Auteur: pieter

Men hoeft alleen maar te kijken naar de Amerikaanse tapijtbombardementen op Cambodja.

door Moncef Khane, voormalig functionaris van de VN

“Ze moeten daar naar binnen en ik bedoel echt naar binnen gaan… Ik wil dat alles wat kan vliegen daar naar binnen gaat en ze kraakt. Er is geen beperking op het aantal kilometers en er is geen beperking op het budget. Is dat duidelijk?” Dat was het bevel dat de Amerikaanse president Richard Nixon op 9 december 1970 aan zijn nationale veiligheidsadviseur, Henry Kissinger, gaf.

Minuten later gaf Kissinger het bevel door aan zijn plaatsvervanger, generaal Alexander Haig: “Hij wil een massale bombardementscampagne in Cambodja. Hij wil niets horen. Het is een bevel, het moet worden gedaan. Alles wat vliegt, op alles wat beweegt. Heb je dat?”

Meer dan vijf decennia geleden voerde de Amerikaanse luchtmacht “Operation Menu” uit, gevolgd door “Operation Freedom Deal” om de Vietcong, het Volksleger van Vietnam, uit Cambodja uit te roeien. Het concentreerde zich op tapijtbombardementen op grote delen van het land om de Ho Chi Minh Trail te vernietigen, een enorm netwerk van paden en tunnels die door de Noord-Vietnamezen werden gebruikt door de jungle die Noord- met Zuid-Vietnam verbindt, via Cambodja en Laos.

De bombardementen op Cambodja waren al in 1965 begonnen onder de regering-Johnson; Nixon voerde het alleen maar op. Tussen 1965 en 1973 werd 2,7 miljoen ton bommen boven het land losgelaten. Ter vergelijking: de geallieerden hebben tijdens de hele Tweede Wereldoorlog naar schatting 2 miljoen ton bommen laten vallen.

Cambodja is dus misschien wel het zwaarst gebombardeerde land in de geschiedenis. Qua vierkante kilometer en thermische waarde zou het dat tragische record echter al aan Gaza kunnen hebben verloren. Op dag 25 van de oorlog pochte de Israëlische minister van Defensie Yoav Gallant dat er alleen al op Gaza-stad meer dan 10.000 bommen en raketten waren gevallen. Volgens de in Genève gevestigde Euro-Med Human Rights Monitor kunnen de explosieven die op 2 november op de exclave worden gebruikt, twee keer zo krachtig zijn als een kernbom, en dus het TNT-equivalent van Little Boy overtreffen, de atoombom van 15 kiloton die op 6 augustus 1945 op Hiroshima werd gedropt.

Op 5 november liet een Israëlische minister, Amichai Eliyahu, een ander type bom vallen door te suggereren dat het gebruik van kernwapens op Gaza een optie was. Hoewel hij “geschorst” was uit het kabinet, waren zijn opmerkingen misschien wel de eerste keer dat een zittende Israëlische functionaris het publieke geheim van het nucleaire arsenaal van Israël bevestigde.

Het eerste in het oog springende verschil tussen de bombardementen op Cambodja en de bombardementen op Gaza is dat de eerste geheim werd gehouden voor het Amerikaanse Congres, het Amerikaanse volk en de wereld, hoe bizar het vandaag ook mag klinken; het was duidelijk niet zo geheim voor de Cambodjanen. De onophoudelijke bombardementen op Gaza worden echter door Israëlische leiders aan de wereld opgeschept en krijgen openlijke aanmoediging en materiële steun van de VS en andere westerse mogendheden.

Het tweede verschil is dat terwijl Cambodjaanse burgers zouden kunnen proberen weg te rennen van het angstaanjagende brullende geluid van inkomende B-52 squadrons, de Palestijnen in Gaza, overwegend vluchtelingen of afstammelingen van vluchtelingen zelf, nergens heen kunnen vluchten in de hoop nog een dag te leven.

Vreemd genoeg heeft de Amerikaanse president Joe Biden vraagtekens gezet bij de juistheid van het dodental dat het Palestijnse ministerie van Volksgezondheid heeft vrijgegeven, waardoor soortgelijke Israëlische beweringen geloofwaardig worden gemaakt. Dit ondanks het feit dat zijn eigen staf in die cijfers gelooft, en zelfs schat dat ze hoger kunnen zijn, zoals adjunct-staatssecretaris voor het Nabije Oosten Barbara Leaf onlangs verklaarde.

De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, Antony Blinken, heeft ook het Israëlische verhaal herhaald dat Hamas “terroristen” VN-scholen, ziekenhuizen, moskeeën en kerken gebruiken als commando- en controleposten, munitie- en wapenopslag depots, waardoor ze legitieme militaire doelen zijn. Het internationaal humanitair recht suggereert echter iets anders, want zelfs als de onbewezen Israëlische beweringen zouden worden onderbouwd, verbiedt het evenredigheidsbeginsel aanvallen op militaire doelen wanneer deze “naar verwachting incidenteel verlies van burgerlevens, letsel aan burgers, schade aan burgerobjecten of een combinatie daarvan zullen veroorzaken, wat buitensporig zou zijn in verhouding tot het verwachte concrete en directe militaire voordeel”.

Israël zou het moeilijk hebben om zijn zaak te verdedigen wanneer meer dan 11.000 Palestijnse burgers zijn gedood, waaronder meer dan 4.500 kinderen en zuigelingen, met nog eens duizenden die onder het puin ontbinden.

Erger nog, Israëlische regerings- en militaire functionarissen hebben herhaaldelijk genocidale bedoelingen getoond door te verklaren dat er “geen onschuldigen” in Gaza zijn. Voor de VN-Veiligheidsraad heeft Israël zelfs VN-ambulancechauffeurs, medisch personeel en hulpverleners ervan beschuldigd lid te zijn van Hamas, in een poging de moord op meer dan 100 van dergelijke werknemers en de directe, opzettelijke aanvallen op de ziekenhuizen van Gaza te rechtvaardigen

Met het oog op de patentcommissie van oorlogsmisdaden, misdaden tegen de menselijkheid en genocide, zoals eminente juristen beweren, heeft de meerderheid van de regeringen over de hele wereld schandelijk gezwegen. Het is verontrustend om getuige te zijn van de waarschuwende houding van staten die bereid zijn diplomatieke betrekkingen met Israël te onderhouden in het licht van de totale bombardementen op de burgerbevolking van Gaza

Als Egypte, Jordanië, de Verenigde Arabische Emiraten, Marokko of Turkije – om nog maar te zwijgen van de westerse mogendheden, China of India – diplomatieke en economische betrekkingen met Israël blijven onderhouden, waarom zou Israël dan terugkomen op zijn decennialange beleid van apartheid, ontmenselijking en delegitimering van de Palestijnen, van onderdrukking en onderwerping van het Palestijnse volk, als er geen prijs te betalen is?

Waarom zou Israël moeten stoppen met zijn meedogenloze bombardementen op de exclave Gaza? Waarom zou het zijn illegale bezetting en kolonisatie heroverwegen? Waarom zou het überhaupt luisteren als de secretaris-generaal van de Arabische Liga, Ahmed Aboul Gheit, het beschuldigt van het plegen van “genocide” en de Arabische leiders plichtmatige verklaringen afleggen, maar geen beslissende actie ondernemen op de Arabisch-islamitische top?

Oproepen tot een “humanitair staakt-het-vuren” zoals VN-secretaris-generaal Antonio Guterres heeft gedaan, of tot een rechttoe rechtaan “staakt-het-vuren” dat hij niet eens durfde te eisen, is noodzakelijk, maar schromelijk onvoldoende. Na 37 dagen van niet-aflatende bombardementen om “Hamas uit te roeien”, is er weinig bewijs dat het doel binnen handbereik is.

Ten eerste is Hamas niet alleen aanwezig in Gaza, maar ook op de bezette Westelijke Jordaanoever en elders. En zelfs als, theoretisch, Israël effectief een einde zou maken aan Hamas in Gaza, net zoals het ooit had geprobeerd te doen met de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie van Yasser Arafat, wat komt er dan?

De Israëlische premier Benjamin Netanyahu zelf weet het niet echt, toch? Of misschien weet hij het wel, maar kan hij het niet zeggen. Zoals hij het uitdrukte, ligt er “een lange en moeilijke” oorlog in het verschiet. Vertaald betekent dit de voortzetting van de genocidale aanval op de Palestijnen, tenzij en totdat de positie van zijn westerse medestanders – en Arabische omstanders – in woorden en daden verandert.

Tot op heden heeft alleen Bolivia de diplomatieke betrekkingen met Israël verbroken om te protesteren tegen de voortdurende oorlogsmisdaden tegen de Palestijnen. Tenzij Egypte, Jordanië, de VAE en Marokko hun diplomatieke betrekkingen met Tel Aviv verbreken, zoals hun volk eist; tenzij landen als Turkije, Zuid-Afrika en Brazilië, die de oorlogsmisdaden van Israël aan de kaak hebben gesteld, hun diplomatie afstemmen op hun eigen uitspraken; tenzij deze landen de principiële diplomatieke stap van Bolivia navolgen en druk uitoefenen op hun westerse partners; tenzij Saoedi-Arabië, de VAE, Iran, Qatar, Azerbeidzjan en andere grote exporteurs van olie en aardgas hun economische invloed gebruiken op de verblinde geldschieters van Israël, zullen Gaza en zijn bevolking worden vernietigd, centimeter voor centimeter, ziel voor ziel. En niemand zou kunnen zeggen: “We wisten het niet.”

Biden, Blinken en Netanyahu moeten eraan worden herinnerd dat de gruwelijke tapijtbombardementen op Cambodja jarenlang slechts één baanbrekend politiek resultaat hebben opgeleverd: de overname van Cambodja door de beruchte Rode Khmer. Wat de geponeerde vernietiging van Hamas zou opleveren, is dus geen frivole vraag. “Alles wat vliegt, op alles wat beweegt” en bombardementen om “de hel uit hen te kraken” zaaiden dood en kraters die vandaag de dag nog steeds zichtbaar zijn. Het bracht schande en ellende voort, maar geen militaire overwinning.

Het bombarderen van Gaza zal Israël geen overwinning brengen | Gaza | Al Jazeera

Al-Haq, het Al Mezan Centrum voor de Mensenrechten en het Palestijnse Centrum voor de Mensenrechten hebben de eerste officiële initiële rapportage afgerond over de periode van 7-28 oktober 2023. Het rapport heeft betrekking op de eerste fase van de vijandelijkheden onmiddellijk voorafgaand aan de grondinvasie. Sinds 7 oktober 2023 voeren Israëlische strijdkrachten een grootschalig en ongekend militair offensief uit vanuit de lucht, het land en de zee, waarbij burgers en burgerobjecten als doelwit worden genomen, en waarbij duizenden Palestijnen worden gedood en gewond. Er zijn gruwelijke massamoorden gepleegd tegen Palestijnen in de ziekenhuizen, kerken en schuilplaatsen van Gaza. Duizenden huizen zijn verwoest en 70 procent van de bevolking is uit hun huizen verdreven. Verder hebben de Israëlische autoriteiten de elektriciteit, het voedsel, het water en de brandstof voor de bevolking van Gaza afgesloten.

Dit militaire offensief kwam als vergeldingsactie, uren na een militaire aanval uitgevoerd door Palestijnse facties op dezelfde zaterdagochtend van 7 oktober. De facties verklaarden dat dit een reactie was op de escalerende Israëlische schendingen van het Palestijnse volk, waaronder de sluiting en blokkade van Gaza, de dagelijkse militaire aanvallen op steden op de Westelijke Jordaanoever, de bestorming door kolonisten van de Al-Aqsa-moskee, aanvallen op Palestijnse steden in de Palestijnse gebieden. De Westelijke Jordaanoever, massale willekeurige arrestaties en de onmenselijke behandeling van Palestijnse gevangenen in Israëlische gevangenissen, evenals de moordpartijen,[1] toe-eigening van land en natuurlijke hulpbronnen, en de sloop van huizen.

Naar aanleiding van de meedogenloze en ernstige Israëlische bombardementen, systematische vernietiging en verplaatsingsbevelen die ongeveer 1,4 miljoen Palestijnen troffen, waaronder de teamleden van onze organisatie, en de verstoring van telecommunicatie- en internetdiensten, hebben de Palestijnse mensenrechtenorganisatie Al Mezan, Al-Haq, en de PCHR aanzienlijke moeilijkheden ondervonden bij het documenteren van de zich ontvouwende misdaden en het rapporteren daarover. Onze organisaties zijn sinds 12 oktober 2023 niet meer in staat om de gebruikelijke persberichten uit te brengen over dagelijkse gebeurtenissen, maar we zijn schendingen op beperkte wijze blijven monitoren en documenteren, afhankelijk van de beperkte beschikbare middelen.

Gelijktijdig met het wijdverbreide offensief tegen Gaza hebben Israëlische strijdkrachten en kolonisten hun criminele daden en ernstige mensenrechtenschendingen op de Westelijke Jordaanoever, inclusief Oost-Jeruzalem, geëscaleerd. In de verslagperiode, tussen 7 en 28 oktober, hebben ze 113 Palestijnen gedood en ruim 2.000 gewond, en ongekende massa-arrestaties uitgevoerd. Dit gebeurde te midden van ophitsing en geweld van kolonisten, die zo ver zijn gegaan dat ze pamfletten verspreidden waarin werd geëist dat inwoners van de Westelijke Jordaanoever naar Jordanië zouden migreren.

Op vrijdagavond 27 oktober 2023 sloten Israëlische troepen op een ongekende manier de telecommunicatie- en internetdiensten in Gaza volledig af, een stap die werd gezet om de interne communicatie ernstig te beperken en Gaza van de buitenwereld te isoleren. De verbinding werd twee dagen later, op 29 oktober 2023, hersteld. Deze afsluiting ging gepaard met hevige bombardementen op de Gazastrook vanuit de lucht, over land en over zee. De meedogenloze aanvallen duurden uren en lieten grote verwoestingen en een groot aantal slachtoffers achter die moeilijk te kwantificeren zijn. De verstoring van de telecommunicatie en het internet legde het gezondheidszorgsysteem, de ambulancediensten en de medische teams volledig lam.

Op 27 oktober 2023 hield de woordvoerder van het Israëlische leger een persconferentie waarin hij redenen gaf ter rechtvaardiging van de aanval op het Al-Shifa Ziekenhuis, het grootste ziekenhuis in Gaza, dat naast behandeling van gewonden en zieken ook wordt gebruikt als een onderdak bieden aan tienduizenden ontheemde Palestijnen. Als voorwendsel werd de vermeende aanwezigheid van tunnels onder het ziekenhuis gebruikt, een bewering die herhaaldelijk door de Israëlische autoriteiten werd geuit en die niet is onderbouwd. De woordvoerder herhaalde deze motivering vervolgens.

De Palestijnse mensenrechtenorganisaties uiten hun ernstige bezorgdheid dat dit een opmaat zou kunnen zijn om de aanval op het ziekenhuis te rechtvaardigen, zoals bij eerdere incidenten is gebleken, wat mogelijk tot een aanzienlijk aantal slachtoffers zou kunnen leiden.

Dit rapport heeft tot doel de Israëlische misdaden en schendingen gedurende de eerste 21 dagen van het wijdverbreide Israëlische offensief onder de aandacht te brengen, gebaseerd op getuigenissen uit de eerste hand, gedocumenteerd bewijsmateriaal en informatie gepubliceerd door officiële overheidsbronnen.

Aanbevelingen

In reactie op het voortdurende Israëlische offensief, in het bijzonder met de dreiging van een grootschalige invasie op de grond en het voortdurende beleid van collectieve bestraffing dat de inwoners van Gaza beperkt in het genieten van hun economische en sociale rechten, waaronder het recht op gezondheid, doen de drie Palestijnse mensenrechtenorganisaties nu een dringende oproep voor:

Een onmiddellijk staakt-het-vuren en een einde aan het Israëlische offensief op Gaza;

Een onmiddellijke opening van de Rafah en alle andere grensovergangen en het veiligstellen van dringende humanitaire corridors (met garanties voor het recht op terugkeer), en het garanderen van de onvoorwaardelijke en onbeperkte toegang van alle essentiële voorraden tot Gaza – voedsel, water, brandstof en medicijnen;

Toestemming voor gewonden om te reizen voor behandeling;

Toestemming voor medische teams om Israël binnen te komen;

De internationale gemeenschap om er bij Israël op aan te dringen de water- en elektriciteitsvoorziening aan de burgerbevolking in Gaza te herstellen en ervoor te zorgen dat de levering van humanitaire hulp en bijstand niet aan voorwaarden wordt gebonden of wordt beperkt tot de zuidelijke districten van Gaza. Humanitaire hulp moet alle gebieden bereiken, inclusief de noordelijke districten van Gaza, en eerlijk verdeeld worden onder alle inwoners van Gaza, ziekenhuizen en andere civiele voorzieningen, op plaatsen van hun keuze.

Alle VN-instanties die betrokken zijn bij het verlenen van hulp en bijstand – waaronder de WHO, het WFP, OCHA en UNICEF – om zich te houden aan de humanitaire beginselen van neutraliteit, onafhankelijkheid, onpartijdigheid en menselijkheid en om de door Israël opgelegde voorwaarden om Palestijnen onder dwang over te brengen van het noorden naar het zuiden van Gaza, categorisch af te wijzen.

De aanklager van het Internationaal Strafhof om niet met twee maten te meten en selectieve politieke agenda’s te vermijden in zaken met betrekking tot oorlogsmisdaden, misdaden tegen de menselijkheid en genocide, evenals etnische zuivering, en om passende mechanismen in te stellen om deze misdaden te onderzoeken en de daders ter verantwoording te roepen.

De internationale gemeenschap – in het bijzonder de Hoge Verdragsluitende Partijen bij de Vierde Geneefse Conventie van 1949 – om druk uit te oefenen op de Israëlische autoriteiten om hun offensief onmiddellijk te staken, een einde te maken aan het beleid van collectieve bestraffing van burgers, hun wettelijke verplichtingen tegenover de inwoners van Gaza na te komen, met inbegrip van patiënten, en te zorgen voor passende en veilige mechanismen voor hun reizen om behandeling buiten Gaza te ontvangen.

bron: Al Mezan Center for Human Rights – Initial reporting on the ongoing Israeli retaliatory attacks on Gaza: (Reporting Period, 7-28 October 2023) based on preliminary documentation

Dinsdagavond organiseerden wij een goed bezochte avond over de situatie in de Gazastrook. Ondanks de ernstige aanleiding was het een hartverwarmende avond van gelijkgestemden. Met interessante gasten zoals Ahmed Abofoul van mensenrechten organisatie Al Haq, Samir Hamed over de hypocrisie van het westen, een persoonlijk en kritich betoog van Max Wieselmann, aandacht voor de cartoons van Mo Qasem, een filmpje met beelden van demonstraties over de hele wereld, Aisja Hamed over het belang van cultuur en eigen taal als vorm van verzet en een goede Q en A. Hier enkele foto’s die een impressie geven

Nu het dodental in Gaza in een maand tijd de 10.000 overschrijdt, roepen Palestijnse organisaties op tot onmiddellijke beëindiging van Israëls genocidale oorlogsvoering tegen Palestijnen 

Datum: 7 november 2023

Vandaag wordt een onpeilbare tol geëist in de wraakzuchtige militaire campagne van Israël tegen Gaza: in de afgelopen maand heeft het ministerie van Volksgezondheid gemeld dat meer dan 10.000 Palestijnen zijn gedood in Gaza, waaronder meer dan 4.000 kinderen. In totaal bestaat meer dan twee derde van de Palestijnen die sinds 7 oktober in Gaza zijn gedood uit kinderen, vrouwen en ouderen. Het aantal Palestijnse kinderen dat in één maand in Gaza is gedood, overtreft ruimschoots het jaarlijkse aantal kinderen dat sinds 2019 in conflictgebieden over de hele wereld is gedood. Terwijl we schrijven, zitten er nog steeds duizenden Palestijnen vast onder puin, waaronder ongeveer 1.300 kinderen, van wie de meesten vermoedelijk dood zijn. Ongeveer 24.000 Palestijnen in Gaza raakten in dezelfde periode ook gewond, van wie velen in kritieke toestand verkeren, terwijl het ingestorte gezondheidszorgsysteem van Gaza niet in staat is om voor hen te zorgen.

Volgens onze veldmonitoring – die zeer beperkt is omdat de meeste van onze medewerkers ontheemd zijn en/of hun huis hebben verloren als gevolg van de Israëlische aanvallen – is de overgrote meerderheid van de Israëlische aanvallen gericht op burgers en civiele objecten, en de hevigheid ervan blijft toenemen. In de eerste dagen van de aanhoudende aanval waren de Israëlische luchtaanvallen meestal gericht op woonhuizen met de bewoners er nog in. In de afgelopen weken ging het Israëlische leger nog verder en bombardeerde en verwoestte het hele buurten en woonblokken zonder rekening te houden met de honderden burgers die erin woonden, wat een flagrante schending is van de internationale humanitaire rechtsbeginselen van onderscheid, noodzakelijkheid en proportionaliteit.

Het meest in het oog springende voorbeeld van dit duidelijke beleid en aanvalspatroon van de Israëlische strijdkrachten zijn de aanvallen met een serie raketten op een woonwijk in het vluchtelingenkamp Jabalya op 30 oktober 2023. De aanval resulteerde in de totale vernietiging van ten minste 20 wooneenheden met de bewoners erin en bracht ernstige schade toe aan tientallen andere woonhuizen. De aanval heeft naar verluidt 150 Palestijnen gedood en 200 anderen verwond, terwijl honderden vermist blijven onder het puin, volgens onze voorlopige velddocumentatie. In de daaropvolgende dagen werden beschietingen en bombardementen op de woonwijken van het kamp herhaald, waarbij omvangrijke vernielingen werden aangericht en meer slachtoffers vielen. Volgens het ministerie van Volksgezondheid in Gaza zijn er meer dan duizend Palestijnen gedood, gewond of vermist geraakt door deze luchtaanvallen.

Nog een bewijs van de volstrekt willekeurige aard van de Israëlische aanvallen is het feit dat meer dan 260.000 wooneenheden – ongeveer 50 procent van de totale woningvoorraad van Gaza – zijn vernietigd of beschadigd of onbewoonbaar zijn geworden als gevolg van de Israëlische aanvallen. In het bijzonder bevindt een aanzienlijk deel van de getroffen wooneenheden zich in dichtbevolkte Palestijnse vluchtelingenkampen, bewoond door vluchtelingen die opnieuw te maken hebben met gedwongen ontheemding, een toestand die ze sinds de Nakba van 1948 herhaaldelijk hebben moeten doorstaan.

De feiten ter plaatse zijn overduidelijk: nergens in Gaza is het veilig.

Op 26 oktober 2023 begonnen Israëlische troepen met de grondinvasie. Op 29 oktober werden de grondoperaties uitgebreid naar drie belangrijke gebieden: Noord-Gaza, Noordwest-Gaza en Zuidoost-Gaza. De invasie wordt uitgevoerd te midden van intense artilleriebeschietingen, wijdverspreide vernietiging van burgerobjecten en hevige botsingen met Palestijnse verzetsgroepen. Als gevolg van de grondinvasie werd de Salah al-Din weg, die alle vijf Gaza districten met elkaar verbindt, versperd door Israëlische troepen, waardoor Gaza Stad en het noorden van Gaza geïsoleerd werden van de rest van de Strook. Dit belemmerde de beweging van de burgerbevolking en voertuigen die zuidwaarts gingen, omdat Israëlische troepen veel voertuigen, waaronder ambulances, onder vuur namen, waardoor burgerslachtoffers en gewonden vielen.

Volgens onze eerste waarnemingen zijn er honderden gewonde Palestijnen in kritieke toestand, waaronder mensen met amputaties of met zeer ernstige brandwonden. Als gevolg van de totale afsluiting en blokkade door de Israëlische autoriteiten en de beperkte aanvoer van medische voorraden en humanitaire hulp, die de ziekenhuizen in het noorden van Gaza niet heeft bereikt, ondervinden de medische teams enorme moeilijkheden bij de behandeling van deze gevallen. OCHA van de VN meldde dat op 2 en 3 november 84 gewonde Palestijnen met 66 begeleiders naar Egypte mochten reizen voor behandeling, na bijna drie weken vanaf het begin van het militaire offensief.

Op het moment van schrijven zijn 14 van de 35 ziekenhuizen in Gaza gestopt met functioneren en zijn 51 van de 72 eerstelijnsgezondheidszorgfaciliteiten in Gaza gesloten vanwege schade door directe of indirecte aanvallen of gebrek aan brandstof. Van de 102 aanvallen op de gezondheidszorg die door de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) zijn geregistreerd, waren er 83 in de Gaza- en Noord-Gaza-districten. Een van de ziekenhuizen die hebben aangekondigd hun activiteiten te staken wegens gebrek aan brandstof en elektriciteit is het Turks-Palestijnse Vriendschapsziekenhuis, het enige ziekenhuis in heel Gaza dat kankerpatiënten behandelt. Op 2 november 2023 kondigde het MOH de dood aan van vier kankerpatiënten door gebrek aan toegang tot adequate medische zorg in Gaza.

Het Israëlische militaire offensief heeft in zo’n korte tijd de grootste massale verplaatsing van Palestijnen veroorzaakt sinds de Nakba van 1948: ongeveer 1.500.000 Palestijnen, of ongeveer 65 procent van de bevolking van Gaza, zijn nu binnen Gaza ontheemd. Hun ontheemding is veroorzaakt door Israëlische ‘evacuatieorders’ en niet aflatende bombardementen vanuit de lucht, vanaf het land en vanaf zee. Honderdduizenden Palestijnen zijn meer dan eens ontheemd geraakt door de onophoudelijke Israëlische aanvallen die hen van plaats naar plaats jagen in elk gebied van de Gazastrook. Terwijl we dit schrijven, blijft de dreiging van massale gedwongen verplaatsing naar Egypte en etnische zuivering van meer dan twee miljoen Palestijnen op de loer liggen.

Wat er gebeurt in Gaza vertegenwoordigt een van de donkerste bladzijden en een ongekend niveau van lijden in de geschiedenis van het Palestijnse volk. Meer dan twee miljoen Palestijnen staan op de rand van honger en dorst, met duizenden die worstelen om toegang te krijgen tot basisbehoeften zoals brood en water. In Gaza staan mensen tot zes uur in de rij voor de weinige bakkerijen die nog werken, omdat veel bakkerijen gebombardeerd zijn of gesloten wegens gebrek aan brandstof, elektriciteit of meel. Sommige rijen bij bakkerijen zijn zelfs het doelwit geworden van Israëlische aanvallen, wat een weerspiegeling is van onmenselijke pogingen om het lijden en de honger van de bevolking te verergeren. Honderdduizenden Palestijnen hebben moeite om toegang te krijgen tot schoon water, om nog maar te zwijgen van water voor persoonlijke hygiëne. Velen zijn gedwongen om besmet water te drinken, waardoor hun gezondheid gevaar loopt.

Vanaf 6 november is het aantal hulpvrachtwagens met voornamelijk voedsel, medicijnen, medische voorraden, gebotteld water en hygiëneproducten, maar geen brandstof zoals voorgeschreven door Israël, dat Gaza is binnengekomen via de grensovergang Rafah met Egypte sinds 21 oktober gemiddeld minder dan 34 vrachtwagens per dag. Vóór 7 oktober kwamen er elke werkdag gemiddeld 500 vrachtwagens Gaza binnen via de grensovergangen Rafah en Kerem Shalom. Niet alleen is deze hoeveelheid hulp enorm ontoereikend om te voldoen aan de behoeften van een burgerbevolking van 2 miljoen mensen aan wie Israël sinds 9 oktober de toegang tot water, voedsel, elektriciteit, brandstof en medicijnen ontzegt, maar er is ook geen hulp gedistribueerd in het noorden van Gaza, inclusief Gaza Stad, waar zich de grootste medische complexen van Gaza bevinden, waaronder de Al-Shifa en Al-Quds ziekenhuizen.

Parallel aan de gruwelijke schendingen in Gaza hebben de Israëlische strijdkrachten en kolonisten hun misdaden en schendingen op de Westelijke Jordaanoever geïntensiveerd. Volgens de voorlopige documentatie van Al-Haq hebben aanvallen door kolonisten of Israëlische troepen tussen 7 oktober en 6 november 2023 158 Palestijnen gedood, waaronder 46 kinderen, en 2.300 anderen verwond, van wie er 40 in kritieke toestand verkeren. Bovendien meldt OCHA dat ten minste 905 Palestijnen, waaronder 356 kinderen, uit meer dan 15 herders- of bedoeïenengemeenschappen met geweld zijn verdreven als gevolg van het geweld van de Israëlische kolonisten en de toegenomen bewegingsbeperkingen.

Het aantal Palestijnse gevangenen in de Israëlische massa-arrestatiecampagnes die werden uitgevoerd op de Westelijke Jordaanoever en gericht waren tegen alle segmenten van de samenleving, is gestegen tot meer dan 2.200 Palestijnen, vanaf de ochtend van 7 november 2023. Er zijn schokkende getuigenissen opgedoken over de wrede martelingen en onmenselijke behandeling die hen is aangedaan, en dat alles onder een oorverdovende stilte van de internationale gemeenschap die neerkomt op medeplichtigheid.

Al Mezan, Al-Haq en het Palestinian Centre for Human Rights (PCHR) benadrukken dat het Palestijnse volk in Gaza een genocide te wachten staat, evenals massale gedwongen verplaatsing en etnische zuivering. Om te voorkomen dat deze gebeurtenissen zich voltrekken, is het noodzakelijk dat de internationale gemeenschap onmiddellijk actie onderneemt om de wraakzuchtige militaire campagne van Israël tegen Gaza te stoppen, de poging tot gedwongen verplaatsing van Palestijnen te voorkomen en een einde te maken aan alle Israëlische misdaden tegen Palestijnen aan beide zijden van de Gaza linie.

De internationale gemeenschap moet ook zorgen voor de onmiddellijke, voortdurende, voldoende en ongehinderde levering van humanitaire hulp, waaronder brandstof, en deze eerlijk verdelen onder alle burgers in Gaza. Elke humanitaire interventie moet het binnenbrengen van brandstof en voldoende hoeveelheden water, voedsel en medische voorraden omvatten om te worden gedistribueerd over Gaza, inclusief het noorden, waar zich de belangrijkste ziekenhuizen bevinden, om de huidige humanitaire catastrofe veroorzaakt door het Israëlische beleid van collectieve bestraffing tegen burgers in Gaza te verzachten. Staten moeten Israël onder druk zetten om de onmiddellijke en onvoorwaardelijke overdracht van patiënten uit Gaza toe te staan voor medische behandeling buiten de Strook, inclusief via de grensovergangen Erez en Kerem Shalom.

De misdaden en wreedheden van Israël tegen het Palestijnse volk moeten onmiddellijk ophouden en mogen nooit worden herhaald. Daartoe moet de internationale gemeenschap niet alleen Israël en de Israëlische autoriteiten ter verantwoording roepen, maar ook Israëls koloniale en apartheidsregime ontmantelen en ervoor zorgen dat alle discriminerende en onmenselijke wetten, beleidsmaatregelen en praktijken tegen het Palestijnse volk voor eens en altijd worden afgeschaft. De internationale gemeenschap moet er ook bij Israël op aandringen zich onmiddellijk en onvoorwaardelijk terug te trekken uit de bezette Palestijnse gebieden en het Palestijnse volk in staat stellen zijn onvervreemdbare recht op zelfbeschikking volledig uit te oefenen en terug te keren naar hun huizen van waaruit ze in 1948 met geweld werden verdreven.

bron: Al Mezan Center for Human Rights – As the death toll in Gaza exceeds 10,000 in a month, Palestinian organizations call for an immediate end to Israel’s genocidal warfare against Palestinians

“Elke dag zeggen we dat vandaag de ergste ooit was, maar de volgende dag blijkt nog erger”, zegt Sara Al Saqqa, een jonge chirurg in het al-Shifa-ziekenhuis, de grootste medische faciliteit van Gaza. Het Al-Shifa-ziekenhuis is overvol met zowel levenden als doden, dus Sara haast zich van de ene patiënt naar de andere, met slechts een paar minuten per persoon. “Wij behandelen patiënten op de grond, op rek of in gangen. Er zijn niet genoeg operatie- of verkoeverkamers en er zijn mensen gestorven omdat we geen plek hebben om ze te laten behandelen”, voegt ze eraan toe.

Onder de gewonden bevinden zich mannen, vrouwen en kinderen. Sommigen huilen, anderen trillen of slapen op geïmproviseerde bedden op de grond. Op de vraag wat het moeilijkste deel van haar werk is, antwoordt Al Saqqa dat het de kinderen zijn.

“Ik kan niet tolereren dat kinderen lijden. Ik kan het niet eens tolereren dat ze huilen. Ik ben niet in de kindergeneeskunde gaan studeren omdat ik me  zo hulpeloos wilde voelen tegenover huilende kinderen”, voegt ze eraan toe.

Volgens het Palestijnse ministerie van Volksgezondheid zijn in bijna een maand na de aanval van Israël op Gaza minstens 10.000 Palestijnen gedood, waaronder 4880 kinderen. Het mortuarium van het al-Shifa ziekenhuis heeft de maximale capaciteit bereikt en buiten het hoofdgebouw is een tent opgezet om de lichamen op te slaan. “Gisteren werden ze in koelkasten geplaatst waarin bevroren kip werd bewaard”, zegt Ahmed Hijazi, een Palestijnse vlogger. “Kun je je voorstellen hoe tragisch dit is?” hij voegt toe.

Vóór de Israëlische aanval op Gaza gebruikte Hijazi zijn aanwezigheid op sociale media om ondanks de blokkade de schoonheid van Gaza aan de wereld te laten zien, maar nu is zijn focus verschoven naar het vastleggen van de geschiedenis. Hij documenteert de nasleep van het Israëlische bombardement: moeders die pijn lijden, kinderen die trillen van de pijn, uitgeputte artsen die met zaklampen opereren. Ahmed was ook getuige van de luchtaanval op een ambulance net buiten de poorten van het al-Shifa-ziekenhuis: “Ik film vanuit de ambulance, dus Israël kan niet beweren dat ze geen burgers bombarderen… Ik wil dat de wereld de omvang van de bloedbaden ziet gepleegd tegen de mensheid.”

Dr Ayed de directeur van onze partner de Palestinian Medical Relief Society stuurde ons een boodschap. Het verschrikkelijke geweld en het onthouden van basis behoeften moet stoppen. Er zijn al meer dan 10.000 doden gevallen in de hele Gazastrook en in Jabalya al meer dan 400. Bijna alle hulpmiddelen zijn op. Mensen worden geopereerd zonder verdoving. Er dreigen infectie ziektes uit te breken als gevolg van gebrek aan schoon water. Er moet een staakt het vuren komen!

We zien wat een echte genocide in Gaza betekent. Het betekent vermoord worden. We leven zonder eerste levensbehoeften. We worden vermoord omdat we de rechtmatige eigenaren van ons land zijn, onze basisrechten verdedigen en worstelen om te overleven.

We liggen onder het puin omdat we eisen dat wij – Palestijnen – het recht hebben om door het land van onze voorouders te zwerven en te bidden op onze heilige plaatsen. We hebben geprobeerd bijna iedereen die we kennen te troosten, degenen die leden van hun familie hebben verloren, hun geliefden, hun huizen, degenen die hun baan hebben verloren.

Zou de wereld ons niet echt moeten troosten?

We hebben de wens geuit om een natie met eigen grenzen te hebben, om een paspoort te hebben waarmee we ons vrij kunnen bewegen zonder afhankelijk te zijn van andere landen. Maar hier zijn we dan – in ’s werelds grootste openluchtgevangenis, met beperkte toegang tot water, voedsel en brandstof.

Ik wens  niemand dit leven toe.

Ik wil gewoon dat je het je voorstelt. Verbeelding betekent niet de realiteit. Je wordt wakker rond zonsopgang – als je het geluk hebt nog te leven. Je begint de zoektocht naar brood om te eten en schoon water om te drinken. Er is geen brood te vinden. En schoon water is een luxe. We drinken vervuild water. We hebben geen keus: we zijn wanhopig om onze dorst te lessen. De bakkerij is een levensader voor 20.000 mensen in een vluchtelingenkamp. Zulke levenslijnen worden afgesneden. Wanneer de Israëli’s de plaatsen identificeren waar meel is, bombarderen ze ze. Als je met een gevoel van urgentie op zoek bent naar voedsel en schoon water, kun je elk moment worden gedood, simpelweg omdat je wilt overleven.

Verbroken
Denk nooit dat je op bepaalde momenten niet gedood gaat worden. Bij daglicht – als er bombardementen zijn – zie je de dood met eigen ogen. Gaza heeft de langste nachten ter wereld. ’s Avonds kruip je met je gezin in één kamer. Deze kamer is ver genoeg van de dood, denk je. Je hoort de bommen de hele nacht door, maar je weet niet waar ze zijn gevallen. Je bent losgekoppeld. Geen elektriciteit. Geen internet. Je kent niets anders dan angst. Als je geen verbinding hebt, is het enige nieuws dat je kunt horen over de mensen die je kent die zijn gestorven. Of gewond geraakt.

In Gaza kent iedereen elkaar. We zijn allemaal overweldigd. We weten wat het betekent om onder vuur te liggen en door te gaan met leven nadat we onder het puin vandaan zijn gehaald.

Kun je het je voorstellen?

Dit is al meer dan drie weken het leven in Gaza. Dit is de onverbloemde realiteit. Er zijn duizenden doden. Tienduizenden mensen zijn gewond geraakt. Dit is catastrofaal.

Superhelden

Ziekenhuizen in Gaza zijn ingestort. Geen ruimte meer voor de doden. De gewonden. En degenen die ontheemd zijn. We hebben superhelden in Gaza. Het zijn artsen, paramedici en personeel van de civiele bescherming.

Ezz Lulu is vijfdejaars geneeskundestudent en vrijwilliger in al-Shifa, het grootste ziekenhuis in Gaza-stad. Ezz heeft zijn familie al een week niet gezien. “Ik ben getuige geweest van vier oorlogen tegen Gaza, maar deze is anders,” zei hij. “Wat ik zie is anders. De verwondingen zijn ongebruikelijk. Ze hebben ernstige brandwonden tot in de vierde graad. Deze brandwonden worden niet genoemd in de medische boeken en ook niet bestudeerd in het medische programma. Ik had niet verwacht dat ik zulke brandwonden in mijn leven zou tegenkomen”, zei hij. “Toch overtreft Israël de verwachtingen.”  Een groot aantal doden zijn kinderen. Ezz heeft een boodschap voor de wereldleiders: “Het is absurd dat ik de behoefte voel om dit te zeggen, maar we zijn mensen, net als jij. Stop alstublieft de genocide.” Niemand kan voorspellen wanneer deze oorlog zal eindigen. Maar we weten wel dat we een nieuwe strijd zullen aangaan als die eindigt.

Op dit moment kunnen we niet naar buiten om te zien wat er is vernietigd en wat er nog overeind staat. We zitten gevangen.

Na deze oorlog zullen we niet in staat zijn om terug te keren naar ons leven. We zullen geen huizen hebben om in te wonen. Geen apparatuur om ze te herbouwen. Geen elektriciteit. Geen grensovergang open om Gaza te verlaten en opnieuw binnen te komen. Geen scholen waar kinderen les kunnen krijgen. De scholen zijn omgebouwd tot opvangcentra. Kinderen zal het recht op onderwijs worden ontzegd. Geen universiteiten. Veel studenten en docenten zijn gedood of gewond geraakt. Nergens om te werken. De werkloosheid is hoger dan ooit tevoren. Geen straten om op te lopen. Ze zijn gebombardeerd door Israël. Geen ziekenhuizen voor zieken. Geen medische zorg voor kankerpatiënten. Of zwangere vrouwen. Geen plekken waar we samen kunnen komen met onze overgebleven familie en vrienden en ons veilig voelen.

Het leven in Gaza was zwaar voor deze oorlog. Hoe zal het daarna zijn? Laten we de vraag over het leven tijdens de oorlog overslaan. Geen woorden kunnen het adequaat beschrijven. We rouwen. Hulpeloos. Levenloos. Toch zullen we ons niet overgeven.

Ghayda’a Hasan Owaidah is een schrijver in Gaza.

bron: Deep burns and open wounds | The Electronic Intifada

Israël bombardeert de Gazastrook al een week zonder onderscheid. De luchtaanvallen hebben meer dan 2.000 Palestijnen gedood, waaronder meer dan 700 kinderen en tientallen families. Hele wijken zijn weggevaagd, mensen leven zonder water en stroom en honderdduizenden zijn ontheemd. Dit alles is volledig verboden. Een invasie over de grond zal de gruwel tot onvoorstelbare proporties versterken. Dit mag niet gebeuren.

bron: Suffering does not justify suffering and, one injustice does not justify another and one crime does not warrant another | B’Tselem (btselem.org)

Een dringende noodoproep van de Palestinian Medical Relief Society  (17 oktober)

Tien dagen van wreedheden en toch is de stilte onder degenen die de macht hebben om dit te stoppen oorverdovend. PMRS doet een noodoproep aan al onze bondgenoten, supporters en aan hen die staan voor menselijkheid. PMRS doet een noodoproep aan iedereen die de capaciteit heeft om te lobbyen en te pleiten bij hun regeringen om te veroordelen wat er nu gebeurt in Gaza. PMRS doet een noodoproep om de aandacht te vestigen op de gruwelijke misdaden tegen de menselijkheid die op dit moment in Gaza worden gepleegd en om van alle leiders te eisen dat ze deze misdaden erkennen en deze daden veroordelen. 

Op het moment van schrijven heeft PMRS vernomen dat het Baptistenziekenhuis in Gaza is gebombardeerd. Er is bevestigd dat er meer dan 500 doden en honderden gewonden zijn. Het aanvallen van een ziekenhuis of een gezondheidszorginfrastructuur of -personeel is een ernstige schending van het internationaal recht en kan een oorlogsmisdaad zijn onder artikel 8 van de Conventie van Genève. Dit verontrustende nieuws komt aan het einde van 10 opeenvolgende dagen van voortdurende aanvallen op de gezondheidszorg, in totaal 113 aanvallen (WHO) op de gezondheidszorg alleen.

De situatie is meer dan verwoestend en kan alleen maar worden beschreven als een nachtmerrie. In 10 dagen zijn er in totaal:

– 1030 kinderen gedood

– 3000 doden in totaal

– Meer dan 12.500 gewonden

– 1200 mensen vermist – waarvan 500 kinderen

– Meer dan 50.000 zwangere vrouwen worden beschouwd als hoog risico en 15.000 vrouwen kunnen elke dag bevallen

– Honderden kinderen zijn wees en/of worden als “onbekend” beschouwd omdat ze niet geïdentificeerd kunnen worden.

– De meerderheid van de Gazanen is gedwongen onveilig water of zeewater te drinken

– Voedsel raakt op

Vandaag heeft het ministerie van Volksgezondheid een noodoproep gedaan met het verzoek om alle brandstof die nog in Gaza aanwezig is aan het ministerie te geven om de werking van de overgebleven ziekenhuizen in Gaza te ondersteunen. Binnen een paar uur zullen de overgebleven ziekenhuizen geen stroom meer hebben, waardoor ze niet meer kunnen functioneren op een heel basaal niveau, en zoals een dokter het beschreef, zal het ziekenhuis veranderen in een massagraf. Hoeveel ziekenhuizen moeten er nog in een massagraf veranderen voordat de wereld woedend genoeg is om hier een einde aan te maken.

Terwijl water, voedsel, medische voorraden en brandstof de komende uren opraken, worden onze teams, collega’s en mensen achtergelaten om langzaam te sterven. Het is nu zo ver gekomen dat een bombardement in plaats van een langzame dood een zegen zou zijn. We zouden zulke opties of woorden niet hoeven te overwegen, en toch zijn we hier 10 dagen na de eerste dag van de aanval, nog steeds smekend om steun om een einde te maken aan de gruwelijke misdaden die tegen Palestijnen worden begaan.

De afgelopen tien dagen waren heel duidelijke voorbeelden van verschillende internationale wetten die werden overtreden. Zoals:

1. Onwettige moorden: Dit omvat het doelbewust aanvallen van burgers en het onevenredig gebruik van geweld dat resulteert in burgerslachtoffers.
2. Collectieve bestraffing: Het doelbewust aanvallen van een groep of gemeenschap als een vorm van bestraffing, die verboden is onder internationaal recht. Dit omvat het bombarderen van burgers en beperkte toegang tot water, voedsel en voorraden.
3. Aanvallen op civiele infrastructuur: Opzettelijke aanvallen op civiele infrastructuur, zoals huizen, ziekenhuizen, scholen en watervoorzieningen die niet worden gerechtvaardigd door militaire noodzaak.
4. Gebruik van verboden wapens: Het gebruik van wapens die willekeurig zijn of buitensporige schade toebrengen aan burgers, zoals witte fosfor waarvan bevestigd is dat het de laatste dagen tegen vrouwen en kinderen wordt gebruikt.
5. Gedwongen verplaatsing en overbrenging van bevolking: De gedwongen verplaatsing van burgers of de verplaatsing van bevolking door een bezettingsmacht, zoals de 1 miljoen Palestijnen die gedwongen werden naar het zuiden van Gaza te verhuizen, terwijl ze ook gebombardeerd werden.
6. Vernietiging van eigendom en cultureel erfgoed: De opzettelijke vernietiging van civiele eigendommen, waaronder huizen, culturele locaties en religieuze plaatsen.

10 dagen van wreedheden en toch is de stilte onder degenen die de macht hebben om dit te stoppen oorverdovend. PMRS doet een noodoproep aan al onze bondgenoten, supporters en aan hen die staan voor menselijkheid. PMRS doet een noodoproep aan iedereen die de capaciteit heeft om te lobbyen en te pleiten bij hun regeringen om te veroordelen wat er nu gebeurt in Gaza. PMRS doet een noodoproep om de aandacht te vestigen op de gruwelijke misdaden tegen de menselijkheid die op dit moment in Gaza worden gepleegd en om van alle leiders te eisen dat ze deze misdaden erkennen en deze daden veroordelen.

Er is geen rechtvaardiging voor het afslachten van meer dan 1000 kinderen. Er is geen rechtvaardiging voor het achterhouden van humanitaire hulp of het bombarderen van de weg die voor die hulp gebruikt wordt om miljoenen Palestijnen in Gaza te bereiken. Er kan nooit een rechtvaardiging zijn voor genocide.

In 1 week is ’s werelds grootste openluchtgevangenis veranderd in een vernietigingskamp. We vragen u gehoor te geven aan deze noodoproep en actie te ondernemen om de uitroeiing van Palestijnen in Gaza te stoppen.

     Voor direct digitaal doneren gebruik de QR code hieronder