“Dear my dearest brother Lejo,
Thanks for asking.. don’t worry about us we will be fine.. we r palestinian we used to be under attack but we never death.
Regards,
Ali “.
Deze mail stuurde Ali Abu Afash mij op tien augustus 2014. Drie dagen later was hij dood. Palestijnse bomspecialisten probeerden tijdens een wapenstilstand van de juli oorlog in Gaza niet ontplofte Israëlische munitie onschadelijk te maken. Ali bezocht met de Italiaanse tv-journalist Simone Camilli ( 35) de plek om de ontmanteling te registeren. Toen ging er iets gruwelijks mis. De Israëlische bom ontplofte en doodde zes mensen, waaronder Ali. Hij was journalist, vertaler en fixer voor buitenlandse media en werkte vanuit het Palestine Centre for Media Freedom.
Ali Abu Afash werkte al jaren als journalist in Gaza stad. Ik leerde hem kennen toen ik in de zomer van 2012 in opdracht van het Doha Centre for Media Freedom in Qatar een workshop radio journalistiek gaf aan Palestijnse journalisten. Hij ving me op bij de zwaarbewaakte grensovergang Eretz, op de grens van Gaza en Israël. Een joviale goedlachse man. Hij bracht me naar het Palestijnse persbureau waar ik twee weken lang les zou geven. Hij was aangesteld als mijn beschermheer. S ’ochtends haalde hij me op, s’ middags trokken we door Gaza stad, bezochten de markt, de hamman en maakten samen met collega journalisten uitstapjes. Ali kende jan en alleman in Gaza. En hij onderhield goede contacten met buitenlandse journalisten want hij sprak redelijk goed Engels. Gedurende de heftige oorlog in augustus 2014 begeleidde hij als fixer ondermeer een Nederlandse verslaggever van het tv-programma Een Vandaag. Ook maakte hij voor de nieuwsbrief van Stichting Groningen- Jabalya verschillende verhalen over het leven in Gaza.
De heftige oorlog tussen Hamas en Israël in de zomer van 2014 liet grote sporen na in Gaza. Ali was op zijn hoede, zo bleek uit onze correspondentie. Hij wist van de gevaren en dat Palestijnse journalisten met name doelwit waren van de Israëliërs. Sinds begin juli hadden al dertien Palestijnse reporters de dood gevonden in het bloedige conflict. Toch vond Ali het zeer van belang om de buitenwereld de vernietiging van Gaza te tonen. Dat deed hij met veel inzet. Hij was betrokken, maar had ook iets van afstand. Hij had humor zonder te vervallen in cynisme. En hij vertrouwde op zijn summoud, de kracht die Gazanen hebben ontwikkeld om met tegenspoed en rampen om te gaan. “We zullen nooit sterven “schrijft Ali in zijn laatste mail aan mij. Toch is dat noodlot hem overkomen. Hij laat een vrouw en twee kleine kinderen achter.
Lejo Siepe
