Auteur: pieter

Een nieuwe studie over de wederopbouwbehoeften van Gaza, gepubliceerd door de VN, de EU en de Wereldbank, toont opnieuw de schadelijke rol aan die deze instellingen in Palestina spelen. De auteurs van de ‘rapid damage and needs assessment’, zoals de VN, de EU en de Wereldbank hun onderzoek noemen, doen er alles aan om de Israëlische verantwoordelijkheid voor de erbarmelijke situatie in Gaza te minimaliseren, die nog verergerd werd door het laatste bombardement in mei. Ze gebruiken overal de passieve toon in een klaarblijkelijke poging om de directe rol van Israël in de vernietiging te bagatelliseren, waarvan de wederopbouw ongeveer $ 345-485 miljoen zal kosten en twee jaar in beslag zal nemen. Dat veronderstelt dat Israël het niet elke keer zal belemmeren.
De Israëlische leiders hebben getracht de wederopbouw afhankelijk te maken van de terugkeer van de Israëli’s die in Gaza worden vastgehouden. De wederopbouw vond plaats in een slakkengang na de laatste oorlog. Er is dus alle reden om aan te nemen dat  de wederopbouw ook nu zal worden vertraagd en belemmert.
De auteurs van de “snelle beoordeling” stellen dat “het conflict van mei 2021 schade aanrichtte” aan de wegen van Gaza alsof dit een ongelukkige daad van God was in plaats van het resultaat van raketten die opzettelijk door het Israëlische leger werden afgevuurd op civiele infrastructuur.
Bij één van die aanvallen veroorzaakte een Israëlische aanval een gigantische krater in een van de hoofdwegen die naar het al-Shifa-ziekenhuis leiden, de grootste medische faciliteit van Gaza, waardoor de mobiliteit van ambulances werd geblokkeerd. Al-Haq, een Palestijnse mensenrechtengroepering, zei dat de aanval op de hoofdwegen die naar al-Shifa leiden “erop neerkomt dat het ziekenhuis het doelwit van de aanval wordt”.
Israël heeft meer dan 40 Palestijnen gedood in die reeks aanvallen op de al-Wihda-straat in Gaza-Stad. Maar deze details zijn weggelaten uit de “snelle beoordeling”, die de Palestijnse behoeften in detail beschrijft, maar de verantwoordelijkheid van Israël abstract behandelt, of helemaal niet.
De belegering van Israël en de schadelijke effecten ervan op elk aspect van het leven in Gaza zijn onmogelijk te negeren, zelfs voor de VN, de EU en de Wereldbank. Maar deze internationale instellingen legitimeren Israëls belegering van Gaza door te stellen dat het werd opgelegd “uit veiligheidsoverwegingen”. Toch schrijven de auteurs van de studie dit niet toe als een bewering van de Israëlische regering maar presenteren ze het in plaats daarvan – schokkend – als een gegeven.
Dit vergoelijkt op schandelijke wijze een ronduit wrede en immorele belegering waarvan het Internationale Comité van het Rode Kruis heeft bevestigd dat het gaat om collectieve straf “ een duidelijke schending van de verplichtingen van Israël onder het internationaal humanitair recht” – d.w.z. een oorlogsmisdaad.
Zoals Al Mezan, een mensenrechtengroepering gevestigd in Gaza, schrijft, kan het Israëlische regime van afsluiting “onder geen enkele omstandigheid worden gerechtvaardigd”. Het beleid van Israël in Gaza zou kunnen worden samengevat als “de misdaden tegen de menselijkheid van vervolging en andere onmenselijke daden”.
Door de premisse te aanvaarden dat “veiligheidszorgen de belegering rechtvaardigen”, tonen de VN, de EU en de Wereldbank gretig aan Israëls onderwerping van de Palestijnen onder zijn koloniale heerschappij, te heiligen.
Het ware doel van de belegering van Gaza is niet om de veiligheid van Israël te beschermen. In plaats daarvan moet het regime-verandering bewerkstelligen door de economie van Gaza op de knieën te krijgen om Hamas, de factie die sinds 2007 het gebied bestuurt, te verzwakken. Israël heeft lang geleden toegegeven dat de belegering van Gaza “economische oorlogvoering” is. Het is tenslotte moeilijk in te zien hoe het tellen van de calorieën die Israël toestaat in Gaza redelijkerwijs als een veiligheidsmaatregel kan worden beschouwd.

Decennia van Israëlische sluiting

Gaza is de afgelopen halve eeuw tot op zekere hoogte afgesloten geweest door Israël – decennia voordat Hamas op het toneel verscheen. Israël heeft Gaza al lang geïsoleerd, waardoor het gebied “een gescheiden, verzwakte en onderworpen kolonie” is geworden, zoals Ron Smith in 2019 opmerkte.
“Israël veroorzaakt humanitaire crises door met zijn belegering een permanent isolement en gebrek te creëren, die wordt ondersteund door de internationale gemeenschap door zijn politieke passiviteit en het verstrekken van humanitaire hulp ondanks de wettelijke verplichtingen van de Israëlische regering”, aldus Smith.
Israël doet dit omdat de meeste van de twee miljoen Palestijnen in Gaza vluchtelingen zijn met claims om terug te keren naar hun land in wat nu Israël wordt genoemd – claims die worden ondersteund door het internationale recht.
Zoals Smith schrijft, is dat een onhoudbaar vooruitzicht voor ‘een koloniale staat die gebaseerd is op etnische zuiverheid’.
Maar waarom zouden de VN, de EU en de Wereldbank het excuus de “veiligheidszorgen” steunen als dat beleid de bevolking van Gaza van twee miljoen inwoners in “diepe niveaus van armoede, hulpafhankelijkheid, voedselonzekerheid en werkloosheid” heeft gestort, zoals beschreven door Al Mezan? Omdat ze hetzelfde doel delen als Israël: regimeverandering, zoals duidelijk wordt gemaakt in het rapport “rapid assessment”.
Deze internationale instellingen die zichzelf hebben gekroond tot verantwoordelijken voor de wederopbouw van Gaza, willen het herstel van de Palestijnse Autoriteit in het gebied zien, evenals “interne Palestijnse verzoening” en een “democratisch gekozen Palestijnse Autoriteit”.
Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever (met uitzondering van Oost-Jeruzalem, waar Israël elke PA-aanwezigheid verbiedt) en Gaza hebben sinds de parlementsverkiezingen van 2006 geen algemene verkiezing gehad. Hamas kwam toen naar voren als de verrassende overwinnaar.
Israël en zijn bondgenoten, voornamelijk de VS, hebben geen moeite gespaard om de nieuwe door Hamas geleide PA-regering te ondermijnen en de macht van Mahmoud Abbas te herstellen wiens Fatah-partij de verkiezingen verloor.
Toen Hamas in 2007 door de VS gesteunde milities uit Gaza verdreef, waardoor het de teugels van de regering overnam, werd zijn regering als onwettig beschouwd vanwege zijn weigering om “de eisen van het Midden-Oostenkwartet (EU, Russische Federatie, VN en VS) alle eerdere overeenkomsten te accepteren, Israëls bestaansrecht te erkennen en geweld af te zweren.”
Deze partijen hebben dergelijke eisen niet gesteld aan Israël, wiens leiders van oorlogsmisdadigers en genociden hartelijk worden gefeliciteerd en verwelkomd door VN- en EU-functionarissen. Maar mensenrechten zijn niet hun prioriteit. Het belangrijkste verschil tussen de door Abbas geleide Palestijnse Autoriteit in Ramallah en de Hamas-leiding in Gaza is dat de eerstgenoemde veiligheidscoördinatie met Israël als “heilig” beschouwt en de laatstgenoemde aandringt op het recht van de Palestijnen om weerstand te bieden aan de Israëlische bezetting en kolonisatie van hun land.
Opgemerkt moet worden dat de PA op de Westelijke Jordaanoever onlangs werd bestraft door de VN-chef voor de mensenrechten omdat ze met geweld de protesten had neergeslagen na de dood van Nizar Banat, een prominente criticus, nadat hij door de PA in hechtenis was genomen.
De Palestijnen zouden in mei verkiezingen houden, maar de stemming werd uitgesteld op grond van een decreet van Abbas, die de Israëlische beperkingen op het stemmen van Palestijnen in Jeruzalem noemde. Maar dat werd algemeen gezien als een excuus om te voorkomen dat Fatah opnieuw zou verliezen van Hamas.
Capitulatie
De VN, de EU en de Wereldbank willen dat de Palestijnen capituleren voor Israël en zich overgeven aan zijn heerschappij. Ze roepen op tot een democratisch gekozen Palestijnse Autoriteit “die verantwoordelijk is voor alle essentiële regeringsfuncties in het Palestijnse grondgebied”. Dat kregen ze in 2006, maar de Palestijnen maakten de fout om de verkeerde regering te kiezen in de ogen van deze internationale instellingen.
Als de Palestijnen vandaag verkiezingen zouden houden, zouden de VN, de EU en de Wereldbank waarschijnlijk niet blij zijn met de resultaten, gezien de brede goedkeuring van Hamas en de impopulariteit van Abbas’ Fatah-partij na de escalatie in mei.
In hun studie wijzen de VN, de EU en de Wereldbank op “het ontbreken van een internationaal erkende regering in Gaza gedurende meer dan tien jaar” als een van de vele “structurele factoren” die de Palestijnse economie beperken. Ze erkennen hun eigen bijdrage aan deze ‘structurele factor’ niet door te weigeren de Hamas-regering in Gaza te erkennen, die ze in het wederopbouwproces buitenspel willen zetten. Ondertussen heeft Israël zijn beleg na het offensief van mei aangescherpt.
In plaats van Israël ondubbelzinnig op te roepen de beperkingen op te heffen, streven de VN, de EU en de Wereldbank naar internationale inspanningen om “het mechanisme te ondersteunen, te hervormen en te versterken om de invoer van gevoelige goederen en materialen te vergemakkelijken en te versnellen” die nodig zijn voor “Gaza’s economische infrastructuur en zakelijke sector.”
Het is een ietwat scheve verwijzing naar het schandalige, door de VN afgedwongen Gaza-wederopbouwmechanisme, bedacht na het offensief van 2014, waardoor Israël totale controle kan uitoefenen over welke bouwmaterialen het grondgebied mogen worden ingevoerd.
Met andere woorden, de VN, de EU en de Wereldbank willen de Israëlische beperkingen op de Palestijnse economie, met name in Gaza, “ondersteunen, hervormen en versterken”, in plaats van ze helemaal af te schaffen.
Deze instellingen promoten ondertussen een “Building Back Better” -benadering, die ervoor zorgt dat “herstel- en wederopbouwinspanningen een rol spelen in veerkracht en duurzaamheid” en “de kwetsbaarheden van Gaza verminderen”.
Maar om dat echt te laten gebeuren, moeten de Palestijnen vrij zijn van de koloniale overheersing van Israël en van de agenda van de internationale instellingen die dat ondersteunen.

Maureen Clare Murphy is hoofdredacteur van The Electronic Intifada.

bron: The Electronic Intifada

Naar aanleiding van de uitspraak van het internationaal strafhof op 9 juli 2004 over de Muur op de Westbank is er vrijdag 9 juli een demonstratie onder het Motto ”Sloop de apartheidsmuur”  zie ook de aankondiging hieronder

Een open brief aan de internationale gemeenschap

Wij, Joodse Israëli’s, verzetten ons tegen de acties van de Israëlische regering en verklaren hierbij onze inzet om deze acties te bestrijden. We weigeren het regime van Joodse supremacie te accepteren en roepen de internationale gemeenschap op om onmiddellijk in te grijpen ter verdediging van de Palestijnen in Gaza, de Westelijke Jordaanoever, Jeruzalem, Galilea, de Negev, al-Lydd, Yafa, Ramleh, Haifa en in heel historisch Palestina.

Joodse suprematie is de hoeksteen van het Israëlische regime en het consequente doel ervan is om het Palestijnse volk, hun geschiedenis en hun nationale identiteit uit te wissen. Dit doel komt tot uiting in voortdurende daden van etnische zuivering door middel van uitzettingen en vernielingen van huizen, brute militaire bezetting, ontkenning van burgerrechten en mensenrechten, en het maken van een reeks racistische wetten die culmineren in de Wet op de Natie Staat, die de staat definieert als ‘de exclusieve Natie Staat van het Joodse Volk”, en alleen van hen.

Al het bovenstaande vormt in feite een apartheidsregime dat Bantustan-achtige en getto-achtige gebieden creëert voor Palestijnse inheemse gemeenschappen. Wij geloven dat zionisme een onethisch principe van bestuur is dat inherent leidt tot een racistisch apartheidsregime dat al meer dan zeven decennia oorlogsmisdaden begaat en de Palestijnen fundamentele mensenrechten ontzegt. Dergelijke misdaden en schendingen omvatten: de vernietiging van honderden steden en dorpen en het ontvolken van 750.000 Palestijnen in 1948, naast het actief voorkomen van de terugkeer van deze vluchtelingen; de systematische onteigening van het land van Palestijnen en het overdragen ervan aan Joden onder auspiciën van de staat; de bezetting van de Westelijke Jordaanoever, de Gazastrook en de Golan hoogvlakte en de toepassing van een koloniserend militair regime dat regeert over miljoenen Palestijnen; de geleidelijke annexatie van de gebieden die in 1967 werden bezet door middel van gewelddadige demografische ontwikkelingen; de aanhoudende belegering van de Gazastrook en de aanhoudende slachtingen onder de bevolking van Gaza door de Israëlische luchtmacht; politieke vervolging van Palestijnen in heel Palestina en de voortdurende ophitsing tegen haar politieke leiders en de samenleving in het algemeen; Al deze gruweldaden vinden plaats vanwege de straffeloosheid die Israël geniet dankzij de internationale gemeenschap en vooral dankzij de Verenigde Staten.

In de afgelopen weken heeft de Israëlische regering haar pogingen om Palestijnse huizen in Oost-Jeruzalem in beslag te nemen (vooral in de wijk Sheikh Jarrah) en Joodse kolonisten daarin ondergebracht, opgeschaald met als doel de judaïsering van de stad, die in 1967 begon, te voltooien. In de maand Ramadan intensiveerden Israëlische troepen hun gewelddadige aanval op de Al Aqsa-moskee, terwijl ze de kolonisten het groene licht gaven om Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever, Jeruzalem en in de ’48-gebieden aan te vallen en fysiek te verwonden. Menigten van kolonisten handelen onder auspiciën en in coördinatie met de Israëlische politie. Israëlische media nemen deel aan de losgeslagen opruiing tegen Arabische burgers van Israël. Het resultaat is dat de Joodse bendes straffeloosheid genieten voor hun geweld, terwijl honderden Palestijnse burgers van Israël worden gearresteerd omdat ze hun huizen en gemeenschappen beschermen, of gewoon omdat ze op het verkeerde moment op de verkeerde plaats zijn.

Terwijl we deze verklaring schrijven, pleegt Israël weer een bloedbad in het getto van Gaza. Israël heeft verschillende aanbiedingen van derden om te onderhandelen over een staakt-het-vuren met Hamas-functionarissen afgewezen en is doorgegaan met het bombarderen van buurten in Gaza. De onmenselijke belegering van ongeveer twee miljoen mensen gaat door.

Als individuen die tot de kant van de onderdrukker behoren en die jarenlang hebben geprobeerd de publieke opinie in Israël te verschuiven om de grondslagen van het huidige regime te veranderen, zijn we uiteindelijk tot de conclusie gekomen dat het onmogelijk is om het regime van joodse supremacie te veranderen zonder tussenkomst van buitenaf.

We roepen de internationale gemeenschap op om onmiddellijk in te grijpen om de huidige agressie van Israël een halt toe te roepen, om de eisen van de Palestijnse beweging voor boycot, desinvestering en sancties over te nemen; te werken aan de verwezenlijking van het Palestijnse recht op terugkeer en historische gerechtigheid tot stand te brengen; om een​​ rechtvaardige en democratische oplossing voor iedereen te bereiken, gebaseerd op de dekolonisatie van de regio en het stichten van een staat voor al zijn burgers.

#IsraelisAgainstApartheid

bekijk de link hieronder voor lijst van ondertekenaars

bron: Israeli Jews Call: “Stop Israel’s Apartheid!” 

Steun de Palestijnse strijd voor Vrijheid, Rechtvaardigheid en Gelijkwaardigheid! 

Kom allen en demonstreer mee op 6 juni!

A.s. zondag 6 juni om 16:00 op de Grote Markt, organiseert een brede coalitie van organisaties (zie flyer hierboven) een demonstratie in solidariteit met het Palestijnse volk en tegen Israëlische (oorlogs)misdaden! Wij roepen iedereen op om mee te doen en samen een krachtige stem te laten horen! Laat de Palestijnen zien dat wij naast hen staan en opkomen voor hun rechten! Want een einde aan de recente Israëlische bombardementen op Gaza betekent niet een einde aan de onderdrukking! Eis van politieke leiders dat zij sancties afkondigen tegen Israël  en Israëlische schendingen van Palestijnse rechten niet langer tolereren!

Stop de etnische zuivering! Beëindig Israëlische Apartheid! Dekoloniseer Palestina!

Na 11 dagen van meedogenloze Israëlische bombardementen op Gaza is er op 21 mei een staakt-het-vuren ingegaan. De wereld juichte het nieuws toe dat alles weer teruggekeerd was naar ‘normaal’. Maar er is niets ‘normaal’ aan 73 jaar van kolonisatie, etnische zuivering, apartheid en onderdrukking! De Israëlische aanval op Gaza was bedoeld om de kop in te drukken van het Palestijns verzet. Wat hen overigens niet gelukt is; het verzet gaat immers onverminderd door! Want vrede impliceert niet per se rechtvaardigheid! De recente escalatie werd veroorzaakt door een opmars van gewelddadige, ultra-nationalistische Joodse kolonisten, versterkt door de Israëlische politiemacht, die dreigden om Palestijnse inwoners van de Sheik Jarrah-wijk van Oost-Jeruzalem uit hun huizen te verdrijven. Tegelijkertijd voerde de kolonistenbeweging felle provocaties uit tegen Palestijnse burgers in de oude stad van Jeruzalem tijdens de heilige maand van Ramadan, wat gepaard ging met dagenlange razzia’s door de politie tegen Palestijnen in en om de al-Aqsa Moskee tijdens het bidden, waarbij honderden Palestijnen gewond raakten.

Dergelijke huisuitzettingen staan niet op zichzelf, evenmin als de methodische verdrijving van de Palestijnse bevolking van hun land. Dit maakt deel uit van een weloverwogen plan van etnische zuivering dat de grondslag vormt van het zionistisch project en in werking is gezet al voordat de staat Israël werd uitgeroepen. Sinds de Nakba (catastrofe; de verdrijving van ¾ van de Palestijnse bevolking dat gepaard ging aan de stichting van de staat Israël) gaat dit sluipende wijs onverminderd door. Van meet af aan was het de bedoeling om een etnische Joodse staat te creëren in historisch Palestina – van de Rivier de Jordaan tot de Middellandse Zee – wat alleen gerealiseerd kon worden door het merendeel van de inheemse Palestijnse bevolking te verdrijven en Joodse kolonisten te vestigen in hun plaats. Oftewel vestigingskolonialisme, wat i.t.t. klassieke kolonialisme bestaat uit de vervanging van de inheemse bevolking van een gekoloniseerd land met de bevolking van de kolonisator. Om Joodse hegemonie te waarborgen is een Apartheidsstelsel ingevoerd waarmee de Palestijnen die aan de verdrijving ontsnapt zijn gescheiden worden van de overheersende Joodse bevolking en van hun rechten ontdaan. Geïnspireerd door de Zuid-Afrikaanse anti-apartheidsbeweging, en geworteld in het internationaal recht, riep de grootste coalitie ooit van Palestijnse maatschappelijke organisaties op tot Boycot, Desinvesteren en Sancties (BDS) van Israël totdat het de Palestijnse rechten erkent: 1) Een einde aan de 1967 bezetting en het afbreken van de muur, 2) Volledige gelijkwaardige rechten voor Palestijnse burgers, 3) Het recht op terugkeer van de Palestijnse vluchtelingen en compensatie voor het verlies van hun bezittingen.

Dit is geen conflict! Het is kolonisatie, etnische zuivering en apartheid!

Steun de Palestijnse strijd om hun rechten!

Kom allen en demonstreer mee op 6 juni!

Grote aantallen mensen over de hele wereld hebben deze maand uit solidariteit met de Palestijnen geprotesteerd toen Israël zijn moordcampagne in de Gazastrook intensiveerde en een massale opstand in steden en dorpen overspoelde het historische Palestina. Er waren demonstraties in de Arabische hoofdsteden, van Rabat tot Amman, van Beiroet tot Bagdad, van Sanaa tot Tunis. Mensen in Bahrein en Marokko gingen de straat op, twee landen die vorig jaar de betrekkingen met Israël normaliseerden, ondanks volksopstand en het ontbreken van herstel van Palestijnse rechten. Demonstranten vulden straten in Europese steden, waaronder Londen, Parijs, Milaan, Brussel en Den Haag. Er waren grote solidariteitsvoorstellingen in Teheran, Kaapstad, Santiago, Istanbul, Jakarta, Melbourne en Karachi. Ook mensen in de Verenigde Staten kwamen de straat op, in Chicago, New York, San Francisco, Washington en Dearborn.

Allen riepen op tot een einde aan de Israëlische misdaden.

Video door Tala Kaddoura.

Een Israëlische raketvaanval vernielde in Gazastad een gebouw met kantoren van internationale en lokale media, waaronder persbureau Associated Press, nieuwszender Al-Jazeera en het Gaza Media Centre. De Al-Jala’a Toren werd met de grond gelijk gemaakt. Journalisten Lejo Siepe en Jan Keulen uit Groningen bezochten met enige regelmaat Gaza en werkten destijds vanuit de Al-Jala’a toren om mediatrainingen te verzorgen. Ze verwijten de Israëliërs dat zij doelbewust de media het zwijgen willen opleggen.

Door Lejo Siepe en Jan Keulen

Op zaterdagmiddag 15 mei werd op Al-Jazeera live verslag gedaan van een Israelisch bombardement op een torenflat in Gaza stad. Televisiekijkers over de hele wereld zagen hoe het elf verdiepingen hoge gebouw als een kaartenhuis ineenstortte. De presentatrice kon haar emoties amper bedwingen toen zij vertelde dat in het gebouw, de lokale studio’s en kantoren van de nieuwszender Al-Jazeera waren gevestigd.

Wij herkenden het gebouw in een oogopslag. En schrokken. In het gebouw was, op de vierde verdieping, ook het Gaza Centrum voor Persvrijheid gevestigd, gelieerd aan een mediaorganisatie in Qatar. We gaven er trainingen op het gebied van journalistieke vaardigheden en radiojournalistiek en ontmoetten er bevlogen collega’s als Adel Zaanoun, werkzaam voor Agence France Press en journaliste Nagham Mohanna, werkzaam voor de in Dubai gevestigde krant The National.

We ontmoetten er de altijd glimlachende en zorgzame Ali Abu Afash. Hij was van huis uit geen journalist maar was actief voor het Centrum. Ali had van het helpen van bezoekende buitenlandse journalisten zijn beroep gemaakt. Hij ontfermde zich over ons en maakte ons wegwijs in het maatschappelijke en journalistieke doolhof van Gaza. Ali kwam in 2014 – samen met een Italiaanse journalist- om het leven bij een ontploffing van een Israëlische raket.

De Al-Jala’a Toren was niet het enige mediagebouw dat met de grond gelijk werd gemaakt. Op 11 en 12 mei werden twee andere hoge gebouwen in Gaza Stad totaal vernield, waarbij veertien mediaorganisaties hun redactieruimtes, kantoren en studio’s verloren. Verder kwamen de afgelopen twee weken minstens drie Palestijnse journalisten in Gaza om het leven bij gerichte Israëlische bombardementen.

Volgens Israël ging het bij de bombardementen en beschietingen slechts om het raken van militaire doelen. Zo zou de Al-Jala’a Toren door de inlichtingendienst van Hamas zijn gebruikt en daarmee een legitiem doelwit zijn.
Directeur Gary Pruitt van het Amerikaanse persbureau Associated Press, dat ook opereerde vanuit de Al-Jala’a Toren, zei dat er absoluut geen bewijs is dat Hamas het gebouw gebruikte. Door de journalistiek te raken zal de wereld, volgens Pruitt “minder weten over wat er in Gaza gebeurt”. Ook de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Antony Blinken liet weten nog geen bewijs te hebben gezien van de Israelische claim dat Hamas het gebouw gebruikte.

Internationale organisaties zoals Reporters zonder Grenzen en de Internationale Federatie van Journalisten eisen een internationaal onderzoek naar aanvallen op de media.

Bij elk gewapend conflict komen journalisten in gevaarlijke situaties terecht en helaas raken sommigen gewond of gedood. In het geval van de Gaza-oorlog van de afgelopen twee weken hebben de media het echter opvallend hard te verduren gehad.

Correspondent Olaf Koens van RTL Nieuws zegt dat het zeker gaat om een bewuste aanval. ‘Dit is geen toeval. Dit is bewust het zwijgen opleggen aan de media. Dat is beleid. Wij mogen Gaza niet in en ook dat is beleid. Israël heeft de grens gesloten en dus zijn wij afhankelijk van persbureaus als AP. Wat een schande”. Olaf Koens heeft gelijk: Israël lijkt het wel degelijk gemunt te hebben op de onafhankelijke berichtgeving vanuit Gaza.

We zoeken weer contact met onze collega’s in Gaza via WhatsApp. “Het was een verschrikkelijke nacht, honderden tonnen zware explosieven vielen naar beneden. Het geluid was angstaanjagend en vuurvlammen schoten omhoog. Ik zag de enorme angst in de ogen van mijn kinderen en het heftige geschreeuw van familieleden en buren bij ons in de straat. Temidden van het tumult probeerde ik rustig te blijven maar de zenuwen gierden door mijn keel”.

De inwoners van Gaza gaan van catastrofe naar catastrofe. Onze collega Adel Zaanoun vertelt dat het Centrum een aantal computers en laptops is kwijtgeraakt in het bombardement. Gelukkig zijn er deze keer geen vrienden bij om het leven gekomen. Adel probeert zijn journalistieke taak weer op te pakken en te berichten over de situatie, zo goed en zo kwaad als dat gaat. Journalisten in Gaza zitten altijd klem.

Lejo Siepe is journalist en directeur Media Trainings Centrum Noord-Nederland, Jan Keulen is publicist en voormalig correspondent Midden-Oosten van de Volkskrant

bron: Dagblad van het Noorden

Dringende oproep
Afgegeven door de gemeente Jabalya met betrekking tot de Israëlische agressie tegen de Gaza Strook

Palestijnen worden onderworpen aan een nieuwe, langzame agressie en etnische zuivering. In drie dagen zijn er al meer dan 140 mensen om het leven gekomen (onder wie 25 kleine kinderen en 10 vrouwen). De onschuldige burgers zijn doodsbang aangezien de Israëlische bezetting geen rekening houdt met de eenvoudigste mensenrechten. Met als resultaat tientallen huizen en civiele voorzieningen die worden verwoest. De infrastructuur die al is vervallen als gevolg van de 14 jaar durende belegering van Gaza, is het doelwit van de agressie.

Vanwege de Israëlische misdaden zijn de hulpverleners en dagelijkse diensten van de gemeente Jabalia in een staat van paraatheid met als doel te blijven voorzien in de dagelijkse levensbehoeften zoals water, riolering, verzamelen en overbrengen van vast afval, en het verwijderen van het puin van huizen na bombardementen. Gezien de ernstige schade die aan de basisvoorzieningen en infrastructuur wordt toegebracht tijdens de Israëlische aanvallen wordt de taak van de gemeente dubbel zo groot.

De gemeente Jabalia doet een beroep op alle aanhangers van Palestina die sterk geloven in het Palestijnse recht op bevrijding en op een waardig leven om positief te reageren op de oproep van de gemeente. Dit kan door de gemeente te helpen bij het kopen van de diesel die nodig is om waterputten en rioolstations te laten werken, en om het mogelijk te maken dat de gemeente doorgaat met het uitvoeren van nood- en reddingsoperaties en zodoende de Palestijnse standvastigheid te vergroten.

Gemeente Jabalia Al. Nazlh

filmpje van de gemeente Jabalya die brand blust veroorzaakt door de bombardementen 

Een voorbeeld van een burger uit Jabalya die slachtoffer werd van de bombardementen

Dit is Rajaa Abulouf. Ze is psycholoog. Een Israëlische piloot heeft haar en haar vier kinderen onder tonnen puin bedolven. De piloot waarschuwde haar van te voren niet toen haar huis in Gaza werd bestookt. Raja werkte als posttrauma support om mensen te helpen die onder psychologische druk staan na de Israëlische agressie van 2014. Ze werkte ook met VN-programma’s voor sociale ondersteuning. Ze was opgeleid als sociologe. Stond bekend als een “goed georganiseerd” persoon, haar vrienden noemden haar daarom de “directrice”.

De afgelopen 8 dagen en nachten werd de bevolking van Gaza geterroriseerd door een aanhoudend spervuur ​​van beschietingen door het Israëlische leger. De voortdurende poging om de Gazastrook door middel van genocide te onderdrukken heeft nieuwe niveaus van agressie en heftigheid bereikt. De Verenigde Naties stellen dat met de huidige agressie en pure vernietiging van menselijk leven de gewetenloze oorlogsmisdaden die Israël in de oorlog van 2014 heeft begaan, zijn overtroffen. Terwijl internationale instanties Israël hebben geadviseerd om maximale terughoudendheid te betrachten, was het antwoord van Israël dat het gewelddadige offensief “zo lang als nodig is zal voortduren”, wat aangeeft dat het niet de bedoeling van Israel is om zich aan internationale humanitaire wetten te houden, of dat er bezorgdheid is over het onnodige verlies van onschuldig Palestijns leven.

De Gazastrook staat al 15 jaar onder een strenge blokkade, met als enig doel de Palestijnse burgers af te snijden van de basisbehoeften die ze nodig hebben om in leven te blijven. Elk fundamenteel mensenrecht en elke schijn van waardigheid wordt hen op die manier dagelijks ontnomen. Als gevolg van de aanhoudende blokkade, de periodieke aanhoudende aanvallen en de afgelopen 13 maanden ontstane COVID-19 pandemie heeft de gezondheidsinfrastructuur, die al zwak was door de aanhoudende uitdagingen, nu een onhoudbaar niveau bereikt.

De rol van maatschappelijke organisaties bij het helpen verminderen van de ziektelast op de gezondheidsinfrastructuur is van cruciaal belang. Een belangrijk voorbeeld is de coördinatie van de doorverwijzingsroute tijdens de Grote Mars van Terugkeer, waarbij gebruik werd gemaakt van civiele bescherming- en dienstverlenende organisaties, wat heeft bijgedragen aan het verminderen van het aantal secundaire complicaties en een tastbare vermindering van het verlies aan mensenlevens. Bovendien zijn deze organisaties in veel gevallen de enige entiteiten die toegang hebben tot de gewonde burgers. Zonder hen zouden veel mensen niet worden verzorgd, wat zou resulteren in een hoger dodental en een hoger aantal secundaire complicaties zoals amputaties.

Volgens rapporten van het ministerie van Volksgezondheid uit Gaza blijkt dat door de huidige Israëlische militaire agressie alleen al in de afgelopen 8 dagen,
• 1235 Palestijnen zijn gewond geraakt – voornamelijk vrouwen en kinderen.
• 197 Palestijnen zijn gedood – waaronder 33 vrouwen en 59 kinderen, en twee artsen, en het aantal neemt met het uur toe.

Bovendien blijkt uit rapporten van het Palestijnse Ministerie van Volksgezondheid dat:
• Minstens 23 Palestijnen zijn omgekomen op de bezette Westelijke Jordaanoever – waarvan alleen op vrijdag al 11 doden zijn gemeld.
• 1 Palestijn is vermoord in de stad Lud.
• 2700 Palestijnen zijn gewond geraakt in bezet Jeruzalem en de Westelijke Jordaanoever – met al 1700 gewonden die vrijdag gemeld zijn, waarbij 188 van hen gewond raakten door scherpe munitie en ernstig gewond raakten.
• De hele bevolking, maar vooral de kinderen in Gaza, lijden door de voortdurende bombardementen aan ernstige psychologische stress, die kan worden omschreven als psychologische terreur.

De soorten verwondingen die worden waargenomen en behandeld zijn:

• Verwondingen door granaatscherven in het lichaam
• Brandwonden – meestal aan het bovenlichaam
• Meervoudig orgaanletsel en inwendige bloedingen
• Breuken
• Verlies van ledematen door explosie, naast amputatie als gevolg van complicaties
• Schaafwonden / snijwonden en kneuzingen
• Zicht- of gehoorverlies of beide
• Ademhalingscomplicaties, waaronder brandwonden aan luchtpijp en luchtwegen

Naast de menselijke schade zijn er materiële verliezen en schade aan de openbare infrastructuur en aan de huizen en boerderijen van burgers. De Israelische gevechtsvliegtuigen hebben tot dusver het volgende gebombardeerd:

• 500 woontorens en woningen.
• 7 hoge gebouwen met honderden appartementen en kantoren.
• 52 overheidscentra, met hoofdkantoren en faciliteiten van politie en veiligheid.
• 7 scholen
• 1 gezondheidskliniek
• Waterontziltingsinstallatie in Noord-Gaza
• Boerderijen en landbouwgronden die nodig zijn voor voedselvoorziening
• Putten, irrigatienetwerken
• Straten, elektriciteitsnetten, riolering en waterleidingen
• Wegen en straten waardoor de toegang tot ziekenhuizen ernstig is verhinderd

Volgens recente rapporten hebben deze organisaties geen voorraden of apparatuur om hun essentiële werk, het behandelen en redden van levens van Palestijnen in Gaza, voort te zetten. Terwijl de grenzen gesloten zijn voor essentiële levensreddende middelen, zoals

• Medische apparatuur en benodigdheden zoals medicijnen, geboortekits, stretchers, EHBO-benodigdheden, pijnstillers en anesthesie, zuurstof enz.
• Toegang tot gespecialiseerde diensten in ziekenhuizen op de Westelijke Jordaanoever. Momenteel zijn deze verwijzingen geblokkeerd.
• De instroom van andere voorraden zoals voedsel- en zorgpakketten, vooral voor degenen die nu hun huis zijn kwijtgeraakt – momenteel zijn dat 12.000 gezinnen (36.000 mensen)
• Civiel beschermingsmateriaal voor mensen die vastzitten onder het puin. Door de belegering van Gaza is er een ernstig tekort aan deze apparatuur.

We sporen de internationale gemeenschap daarom aan om voortdurend druk uit te oefenen op Israël om de grenzen en grensovergangen open te stellen om de broodnodige medische benodigdheden en apparatuur, doorverwijzingen naar ziekenhuizen buiten de Gazastrook en medische zorg mogelijk te maken. Verder vragen we de internationale gemeenschap van Israel te eisen dat het een einde maakt aan de etnische genocide op Palestijnen in Gaza, die de afgelopen 15 jaar hebben geleefd in wat herhaaldelijk is beschreven als “een openluchtgevangenis”, met een systematische en racistisch gemotiveerde strategie om Palestijnse rechten en levens uit te roeien.

Dr. Mustafa Barghouthi  President van de Palestinian Medical Relief Society

17 mei 2021

gewonde burgers worden behandeld door medewerkers van de PMRS

Het PMRS team biedt assistentie aan IDP’s op en UNWRA school in Beit Lahia op 17 mei 2021