Al Mezan benadrukt dat het recht op vreedzame vergadering en vrije meningsuiting grondrechten zijn die moeten worden gerespecteerd. Ongewapende demonstranten die geen serieuze of onmiddellijke dreiging vormen voor de Israëlische strijdkrachten mogen niet worden beschoten.

Het overmatig gebruik van geweld wijst op een voortzetting van onwettige targetingpraktijken van de kant van de Israëlische strijdkrachten, ondanks de juridische gevolgen en internationale veroordeling. Al Mezan dringt er bij de internationale gemeenschap, geleid door de partijen bij de Vierde Geneefse Conventie, op aan snel en effectief stappen te ondernemen om de naleving van internationale wetgeving te waarborgen en een zinvolle bescherming te bieden aan ongewapende demonstranten en burgers in heel Gaza. De plicht om burgers te beschermen is een belangrijke wettelijke vereiste en is, op dit punt in het conflict, een test voor de authenticiteit van de inzet van de internationale gemeenschap voor hun wettelijke verplichtingen, morele normen en humanitaire doelstellingen ten opzichte van de Palestijnse bevolking.

Al Mezan benadrukt zijn standpunt dat het niet ter verantwoording roepen van daders van schendingen van mensenrechten en internationaal humanitair recht het voortzetten van schadelijk beleid en praktijken aanmoedigt. Al Mezan roept daarom de internationale gemeenschap op verantwoordingsmechanismen te activeren om ervoor te zorgen dat overtreders voor het gerecht worden gebracht in overeenstemming met het internationale recht, inclusief internationaal strafrecht. In deze geest wordt de internationale gemeenschap opgeroepen om het onpartijdige en onafhankelijke onderzoek van de VN-onderzoekscommissie naar de onwettige inzet van geweld tegen ongewapende betogers, journalisten en paramedici te ondersteunen.

Engelse tekst op site van Al Mezan

Tijdens de Great Return March-demonstraties op vrijdag 5 oktober 2018 in de Gazastrook werden drie Palestijnse demonstranten, waaronder één kind, gedood en 211 personen raakten gewond door het Israëlische leger. Onder de gewonden bevonden zich 32 kinderen, vijf vrouwen, vijf journalisten en vier paramedici. Van de gewonden werden 134 met scherp neer geschoten, waaronder 15 kinderen en één vrouw.
De documentatie van het Al Mezan Centrum voor Mensenrechten laat zien de Israëlische strijdkrachten dat vanaf vrijdagmorgen 5 oktober om 16:10 uur munitie, met plastic omhulde kogels, traangasgranaten en een geluidsbom hebben afgevuurd op ongewapende demonstranten, journalisten en paramedici.

Rond 17.45 uur werd Mahmoud Akram Abu Sam’an, een 23-jarige inwoner van vluchtelingenkamp An-Nusairat in het district Middle Area, dodelijk getroffen door een kogel in de borst tijdens de demonstratie in het oosten van Gaza City. Rond dezelfde tijd werd Fares Hafez Al-Sirsawi, een 13-jarige inwoner van de Shujayya-buurt, tijdens de demonstratie in het oosten van Gaza-stad met een kogel in de borst geschoten. Om 18:25 stierf hij aan zijn wonden.

Om 17.40 uur werd Mohammed Fathi Al-Riqib, een 18-jarige inwoner van de stad Bani Suhaila in Khan Younis, met een kogel in de maag neergeschoten tijdens de demonstratie in Oost-Khan Younis. Om 20.45 uur werd hij door artsen in het Nasser-ziekenhuis in het district dood verklaard.

Opnieuw werd gericht geschoten op leden van medische teams en de pers:
– Mohammed Abu ‘Aasi, een 27-jarige vrijwillige paramedicus, werd met een  kogel in de borst geschoten tijdens de demonstratie in Oost-Khan Younis. Hij werd met spoed naar het Europese ziekenhuis in Gaza gebracht. Volgens artsen is zijn verwonding kritiek was.
– Tasnim Hammad, een 20-jarige vrijwillige paramedicus, werd geraakt door een traangasgranaat in de rechtervoet bij de demonstratie in het vluchtelingenkamp Jabalya.
– Mohammed Al-Za’anin, een 30-jarige vrijwillige paramedicus, werd geraakt door een traangasgranaat in zijn hoofd tijdens de demonstratie in het vluchtelingenkamp Jabalya.
– Hani Al-Khaldi, een 27-jarige paramedicus, werd geraakt door een traangas in de voet bij de demonstratie in het stadsdeel Gaza.
Het venster van een ambulance van de Palestijnse medische dienst werd vernietigd door het schieten van Israëlische troepen in het oosten van Gaza.

Vijf journalisten raakten ook gewond. Zij zijn:
– Do’aa Zorob, een 20-jarige freelance fotojournalist. Ze werd met een kogel in de voet geschoten terwijl ze de demonstratie in Oost-Khan Younis versloeg.
– Mohammed-Issa Al-Aswad, een 21-jarige journalist bij Al-Hadath Palestine Agency. Hij werd met een kogel in de linkervoet neergeschoten tijdens de demonstratie in het oosten van Jabalya.
– Mohammed Al-Masri, een 20-jarige fotojournalist bij Shehab Agency. Hij werd geraakt door een traangasgranaat die hem in zijn hoofd raakte bij de demonstratie in het oosten van Jabalya.
– Mousa Elian, een 24-jarige fotojournalist bij het Palestijnse Media Center. Hij werd geraakt door granaatscherven van levend vuur in de arm bij de demonstratie in het oosten van Jabalia.
– Mohammed Al-Za’anoun, een 32-jarige freelance fotojournalist. Hij werd neergeschoten met een met plastic beklede stalen kogel in het rechterbeen tijdens de demonstratie in Oost-Gazastad.
De Israëlische strijdkrachten hebben om 17.45 uur ook een geluidsbom afgevuurd op demonstranten in het oosten van Gaza-stad. Na het bombardement werden geen slachtoffers gemeld.

Uit de archieven van Al Mezan blijkt dat vanaf het begin van de Grote Terugkeermars op 30 maart 2018 207 Palestijnen zijn gedood in Gaza. Daarvan zijn er 154 gedood tijdens de demonstraties, waaronder 32 kinderen, een vrouw, twee journalisten, drie paramedici en vier personen met een handicap. Nog eens 10.521 mensen raakten gewond, waaronder 1.899 kinderen, 429 vrouwen, 119 paramedici en 118 journalisten. Van de gewonden werden 5.971 getroffen door gericht vuur, waaronder 956 kinderen en 115 vrouwen.

Al Mezan herhaalt zijn veroordeling van het gebruik van dodelijk en ander buitensporig geweld door de Israëlische strijdkrachten, waaronder scherpschutters, om de demonstraties tegen te gaan. Al Mezan benadrukt zijn veroordeling van de aanhoudende aanvallen op kinderen evenals op journalisten en paramedici die door hun kleding en uitrusting herkenbaar zijn. Al Mezan benadrukt dat het recht op vreedzame vergadering en vrije meningsuiting grondrechten zijn die moeten worden gerespecteerd. Ongewapende demonstranten die geen serieuze of onmiddellijke dreiging vormen voor de Israëlische strijdkrachten mogen niet worden beschoten.

Het overmatig gebruik van geweld wijst op een voortzetting van onwettige targetingpraktijken van de kant van de Israëlische strijdkrachten, ondanks de juridische gevolgen en internationale veroordeling. Al Mezan dringt er bij de internationale gemeenschap, geleid door de partijen bij de Vierde Geneefse Conventie, op aan snel en effectief stappen te ondernemen om de naleving van internationale wetgeving te waarborgen en een zinvolle bescherming te bieden aan ongewapende demonstranten en burgers in heel Gaza. De plicht om burgers te beschermen is een belangrijke wettelijke vereiste en is, op dit punt in het conflict, een test voor de authenticiteit van de inzet van de internationale gemeenschap voor hun wettelijke verplichtingen, morele normen en humanitaire doelstellingen ten opzichte van de Palestijnse bevolking.

Al Mezan benadrukt zijn standpunt dat het niet ter verantwoording roepen van daders van schendingen van mensenrechten en internationaal humanitair recht het voortzetten van schadelijk beleid en praktijken aanmoedigt. Al Mezan roept daarom de internationale gemeenschap op verantwoordingsmechanismen te activeren om ervoor te zorgen dat overtreders voor het gerecht worden gebracht in overeenstemming met het internationale recht, inclusief internationaal strafrecht. In deze geest wordt de internationale gemeenschap opgeroepen om het onpartijdige en onafhankelijke onderzoek van de VN-onderzoekscommissie naar de onwettige inzet van geweld tegen ongewapende betogers, journalisten en paramedici te ondersteunen.

 

 

Het Israëlische leger heeft zeven Palestijnse demonstranten gedood en 257 gewond tijdens de Great Return March-demonstraties op vrijdag 28 september 2018 in de Gazastrook. Onder de gewonden bevonden zich 33 kinderen, vijf vrouwen, vier journalisten en een paramedicus. 163 van de gewonden werden geraakt door scherpschutters, waaronder 20 kinderen en één vrouw.
De documentatie van Al Mezan Center for Human Rights laat zien dat tijdens  de demonstraties op vrijdag 28 september door de Israëlische strijdkrachten zowel met scherp als met plastic beklede kogels, en traangas op ongewapende demonstranten, journalisten en paramedici werd geschoten. Ook werd een geluidsbom gebruikt.

Rond 17.55 uur werd Iyad Khalil Al-Sha’er, een 18-jarige inwoner van de Shujaiya-wijk in Oost-Gaza-stad, dood verklaard tien minuten nadat hij met een kogel van een scherpschutter in de borst was doodgeschoten. Rond 18.00 uur werd Mohammed Nayef Al-Houm, een 14-jarige inwoner van vluchtelingenkamp Al-Bureij in het district Midden-Gaza, dood verklaard nadat hij een uur eerder door een kogel in de borst was geraakt. Het gebeurde tijdens een demonstratie in het kamp Al-Bureij in het oosten.
Rond 18:05 uur stierf Mohammed Walid Haniya, een 32-jarige inwoner van Al-Sheikh Radwan in Gaza, aan wonden die hij tien minuten eerder had opgelopen. Hij werd met scherpe munitie in zijn gezicht geschoten tijdens de demonstratie in het oosten van Gaza.Het zelfde lot onderging  Mohammed Bassam Shakhsa, een 24-jarige inwoner van Shujaiya, Hij werd met scherp door zijn hoofd geschoten tijdens de demonstratie in Oost-Gazastad.
Om 19.10 uur werd Mohammed Ali Inshasi, een 18-jarige inwoner van Al-Amal buurt in Khan Younis in het zuiden van de Gazastrook, dood verklaard na zijn verwonding met een kogel in de maag. Hij werd om 18.50 uur neergeschoten tijdens de demonstratie in Oost-Khan Younis.
Om 19.20 uur verklaarden artsen in het Europese Gaza-ziekenhuis Naser Azmi Musabeh, een 11-jarige inwoner van Abasan Al-Kabira in Khan Younis, dood. Het kind werd rond 18.30 uur met scherp in het hoofd geraakt tijdens de demonstratie in Oost-Khan Younis.
Om 21.25 uur bezweek Mohammed Ashraf Al-Awawda, een 25-jarige inwoner van de Gaza-vallei, tijdens een demonstratie in het vluchtelingenkamp Al-Bureij toen hij werd getroffen door een kogel in zijn borst.

Leden van de pers en medische teams bleven doelwit, waarbij vier journalisten en één paramedicus geraakt werden:

• Mo’een Tayseer Al-Dabba, een 24-jarige correspondent voor Palestine Network, werd geraakt door granaatscherven in de schouder;
• Haneen Mahmoud Baroud, een 23-jarige journalist bij Majidat Media Network, werd geraakt met een traangasgranaat rechtstreeks in het hoofd;
• Journalist Amjad Jarada werd geraakt door granaatscherven in zijn hand en voet;
• Mohammed Jamal Abu Qadous, een 23-jarige journalist bij Siraj voor Media Services, raakte ook gewond door granaatscherven aan het hoofd. De vier journalisten liepen hun verwondingen op tijdens het verslag doen van de demonstratie in Oost-Gazastad.
• Mohammed Fareed Al-Ammor, een 24-jarige paramedicus bij de medische diensten, raakte gewond door een kogel in de voet tijdens het werken in het oosten van Khan Younis. 

   

  Uit de archieven van Al Mezan blijkt dat vanaf het begin van de Grote Terugkeermars op 30 maart 2018 203 Palestijnen zijn gedood in Gaza. Daarvan zijn er 151 gedood tijdens de demonstraties, waaronder 30 kinderen, een vrouw, twee journalisten, drie paramedici en drie personen met een handicap. De lichamen van tien van hen worden vastgehouden door Israëlische troepen (twee van hen minderjarigen). Nog eens 10.234 mensen raakten gewond, waaronder 1.849 kinderen, 424 vrouwen, 115 paramedici en 115 journalisten. Van de gewonden werden 5.814 getroffen door gericht vuur, waaronder 939 kinderen en 114 vrouwen.

  Al Mezan herhaalt zijn veroordeling van het gebruik van dodelijk en ander buitensporig geweld door de Israëlische strijdkrachten, waaronder scherpschutters, om de demonstraties tegen te gaan. Al Mezan benadrukt zijn veroordeling van de aanhoudende aanvallen op kinderen evenals op journalisten en paramedici die door hun kleding en uitrusting herkenbaar zijn. Al Mezan benadrukt dat het recht op vreedzame vergadering en vrije meningsuiting grondrechten zijn die moeten worden gerespecteerd. Ongewapende demonstranten die geen serieuze of onmiddellijke dreiging vormen voor de Israëlische strijdkrachten mogen niet worden beschoten.

  Het overmatig gebruik van geweld wijst op een voortzetting van onwettige targetingpraktijken van de kant van de Israëlische strijdkrachten, ondanks de juridische gevolgen en internationale veroordeling. Al Mezan dringt er bij de internationale gemeenschap, geleid door de partijen bij de Vierde Geneefse Conventie, op aan snel en effectief stappen te ondernemen om de naleving van internationale wetgeving te waarborgen en een zinvolle bescherming te bieden aan ongewapende demonstranten en burgers in heel Gaza. De plicht om burgers te beschermen is een belangrijke wettelijke vereiste en is, op dit punt in het conflict, een test voor de authenticiteit van de inzet van de internationale gemeenschap voor hun wettelijke verplichtingen, morele normen en humanitaire doelstellingen ten opzichte van de Palestijnse bevolking.

  Al Mezan benadrukt zijn standpunt dat het niet ter verantwoording roepen van daders van schendingen van mensenrechten en internationaal humanitair recht het voortzetten van schadelijk beleid en praktijken aanmoedigt. Al Mezan roept daarom de internationale gemeenschap op verantwoordingsmechanismen te activeren om ervoor te zorgen dat overtreders voor het gerecht worden gebracht in overeenstemming met het internationale recht, inclusief internationaal strafrecht. In deze geest wordt de internationale gemeenschap opgeroepen om het onpartijdige en onafhankelijke onderzoek van de VN-onderzoekscommissie naar de onwettige inzet van geweld tegen ongewapende betogers, journalisten en paramedici te ondersteunen.

  Engelse tekst op de site van Al Mezan

Verklaring mensenrechtenorganisatie Al Mezan

Op zondag 26 augustus 2018 openden de Israëlische zeestrijdkrachten op het vuur op Palestijnse vissers voor de kust van de stad Beit Lahia in het district Noord-Gaza. De oorlogsschepen enterden vervolgens een boot, namen de twee vissers gevangen en namen vissersboot en uitrusting in beslag.

De boot bevond zich op ongeveer een zeemijl van de kust, ruim binnen de door Israël beperkte visserijzone, toen ze in beslag werd genomen. De twee gevangen genomen vissers zijn: Hasan Al-Sultan, 19, en Oranos Al-Sultan, 22. De twee mannen zijn inwoners van de stad Beit Lahia. Uit de documentatie van Al Mezan blijkt dat vanaf het begin van 2018 Israëlische troepen 233 aanvallen op vissers hebben uitgevoerd – bij 232 daarvan werd met scherp geschoten – waarbij één visser werd gedood, 15 mensen werden verwond, 41 werden aangehouden en 13 vissersboten werden geconfisqueerd.

Al Mezan veroordeelt het geweld tegen vissers en benadrukt dat de voortdurende pesterijen, detentie en schietpartijen, die dood en letsel tot gevolg hebben, evenals confiscatie en vernietiging van uitrusting, deel uitmaken van een onwettig beleid inzake afsluiting en blokkade. Dit komt neer op een verboden collectieve straf. Vissers moeten worden beschermd zodat ze kunnen werken en waardig en veilig kunnen leven, maar de Israëlische autoriteiten beperken hen tot een zone tussen drie en negen zeemijlen om te vissen. Maar zelfs wanneer ze in de toegestane zone zijn worden ze nog steeds slachtoffer van aanvallen..

Deze aanslagen zijn in strijd met de internationale mensenrechtenwetgeving. Visserij levert een aanvulling op de erbarmelijke omstandigheden van de vissersgemeenschap in de Gazastrook, waarvan 80 procent onder de armoedegrens leeft. Het beleid van de Israëlische autoriteiten om de toegang van Palestijnse vissers tot de Palestijnse territoriale wateren ten onrechte te belemmeren, beperkt hun gebruik van de natuurlijke hulpbronnen van Palestina. Dit is in strijd met het internationale humanitaire recht, en maakt wat anders een levensvatbare sector binnen de Palestijnse economie zou zijn onmogelijk.

Al Mezan eist de onmiddellijke vrijlating van de twee vissers. Al Mezan dringt er bij leden van de internationale gemeenschap op aan onmiddellijk stappen te ondernemen om de Palestijnse burgers te beschermen en een einde te maken aan de afsluiting en blokkade door Israël.

 

zie ook het eerdere gepubliceerde youtube filmpje waarin Palestijnse vissers worden beschoten door de israelische marine

 

Op zaterdag 18 augustus zal als onderdeel van de tweewekelijkse wake aandacht worden besteed aan de boycotactie rond de aardappelen uit de illegale nederzettingen op de Westbank die hier in de supermarkten worden verkocht. De actie vindt plaats op het Waagplein van 13.00 tot 14.00 uur  meer info over de achtergrond van de actie

Op 28 juni werd Einat ontvangen door leden van Groningen-Jabalya, Vrouwen in het Zwart en enkele geïnteresseerden. Einat was een bekende actrice in Israel, zo won zij in 2009 de prijs voor beste actrice op het festival van Akko (het belangrijkste Israëlische theaterfestival) voor haar rol in Janana, het toneelstuk van Yiftach Klein. Zij trad zowel voor TV als in films en op het toneel op. Zij was altijd al kritisch t.o.v. de Israëlische bezetting van Palestina. Begin 2013 verklaarde ze haar steun voor Balad, een linkse Arabische nationalistische partij. Maar tijdens de Gaza oorlog van 2014 nam zij publiekelijk afstand van het Israëlische regeringsbeleid. Dat leidde tot ontzettend veel bedreigingen aan haar adres. Op facebook werd zij “gelynched”. De publieke hysterie en protesten betekende het einde van haar loopbaan als actrice. De hetze sterkte haar in haar overtuiging: ik kan alleen maar in Israel blijven leven als ik me blijf uitspreken.

Ze begon een loopbaan als theaterregisseur. De ervaringen van deze periode verwerkte zij in het project “Shame”. Dit werd opgevoerd in Tel Aviv. Na “Shame” produceerde ze “Palestina, jaar nul.” Dat stuk, dat werd omschreven als een “docu-komedie”, ging over de sloop van Palestijnse huizen door het Israëlische leger. Het werd opgevoerd  op het laatste Akko Festival in oktober 2017.
Een paar dagen voordat het festival begon, vroeg Minister van Cultuur Regev om een onderzoek naar de vraag of het toneelstuk boodschappen van opruiing en subversie van de staat bevatte. In een ongebruikelijke stap diende het festivalmanagement het script in om vooraf goedgekeurd te worden door het hoofd van de cultuuradministratie van het ministerie, Galit Wahba-Shasho, die besliste dat het toneelstuk de wet niet schond.
“Palestine, Year Zero” werd op het festival opgevoerd voor volle zalen, en Georges Ibrahim won de prijs voor de beste acteur. Vervolgens werd het stuk nog gespeeld op een festival in India.

Ze vertelt over het Bedoeïnendorp Al Araqib dat al 130 maal door het Israëlische leger is verwoest en ook 130 maal weer opgebouwd. Die veerkracht inspireert haar. Er is nu een gerechtelijke uitspraak waardoor het volwassenen verboden is om het dorp weer op te bouwen. Maar nu bouwen de kinderen het dorp weer op. Ze heeft nu een groep kinderen op het toneel gebracht die laten zien hoe ze in 10 minuten een bouwsel neerzetten. Een vader vertelt het verhaal. En dit als voorstelling voor de Israëli’s.

Het laatste taboe in Israël, ook voor Israëlisch links, zijn de Palestijnse gevangenen. Voor de Israëli’s zijn  alle gevangenen terroristen. Maar 1 op de 4 Palestijnen heeft in de gevangenis gezeten; elke familie heeft iemand in de gevangenis. Ook kinderen worden om politiek redenen gevangen gezet. In Israël berichten de media er niet over. Niemand weet wat er binnen de gevangenissen gebeurt. Het is strafbaar om dat openbaar te maken.

Daarom wil Einat daar een theaterstuk over maken. Op basis van brieven van gevangenen en documenten produceerde ze “Prisoners of the Occupation”. Dit is dus eigenlijk een co-productie van gevangenen en Einat. Een speciale gevangenen schreef ook een scene uit het stuk.

Ze slaagde er in om dit door het Akko festival geaccepteerd te krijgen. Maar dit stuk werd te elfder ure van het programma geschrapt. De directeur van het festival trad af, en bijna alle andere producties trokken zich terug. Maar Einat benadrukt dat het hen alleen om de vrijheid van meningsuiting ging. Politiek steunden ze haar niet. Minister Regev verklaarde dat het stuk verboden moest worden. Opnieuw werd Einat bedreigd, ook fysiek. Haar dochters worden op school uitgescholden. Omdat haar stukken niet gespeeld worden heeft zij geen inkomen; daarom heeft zij een bijbaantje, maar ook daar wordt met ontslag gedreigd.

Omdat Israëlische theaters het niet wilden hebben heeft ze geprobeerd om het in Palestijnse theaters te laten spelen. Maar deze wilden niet omdat zij een Israëlische toneelregisseur is. Nu is ze op zoek naar een manier om het stuk opgevoerd te krijgen. Nederland misschien? Ze heeft hier wat gesprekken.

Einat Weizman is in Groningen voor een lezing in het kader van de vrijdagse lunchlezingen “Art and fear in public spaces” van Minerva/Hanzehogeschool.  Ze is gevraagd omdat haar theatervoorstelling “Prisnoners of the occupation” van het programma van het Akko-festival werd geschrapt en vervolgens verboden door de Israëlische Minister van Cultuur. Ook het solidariteitsprogramma dat zij maakte t.b.v. de Palestijnse dichteres Dareen Takour, die vanwege haar gedicht gevangen werd gezet, werd door de Minister veroordeeld.

Einat liet zich informeren over de activiteiten in Groningen en was blij verrast over de Groningse solidariteit. Er zijn vanuit de zaal nog wat vragen over de Israëlische oppositie. Volgens Einat is de BDS-campagne de enige manier om Israël tot een ander beleid te krijgen. Maar binnen Israël is de steun daarvoor klein. Er is een kleine groep “Boycot from within” rond Ronny Barkan. Maar veel “progressieven” hebben wel enige kritiek, maar dat stopt zodra hun eigen privileges in het geding komen (stel dat er echt gelijkheid zou komen). En het is heel makkelijk om je helemaal af te sluiten van de bezetting, je merkt er niets van. Veel jongeren die in het Israëlische leger hebben gediend lopen een trauma op. Maar zij droppen out, reizen naar India, vluchten in de drugs. Tussen de grote partijen is er eigenlijk geen verschil in standpunt m.b.t. de bezetting.

Kijk hieronder voor meer over Einat Weizman

Interview met de Indian Express

 

 

 

 

 

Stichting Kifaia, Dokters van de Wereld en Stichting Groningen-Jabalya roepen minister Stef Blok op om het doodschieten van medisch hulpverlener Razan Najjar door het Israëlische leger te veroordelen en bij de Israëlische regering aan te dringen op berechting van de daders. De oproep wordt ondersteund door FNV Zorg en Welzijn en 26 professionals uit het medisch veld.

Vrijdag 1 juni stierf de 21-jarige verpleegkundige Razan al Najjar door een kogel van een Israëlische scherpschutter. Zij was als vrijwilliger bij onze samenwerkingspartner de Palestinian Medical Relief Society  werkzaam tijdens de Great March of Return protesten in de Gazastrook.

Duidelijk herkenbaar als hulpverlener
Op het moment van de beschieting probeerde Razan – met de handen in de lucht geheven ten teken dat zij ongewapend was – een gewonde demonstrant te bereiken, op 200 meter van de grensafscheiding met Israël, in het zuidoosten van de Gazastrook. Desondanks schoot een Israëlische soldaat haar een kogel in de borst. Bij aankomst in het ziekenhuis van Khan Younis bleek de jonge vrouw te zijn overleden. Net als haar collega’s die die dag met scherpe munitie of scherven daarvan werden verwond, was Razan duidelijk herkenbaar als hulpverlener.

Aanvallen op medisch personeel oorlogsmisdaad
In totaal heeft Israël sinds eind maart 245 paramedici van verschillende hulpdiensten verwond, van wie 29 met scherpe munitie, en 40 ambulances beschoten. Aanvallen op medisch personeel zijn een oorlogsmisdaad onder de Geneefse conventies, evenals het schieten op kinderen, journalisten en ongewapende burgers. In 2016 nog, veroordeelden de VN met resolutie 2286 aanvallen op medische faciliteiten en belemmering van noodhulpverlening tijdens gewapende conflicten.

Oproep aan de minister
Ondertekenaars roepen de minister op zijn afkeuring over deze daden kenbaar te maken aan de Israëlische regering; erop aan te dringen dat beschietingen op medisch personeel, kinderen, journalisten en ongewapende burgers onmiddellijk stoppen en dat de daders van deze misdaden worden berecht.

Lees de volledige brief hier

Op zondagmiddag 3 juni werd een “Free Gaza!” manifestatie gehouden in Groningen. Het doel was aandacht te vragen voor de schrijnende situatie in Gaza en de regering op te roepen afstand te nemen van de manier waarop de Palestijnen in dat gebied (en in het algemeen) worden behandeld door de Israelische regering/het Israelische leger.

Er waren diverse sprekers Ayham Najem, Biessaan Alhaj, Sunita Biharie, Lenneke Max en Johan Feitsma. Muziek werd gemaakt door Amer Shanati (Palestijnse Ud speler), Slack Bird (banjo-driven-folk-punk uit Finland) en Liesbeth Betten (zangeres en activiste). Spoken word: Tammy Blue.

zie het verslag en de beelden op de blog van organisator Obed brinkman