Mijn dag als dokter in het Al shifa ziekenhuis

“Elke dag zeggen we dat vandaag de ergste ooit was, maar de volgende dag blijkt nog erger”, zegt Sara Al Saqqa, een jonge chirurg in het al-Shifa-ziekenhuis, de grootste medische faciliteit van Gaza. Het Al-Shifa-ziekenhuis is overvol met zowel levenden als doden, dus Sara haast zich van de ene patiënt naar de andere, met slechts een paar minuten per persoon. “Wij behandelen patiënten op de grond, op rek of in gangen. Er zijn niet genoeg operatie- of verkoeverkamers en er zijn mensen gestorven omdat we geen plek hebben om ze te laten behandelen”, voegt ze eraan toe.

Onder de gewonden bevinden zich mannen, vrouwen en kinderen. Sommigen huilen, anderen trillen of slapen op geïmproviseerde bedden op de grond. Op de vraag wat het moeilijkste deel van haar werk is, antwoordt Al Saqqa dat het de kinderen zijn.

“Ik kan niet tolereren dat kinderen lijden. Ik kan het niet eens tolereren dat ze huilen. Ik ben niet in de kindergeneeskunde gaan studeren omdat ik me  zo hulpeloos wilde voelen tegenover huilende kinderen”, voegt ze eraan toe.

Volgens het Palestijnse ministerie van Volksgezondheid zijn in bijna een maand na de aanval van Israël op Gaza minstens 10.000 Palestijnen gedood, waaronder 4880 kinderen. Het mortuarium van het al-Shifa ziekenhuis heeft de maximale capaciteit bereikt en buiten het hoofdgebouw is een tent opgezet om de lichamen op te slaan. “Gisteren werden ze in koelkasten geplaatst waarin bevroren kip werd bewaard”, zegt Ahmed Hijazi, een Palestijnse vlogger. “Kun je je voorstellen hoe tragisch dit is?” hij voegt toe.

Vóór de Israëlische aanval op Gaza gebruikte Hijazi zijn aanwezigheid op sociale media om ondanks de blokkade de schoonheid van Gaza aan de wereld te laten zien, maar nu is zijn focus verschoven naar het vastleggen van de geschiedenis. Hij documenteert de nasleep van het Israëlische bombardement: moeders die pijn lijden, kinderen die trillen van de pijn, uitgeputte artsen die met zaklampen opereren. Ahmed was ook getuige van de luchtaanval op een ambulance net buiten de poorten van het al-Shifa-ziekenhuis: “Ik film vanuit de ambulance, dus Israël kan niet beweren dat ze geen burgers bombarderen… Ik wil dat de wereld de omvang van de bloedbaden ziet gepleegd tegen de mensheid.”

Het woord catastrofe dekt de lading niet voor wat in Gaza gebeurt, zegt Aed Yaghi de directeur van de PMRS. Het is veel erger.
Er is sprake van de driehoek van de dood: geweld, ziektes en honger. Alle drie zijn nu dodelijk. Meer dan 60.000 Palestijnen, vooral vrouwen, kinderen en ouderen, zijn afgeslacht. Meer dan 100.000 zijn gewond geraakt. De gezondheidszorg is praktisch vernietigd. Meer dan 1000 zorgmedewerkers zijn gedood tijdens hun werk. Meer dan 360 zorgmedewerkers zijn ontvoerd, illegaal vastgehouden en gemarteld.
Hoe moeilijk ook, de PMRS gaat door met hulp bieden, vooral met mobiele teams. De steun vanuit Groningen wordt heel erg gewaardeerd. Yaghi: “Elk bedrag is betekenisvol, hoe klein ook, want dit weerspiegelt steun voor en solidariteit met Palestijnen en hun rechten en jullie medemenselijkheid.”