Terwijl het stijgende aantal doden en gewonden van de ”Grote Mars van de Terugkeer” in Gaza ons meer dan ooit met de neus op de feiten drukken, maken vier schepen zich op voor een nieuwe Freedom Flotilla naar het belegerde Gaza.
Vier schepen, twee grote uit Oslo en Göteborg en twee kleinere, varen op 20 mei van Malmö en Kopenhagen via Duitsland (Kiel en Wilhelmshafen) naar Nederland. De grote hopen op 1 en 2 juni in Amsterdam te zijn. Daar wacht hen een grootse ontvangst. De twee kleinere varen binnendoor en worden op 29 mei ingehaald in Groningen. Op 1 juni zijn ze er ook bij in Amsterdam, een dag later gaan ze door naar Rotterdam. (De programma’s van de ontvangsten worden nog bekend gemaakt). Na Nederland gaan de grootste twee schepen via Engeland, Frankrijk en Spanje, naar Italië, waar ze de kleine weer tegen komen. Samen gaan ze dan verder naar Gaza. Ze hopen er op 25 of 26 juli aan te komen.
Het is alweer een tijdje geleden dat de Freedom Flotilla een poging deed: in juni 2015 werd één van de toen eveneens vier boten onderschept met aan boord onder meer de Tunesische oud president Moncef Marzouqi. Ook dit keer komen de vier schepen mogelijk niet door de Israelische linies heen. Maar dat wil niet zeggen dat de Freedom Flotilla dan voor niets is geweest. Het belangrijkste is om op deze manier aandacht te vragen voor de hermetische blokkade van Gaza.
Door die blokkade zitten sinds 2007 bijna twee miljoen mensen binnen hekken gevangen op een gebied dat ongeveer anderhalf keer zo groot is als het eiland Texel. Soms is de grens naar Egypte even open, maar dat is altijd maar even. Vissers kunnen bijna nooit verder uitvaren dan zes zeemijl, wat niet genoeg is voor een behoorlijke vangst. Bovendien wordt er ook dan nog vaak op hen geschoten. Jongeren in Gaza zijn bijna geen van allen ooit buiten Gaza geweest. Studies in het buitenland kunnen ze op hun buik schrijven, studiebeurzen moeten ze meestal laten lopen. Goederen mogen Gaza wel binnen, maar alle materialen die behalve voor civiele ook voor militaire doeleinden gebruikt zou kunnen worden, worden tegengehouden en gerantsoeneerd. Daaronder valt bouwmateriaal als cement en staal, en alles wat nodig is om machines draaiende of de infrastructuur op peil te houden. De half verwoeste elektriciteitscentrale kan hierdoor niet worden gerepareerd. Mede daardoor is er maar vier uur per dag stroom. Om dezelfde reden stroomt het rioolwater ongezuiverd naar zee. Het grondwater is door een te intensief gebruik en door verzilting en vervuiling voor 90 procent ondrinkbaar. Volgens de Verenigde Naties is in 2020 het gebied onbewoonbaar, maar velen denken dat dat eigenlijk nu al het geval is.
Ziekenhuizen zijn niet up to date. Het personeel kan niet voldoende worden geschoold, en er mag geen geavanceerde apparatuur naar binnen. Bovendien wil de Palestijnse Autoriteit, door de ruzie met Hamas, niet meer betalen voor medicijnen en behandelingen. Van de 11.000 bij de Israelische invasie van 2014 totaal verwoeste huizen zijn er maar1.200 herbouwd, de meeste andere, beschadigde huizen zijn nooit behoorlijk hersteld. Veel mensen zijn al jaren dakloos.
Maar dat is niet alles. Door de jarenlange blokkade en de vernielingen van twee, drie uitgebreide Israelische militaire acties is de economie verwoest. Meer dan 70% van de bevolking is intussen afhankelijk van humanitaire hulp, 47% is ”food insecure” en heeft voedselhulp nodig. De werkloosheid bedraagt meer dan 40 %, en voor de jongeren is dat zelfs rond de 60%. Gaza voert nog steeds wel wat uit: in 2017 verlieten gemiddeld 218 vrachtautoladingen per maand het gebied, meer dan een lange periode daarvoor. Maar nog altijd niet meer dan 21% van het gemiddelde dat werd gehaald vóór de blokkade werd ingesteld.
Duidelijk is dat zich in Gaza een humanitaire ramp voltrekt. Een ramp als gevolg van een blokkade die een schending is van het internationale recht, iets dat de wereld dat al 11 jaar lang gedoogt. Het wordt tijd dat de diverse regeringen de EU eindelijk eens in actie komen. De huidige demonstraties in het kader van de ”Grote Mars van de Terugkeer” laten zien dat de bevolking het helemaal met de situatie heeft gehad en het gevoel heeft niets meer te verliezen te hebben. Deze Freedom Flotilla is een mooie gelegenheid om hen blijk te geven van onze steun. Laat de mensen in Gaza niet langer verkommeren!!
Abu Pessoptimist voor meer bijdragen zie zijn blog
