Categorie: Nieuws

Eindelijk is het zover: wat Palestijnen  al sinds de jaren negentig zeggen en Palestina activisten al heel lang wisten en wat andere mensenrechtenorganisaties ook al eerder vaststelden: Israel is een apartheidsstaat en nu ook volgens Amnesty International. In een vier jaar durend onderzoek komt Amnesty International tot die conclusie. De definitie van apartheid luidt: een geïnstitutionaliseerd regime van onderdrukking en overheersing van een raciale groep over een andere. Het is een ernstige mensenrechtenschending die is verboden volgens het Internationaal Verdrag inzake de Uitbanning van elke Vorm van Rassendiscriminatie, het Statuut van Rome en het Verdrag inzake de Bestrijding en Bestraffing van het Misdrijf van Apartheid. Israël maakt zich volgens Amnesty ten aanzien van de Palestijnen schuldig aan een systematische en geïnstitutionaliseerde onderdrukking die neerkomt op apartheid. Nederland en andere staten dienen met spoed concrete maatregelen te treffen om een einde te maken aan dit onrecht. Medeplichtigheid en straffeloosheid dienen plaats te maken voor het respecteren van de internationale rechtsorde en de verplichtingen die daaruit voortvloeien.

 

 

volledige rapport

lees analyse op the rights forum

 

 

 

Al eerder meldde wij de rampzalige beslissing van de Nederlandse regering om de subsidie aan de Palestijnse landbouw organisatie UAWC in te trekken. Dit ondanks het feit dat een onafhankelijk onderzoek naar banden met de PLFP (volksfront voor de bevrijding van Palestina) geen belastende feiten opleverde. Voor ons is dat aanleiding om een brief te sturen om tegen deze beslissing te protesteren en duidelijk te maken wat de regering in onze ogen wel zou moeten doen.

lees hier onze brief

teken online voor wie zelf een boodschap aan de regering wil sturen

Lees hier de reactie van de UAWC op het besluit

SAMENVATTING

Op grond van zijn mandaat om het respect, de bescherming en de vervulling van internationale wet in de Gazastrook als onderdeel van het bezette Palestijnse gebied (OPT), presenteert Al Mezan Center for Human Rights (Al Mezan) dit rapport, waarin de misdaad van apartheid wordt geanalyseerd in relatie tot het gedrag van Israël jegens Gaza, in de context van de langdurige bezetting door de staat Israel van de Palestijnse gebieden en het zionistische kolonialisme in het historische Palestina. Het rapport gaat in op hoe de Israëlische apartheid, wordt ervaren door het Palestijnse volk, en specifiek door de twee miljoen Palestijnen die in de Gazastrook wonen.

Terwijl de Israëlische regering beweert dat de sluiting en de daarmee verband houdende beperkingen plaatsvinden onder het mom van ‘veiligheid’, zal dit rapport laten zien hoe dit beleid de intentie van Israël aantoont om de Palestijnen te scheiden en te verdelen en om de demografie van alle Palestijnen zodanig vorm te geven dat men de heerschappij over de Palestijnen kan doen gelden. Als afgesloten enclave, geïsoleerd van de rest van het Palestijns bezet gebied en gecontroleerd door Israël binnen zijn apartheidssysteem, is Gaza een strook land dat kan worden vergeleken met een Zuid-Afrikaanse bantustan. Sommige gesprekspartners, zoals die in dit rapport worden besproken, hebben gesuggereerd dat de vergelijking in feite onnauwkeurig is omdat de situatie in de Gazastrook aanzienlijk erger is dan de Zuid-Afrikaanse bantustans ooit waren.

Het rapport beschouwt de volgende schendingen van het internationaal recht door het prisma van het VN Apartheidsverdrag: gebruik van buitensporig geweld en herhaaldelijk militaire aanvallen op burgers en woonhuizen met als gevolg duizenden doden; willekeurige arrestatie en detentie van kinderen, patiënten, vissers en andere kwetsbare groepen; en de aanhoudende blokkade. Al Mezan concludeert dat deze praktijken neerkomen op “onmenselijke handelingen” zoals gedefinieerd door het Apartheidsverdrag, met inbegrip van moord, toebrengen van geestelijk en lichamelijk letsel, willekeurige arrestatie en illegale gevangenisstraf, het opleggen van levensomstandigheden die bedoeld zijn als geheel of gedeeltelijke fysieke vernietiging van de bevolking, en de ontzegging van het recht op vrij verkeer in en uit het gebied. Deze onmenselijke handelingen worden gepleegd door de staat Israël met het doel het vestigen en behouden van de overheersing van één raciale groep – Israëlische joden – ten koste van een andere raciale groep – Palestijnen

Israëls 14 jaar durende blokkade van de Gazastrook, gecombineerd met een reeks strafmaatregelen en beleid, stelt het in staat om effectieve controle over de Gazastrook te behouden, met als doel zijn heerschappij over het Palestijnse volk als geheel te consolideren. Dit rapport zal in het kort de bezette status van de Gazastrook herbevestigen inclusief de wettelijke garanties die daaruit voortvloeien verleend aan de bevolking van de Gazastrook, onder meer met betrekking tot bescherming tegen rassendiscriminatie, apartheid en vervolging. Dit rapport wordt uitgegeven in de context van een zich ontwikkelende erkenning dat opeenvolgende Israëlische regeringen de misdaad van apartheid blijven plegen, zoals gedefinieerd door het VN Apartheidsverdrag en het Statuut van Rome van het Internationaal Strafhof. Op basis van de analyse die is ontleend aan en voortbouwt op bestaand relevant werk van Palestijnse, Israëlische, en internationale mensenrechten-organisaties, academici en experts, concludeert dit rapport dat Israëls geïnstitutionaliseerde en systemische raciale overheersing en onderdrukking van het Palestijnse volk, inclusief de inwoners in de Gazastrook, in strijd is met artikel 3 van het Internationaal Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van rassendiscriminatie, de misdaad van apartheid volgens de VN Apartheidsconventie uit 1973, en vormt een misdaad tegen de mensheid onder het Statuut van Rome van het Internationaal Strafhof.

In overeenstemming met de relevante toepasselijke instrumenten, namelijk internationale mensenrechten en humanitair recht, en relevante verplichtingen van staten, biedt het rapport een reeks aanbevelingen voor de internationale gemeenschap, het Internationaal Strafhof, en voor zakelijke actoren:

Aan de internationale gemeenschap en de lidstaten van de Verenigde Naties:

1. Erken en veroordeel het Israëlische regime van institutionele discriminatie, onderdrukking, en apartheid tegen het Palestijnse volk – zowel Palestijnse burgers in Israël, als Palestijnen in de bezette gebieden en Palestijnse vluchtelingen in ballingschap;

2. Zorg ervoor dat Israël zijn apartheidsregime terugtrekt en ontmantelt inclusief wetgeving en beleid die leiden tot institutionele discriminatie en systemische onderdrukking van het Palestijnse volk en die instrumenteel zijn in het handhaven van een dominante Joods-Israëlisch regime in historisch Palestina;

3. Zorg ervoor dat Israël het recht van Palestijnse vluchtelingen vervult en faciliteert om terug te keren naar hun huizen en eigendommen, inclusief de vluchtelingen die 70% van de bevolking van de Gazastrook, zoals gegarandeerd door het internationaal recht;

4. Zorg ervoor dat Israël de illegale blokkade van de Gazastrook onmiddellijk, volledig en onvoorwaardelijk opheft inclusief alle bijbehorende onwettige beperkingen opgelegd aan het verkeer van mensen en goederen van en naar de Gaza Strook.

5. Zorg ervoor dat Israël zijn bezetting beëindigt, zijn nederzettingenbedrijf in de Westelijke Jordaanoever, inclusief Oost-Jeruzalem, en schaft alle militaire en discriminerende hulpmiddelen van de OPT, waaronder de Scheidingsmuur en andere fysieke barrières die: hebben de territoriale contiguïteit verstoord en hebben geleid tot de versnippering en isolatie van Palestijnen;

6. Zorg voor aansprakelijkheid en gerechtigheid voor wijdverbreide, grove en systemische schendingen tegen het Palestijnse volk, ook voor de misdaad apartheid;

7. Ondersteun de onafhankelijkheid van het Internationaal Strafhof en bescherm de instelling tegen aanvallen of politieke druk tijdens het onderzoek naar de Situatie in Palestina, die de misdaad van apartheid tegen de Palestijnen omvat mensen;

8. Geef politieke en financiële steun aan het mandaat van de onafhankelijke Internationale onderzoekscommissie van de VN voor de bezette Palestijnse gebieden, inclusief Oost-Jeruzalem en Israël, opgericht in mei 2021, en doe een beroep op de Commissie om Israëls apartheid te onderzoeken en aanbevelingen te doen in het licht van relevante verplichtingen en verantwoordelijkheden van staten, internationale organisaties, en zakelijke ondernemingen;

9. Activeer en faciliteer de universele jurisdictie mechanismen die de vervolging van de vermeende daders van Israëls misdaad van apartheid en de daarmee samenhangende overtredingen mogelijk maken en vergemakkelijken.

10. Herbevestig de inzet van de Verenigde Naties voor de totale uitroeiing van apartheid als een misdaad die in strijd is met de beginselen van het Handvest van de Verenigde Naties, en dat Israël zijn verplichtingen als lid van de Verenigde Naties nakomt

11. Ratificeer en treedt toe tot het Apartheidsverdrag, met name staten die jurisdictie hebben boven particuliere actoren, waaronder transnationale bedrijven, liefdadigheidsinstellingen, verenigingen en individuen die actief zijn in en verbonden zijn met Israëlische staatsinstellingen en het leger;

12. Verzoek de algemene vergadering van de VN om het Speciaal Comité van de VN tegen Apartheid en het VN-centrum tegen Apartheid opnieuw in te stellen om te pleiten voor een einde aan Israëlische apartheid;

13. Overweeg om individuele sancties, zoals reisverboden of bevriezing van tegoeden, op te leggen aan vermoedelijke daders van internationaal erkende misdrijven en ernstige inbreuken, zoals aanbevolen in 2019 door de VN-onderzoekscommissie over de Grote Mars van Terugkeer, ook voor de misdaad van apartheid; voorwaardelijke wapenverkoop en militaire- en veiligheidsbijstand bij de naleving door Israël van het internationaal recht en de mensenrechten normen; en herzie en wijzig of beëindig de overeenkomsten, samenwerkingsregelingen en handel met Israël waarin de financiering of activiteiten bestaan om de misdaad van apartheid te vergemakkelijken, in overeenstemming met internationale juridische normen en gebaseerd op juridische noodzaak;

14. Uitbreiding van het mandaat van de speciale VN-rapporteur voor de mensenrechtensituatie in de Palestijnse Gebieden naar beide zijden van de Groene Lijn en naar de vluchtelingen en ballingen in het buitenland als tegenwicht tegen de strategische versnippering van het Palestijnse volk door Israël.

15. Roep de speciale VN-rapporteur op om jaarlijks verslag uit te brengen over de situatie van de mensenrechten in de Palestijnse gebieden aan de mensenrechten Raad en de Derde Commissie van de Algemene Vergadering over de stappen die door Israël en de internationale gemeenschap zijn genomen in Palestina om te voldoen aan de voorwaarden van de Apartheid Conventie uit 1973.

16. Zorg ervoor dat bedrijven met relaties en activiteiten die verband houden met Israël en de OPT volledig in overeenstemming zijn met het internationaal recht en niet betrokken zijn bij of medeplichtig zijn aan schendingen en internationale misdaden, waaronder die van apartheid. Sluit waar nodig bedrijven uit van openbare aanbestedingen waar ze niet in staat zijn of niet bereid zijn om in deze context het internationaal recht te respecteren, in lijn met de Leidende Beginselen van de VN en de beginselen van niet-erkenning en niet-bijstand;

17. Zet Israël onder druk om, onder meer via geassocieerde actoren en organisaties, zijn opzettelijke aanvallen en campagne van intimidatie, laster,  delegitiemering  en intimidatie van Palestijnse, Israëlische en internationale mensenrechtenverdedigers en maatschappelijke organisaties te beëindigen; er bij Israël op aan te dringen om de aanduiding “terreur” van legitieme Palestijnse mensenrechtengroeperingen; en verzeker steun aan deze groepen door middel van openbare verklaringen en voortdurende samenwerking, betrokkenheid en financiering.

Aan het Internationaal Strafhof:

18. Voer een snel, grondig en uitgebreid onderzoek uit naar de misdaden van apartheid en vervolging, en andere daarmee samenhangende misdaden die vallen onder de jurisdictie van het Hof met betrekking tot de situatie in Palestina, en dienovereenkomstig het vervolgen van relevante daders;

19. Onderzoek de rol van niet-statelijke actoren bij het plegen van de misdaad apartheid, onder andere misdaden, in de situatie in Palestina, met inbegrip van particuliere zakelijke actoren, vertegenwoordigers van liefdadigheidsorganisaties en anderen.

Aan Bedrijven:

20. Stop alle activiteiten en relaties die direct of indirect verband houden met Israëls militaire bezetting, kolonisatie en apartheidsregime, en bijbehorende schendingen van internationaal recht;

21. Voer doorlopende en verbeterde due diligence op het gebied van mensenrechten uit, in overeenstemming met internationale mensenrechten en humanitair recht en de UN Guiding Principles on Bedrijfsleven en mensenrechten, om medeplichtigheid en betrokkenheid bij door Israël gepleegde schendingen en internationale misdaden tegen de Palestijnse bevolking te voorkomen

hele rapport : 16381763051929.pdf (mezan.org)

Tien antwoorden op gestelde vragen

Doe mee aan een E-mail actie om te protesteren tegen het schandalige besluit van het uitgaande derde Kabinet-Rutte vorige week woensdag om de steun aan de Palestijnse landbouw ontwikkelingsorganisatie UAWC stop te zetten!

Israël-lobby organisaties in binnen- en buitenland hebben de Nederlandse regering jarenlang onder druk gezet om de subsidiering van deze belangrijke NGO, die de Palestijnse boerenbevolking in het bezette Palestijnse gebied technisch en beroepsmatig ondersteunt en ook weerbaar maakt tegen Israëlische landroof en kolonisatie, te staken. Daarbij werden de vermeende banden van het UAWC met de als terroristisch bestempelde PFLP (Volksfront voor de Bevrijding van Palestina) als voorwendsel gebruikt.

Van meet af aan was eigenlijk al duidelijk dat er geen werkelijke grond voor deze beschuldiging bestond, maar toch liet toenmalig minister van Buitenlandse Zaken Sigrid Kaag zich overhalen om daar een nieuw onderzoek naar te laten verrichten. Dit onderzoek, dat eind vorig jaar werd afgerond, toonde voor de zoveelste keer aan dat er geen organisatorische en financiële banden tussen de UAWC en de PFLP bestonden.

Lees verder en teken op de site van bds nederland

Het Israëlische leger heeft zijn eigen beleid en handelen tijdens de Grote Mars van de Terugkeer onvoldoende onderzocht. Dat is de conclusie van een nieuw rapport van de Israëlische mensenrechtenorganisatie B’Tselem en het in Gaza gevestigde Palestinian Center for Human Rights (PCHR). Bij de demonstraties in het kader van de Grote Mars, die in 2018 en 2019 wekelijks plaatsvonden bij het grenshek tussen Gaza en Israël, schoten Israëlische troepen ruim 250 Palestijnen dood en vielen tienduizenden gewonden, waarvan 8000 door scherpe munitie. Het rapport, getiteld ‘Unwilling and Unable: Israel’s Whitewashed Investigations of the Great March of Return Protests’, is het resultaat van ruim een jaar aan onderzoek en interviews met getuigen. Het beschrijft hoe het leger een beleid voerde waarbij met scherpe munitie op ongewapende demonstranten werd geschoten, grotendeels door Israëlische scherpschutters. ‘Ze schoten gehandicapten neer, ze beschoten kinderen, jong en oud, om hen te doden, te verlammen of lichaamsdelen te amputeren’, aldus Raji Sourani, directeur van het PCHR. Ook medische hulpverleners en journalisten waren het doelwit. Volgens onderzoekers hadden de Israëlische autoriteiten na internationale druk beloofd het beleid van het leger te onderzoeken, maar is niemand die betrokken was bij de totstandkoming of uitvoering van het beleid ooit ondervraagd. In plaats daarvan richtten de autoriteiten hun aandacht op specifieke moorden die als ‘uitzonderlijk’ werden beschouwd. En zelfs in die gevallen werden de verantwoordelijke militairen of officieren niet of nauwelijks verantwoordelijk gehouden voor hun daden. Als voorbeeld wees Yael Stein, onderzoeksdirecteur van B’Tselem, op de moord op de vijftienjarige Haitham Khalil Mohammed al-Jamal in juni 2018. Het Israëlische leger veroordeelde de verantwoordelijke soldaat niet voor het doden van een ongewapend Palestijns kind dat geen bedreiging vormde, maar voor het feit dat hij had geschoten zonder toestemming van zijn officier. De soldaat, de enige die tot nu toe gestraft is, werd veroordeeld tot een maand dienstplicht. Volgens Stein is de zaak ‘indicatief’ voor de manier waarop Israël ‘nooit echt van plan is iets te doen’ om soldaten die Palestijnen doodschieten daarvoor verantwoordelijk te houden. ‘Het enige wat Israël deed in reactie op de aantallen [Palestijnse slachtoffers] en de internationale kritiek was te zeggen dat we een onderzoek openen’, zei Stein tijdens de persconferentie rondom de publicatie van het rapport. ‘Het punt is dat het niet genoeg is om te zeggen dat je aan het onderzoeken bent, je moet het echt onderzoeken. En dat heeft Israël niet gedaan.’ bron btselem.org

Een van de positieve kanten van de koude winters in Gaza is de wetenschap dat het aardbeienseizoen in december eraan komt.

In de hele Gazastrook is de stad Beit Lahia in de het noorden beroemd geworden om zijn zoete en sappige aardbeien. Beit Lahia is ideaal om aardbeien te telen vanwege het warme klimaat in de winter, de zeer vruchtbare grond en het kwaliteitswater dat wordt gebruikt voor irrigatie. Tijdens de oogst vertelt de eigenaar van een van de aardbeienkwekerijen, Akram Abu Khoosa, dat de gemiddelde opbrengst per hectare onder ideale omstandigheden ongeveer 3 ton is.

Aardbeien worden door de meeste boeren in de stad Beit Lahia als de belangrijkste vrucht beschouwd. In de afgelopen jaren zijn boeren, zoals elke andere persoon die in de Gazastrook is opgesloten, onderworpen aan de wrede realiteit van de belegering. Hun onvermogen om hun product buiten de belegerde Gazastrook te exporteren, doet hen enorm pijn, aangezien boeren gedwongen worden de aardbei tegen zeer lage prijzen te verkopen, aangezien de inwoners van Gaza niet over de financiële middelen beschikken om aardbeien te kopen tegen winstgevende prijzen voor boeren; een dilemma. Dergelijke omstandigheden van belegering en financiële beperkingen verzwakken de bedrijven en hebben een slechte invloed op de landbouwsector en de economie in het algemeen.

Hun geluk is dit jaar echter omgeslagen, aangezien de boeren toestemming hebben gekregen van de Israëlische autoriteiten om hun oogst vroeg in het seizoen te exporteren naar markten op de Westelijke Jordaanoever en Israël. Door de export, kunnen ze de aardbeien tegen een veel hogere prijs verkopen, waardoor de boeren en arbeiders goed worden gecompenseerd, wat op zijn beurt de landbouwsector van de stad Beit Lahia een boost geeft.

De problemen waarmee boeren worden geconfronteerd tijdens het aardbeienseizoen, en binnen de landbouwsector als geheel, zijn een microkosmos van de strijd van de mensen in Gaza. Het beleg is verlammend en heeft veel menselijke en economische gevolgen. Een kapotte economie, lege zakken en heel weinig inkomen werken samen om de koopkracht van de mensen in de Gazastrook te vernietigen en het vervoer van producten te belemmeren. Ze worden overgelaten om niets anders te doen dan hun realiteit te overdenken en hun verliezen te accepteren. Terwijl het beleg voortduurt, doet de menselijke crisis dat ook, het vreet aan alles. Als het geen aardbeien zijn, dan zijn het citrusvruchten en als het geen landbouw is, dan zijn het industriële producten.

Mahmoud Nasser
Mahmoud Nasser is een documentaire/straatfotograaf, geboren en getogen in Gaza-stad. Hij had het geluk om met zijn gezin Gaza te verlaten en naar Canada te gaan in 2008, maar nog meer geluk om in 2021 terug te zijn in nog slechtere tijden na bijna 13 jaar in het buitenland te hebben gewoond. Door zijn liefde voor fotografie is hij teruggekeerd naar een plek waar velen letterlijk hun leven wagen voor elke cent.

 

voor meer foto’s zie bron: mondoweiss

 

Begin december was Mohammed Azaiza in Groningen op bezoek. Hij is medewerker van Gisha een Israelische mensenrechtenorganisatie die opkomt voor de rechten van de Gazaanse bevolking. Voor zijn verhaal zie het interview in ons december nummer van de Jabalya nieuwsbrief. Hij vertelde o.a over het Green girls project waarbij een aantal vrouwen het initiatief hebben genomen om groenten te verbouwen. Hieronder een filmpje met hun verhaal.

Maak kennis met de Green Girls – Aseel Alnajjar, Ghaidaa Qudaih en Nadin Rock, drie jonge vrouwen uit Khuza’a, in de Gazastrook, die eind 2020 een onafhankelijke landbouwonderneming begonnen. Toen ze afstudeerden aan de universiteit werden zij geconfronteerd met een arbeidsmarkt waar 80 procent van de vrouwen onder de 30 jaar werkloos is, dus bedachten zij iets anders. Zij zamelden een eerste bedrag in, huurden een klein stuk land in het oosten van de Gazastrook en gingen aan de slag.

De vrouwen stonden voor talloze uitdagingen als gevolg van de door Israël afgedwongen blokkade, die reizen blokkeert, de toegang tot cruciale materialen beperkt en de uitvoer van producten beperkt. Ondanks deze ontberingen geloven Aseel, Ghaidaa en Nadin in het bedrijf dat ze hebben opgebouwd en hebben ze grote plannen voor de toekomst. Ze dromen van de dag waarop ze hun onderneming kunnen laten groeien en hun succes kunnen delen met andere vrouwen in de Gazastrook.