Categorie: archief

Gaza stikt in Israelische wurggreep

Op zaterdag 9 februari zal vanaf 13 uur op de Grote Markt in Groningen een manifestatie worden gehouden over de schrikbarende humanitaire situatie in Gaza. Daar zal o.a. Anja Meulenbelt ingaan op de gevolgen voor de inwoners van Jabalya. Anja bezocht Gaza recent.
Om 14 uur is er in Newscafé, Waagplein 5, een manifestatieve bijeenkomst met diverse sprekers. De Stichting Groningen-Jabalya vraagt u om door uw aanwezigheid te laten zien dat Groningen de inwoners van Jabalya en heel Gaza niet laat stikken.

De Stichting Groningen-Jabalya vraagt op deze manier aandacht voor de noodsituatie waarin Gaza verkeert. Sinds de democratisch gekozen Hamas regering aan de macht is wordt zij door de internationale gemeenschap geboycot. De grens is sindsdien zo goed als gesloten voor noodzakelijke goederen Deze boycot treft iedere Gazaan in zijn dagelijks leven.
Desondanks besloot Israël recent – ondanks internationale protesten van o.a. de VN, Amnesty International, e.a. – de bankschroef nog nauwer aan te draaien.
De gevolgen zijn schrijnend:
• 80% van de bevolking is werkloos en afhankelijk van voedselhulp van de VN
• er is slechts enkele uren elektriciteit per dag. Velen zitten dagenlang in onverwarmde huizen
• meer dan 70 patiënten zijn al gestorven omdat ze geen toestemming kregen voor medische behandeling buiten Gaza
• dagelijks worden burgers gedood door Israëlisch geweld
• veel mensen, vooral kinderen, lijden aan bloedarmoede als gevolg van gebrekkige voeding
• ziekenhuizen kunnen nauwelijks functioneren door slechte energievoorziening, gebrek aan medicijnen en het ontbreken van onderdelen om medische apparatuur te repareren.

Deze collectieve strafmaatregelen zijn een schending van het Internationaal recht.De Stichting Groningen-Jabalya is van mening dat de Nederlandse regering de regering van Israël hier onverbloemd op moet aanspreken en binnen de EU moet pleiten voor sancties tegen Israël als dat land geen einde maakt aan de blokkade.
Wij vragen Groningers: laat Jabalya niet stikken.

lees het verslag van de bijeenkomst op de weblog van Anja Meulenbelt

lees de toespraak van Erik Ader voormalig Ambassadeur

Beste Mensen,

Wij zijn hier vandaag bijeen gekomen om onze stem te verheffen tegen de schandalige blokkade van 1,5 miljoen mensen, de inwoners van Gaza: vrouwen, mannen, kinderen. Ook de bewoners van Jabalya, een zusterstad van Groningen, worden daardoor zwaar getroffen. Ze leefden al 40 jaar onder een mensonterende bezetting. Sinds twee jaar leven ze nu in een openluchtgevangenis, als straf voor hun democratische keuzes. En werd twee jaar geleden het verkeer met de buitenwereld al bijna onmogelijk: sinds 9 maanden bestaat er een onmenselijke blokkade: Gaza is vrijwel afgesloten van de buitenwereld.

Gevangenbewaarders zijn verantwoordelijk voor het welzijn van de gevangenen. De Israëlische cipiers verzaken niet alleen die plicht, zij beletten ook anderen die zorg uit te oefenen. VN-organisaties die daar namens U en mij hun werk willen doen, wordt dat vrijwel onmogelijk gemaakt.

Israël heeft sinds kort, onder internationale druk, de blokkade wat verlicht, maar is nu ook alweer bezig de schroef aan te draaien.

De gevolgen van die blokkade zijn afschuwelijk:
• elke economische aktiviteit wordt gewurgd, 50% van de beroepsbevolking is werkloos; 80% van de bevolking is aangewezen op steun van buitenaf om zelfs maar te overleven;
• er is onvoldoende voedsel, vooral kinderen en ouderen tonen verschijnselen van ondervoeding, niet door een misoogst maar door uithongering;
• er is onvoldoende electriciteit en dus is er geen behoorlijk drinkwater en ook de riolering functioneert niet meer naar behoren;
• er zijn geen medicijnen, in ziekenhuizen zijn er geen onderdelen voor essentiele apparaten en zieken kunnen de grens niet over voor specialistische behandeling elders.
De effecten van deze blokkade maken elke week dodelijke slachtoffers, nog meer dan de vele doden die er al onder de burgerbevolking vallen door Israëlische militaire acties.

Wie zitten er dan in die openluchtgevangenis opgesloten en worden er uitgehongerd?

Voor meer dan de helft zijn dat Palestijnse vluchtelingen en hun kinderen en kleinkinderen. Die zijn verdreven uit hun huizen in 1948.

Hoe dat er toeging lees ik U even voor: “…Etzel mortieren, meedogenloos het centrum van de stad bombarderend, bewerkstelligden de massale vlucht van de Arabische bevolking.” (Etzel was een van de toenmalige Joodse ondergrondse terreurorganisaties.)

Deze tekst die ik U voorlas, staat in het Engels op een muur in een museum, gelegen tussen Jaffa en Tel Aviv: Israëlische terreurdaden tegen een weerloze burgerbevolking om etnische zuivering op megaschaal te bewerkstelligen, open en bloot bezongen voor ieder die het horen wil, de schaamte ver voorbij.

Twintig ton explosieven regende die dag, 25 april 1948, neer op
Jaffa. De 80.000 Palestijnse inwoners vluchtten, 80.000 mensen van huis en haard verdreven door een terreurbombardement! Het leeuwendeel vluchtte naar het zuidwesten, naar Gaza. Bij het beëindigen van de vijandelijkheden mochten ze, in strijd met het internationaal recht, van Israël niet terug naar hun huizen en ze strandden in de inderhaast opgezette vluchtelingenkampen. Daar zitten ze nog.. In vluchtelingenkampen; in een openluchtgevangenis die nu verstoken is van de meest elementaire levensbehoeften, dankzij hun cipiers. [tussen haakjes: die datum weerlegt ook meteen een zorgvuldig gecultiveerde mythe: dat de stroom vluchtelingen een gevolg zou zijn van de inval van Arabische landen na de Israëlische onafhankelijkheids-verklaring van 14 mei 1948. Die inval was integendeel vooral een reactie op dit soort wandaden die tegen de Palestijnen begaan werden, in een poging daar een eind aan te maken. Vóór die inval door de Arabische buurlanden was al meer dan de helft van het Palestijnse vluchtelingen verjaags, zo’n 400.000 mensen.]

Die cipiers zijn de kleinkinderen van de generatie die deze wandaden aan ze beging, de generatie die ervoor zorgde dat ze in Gaza wonen i.p.v. in Jaffa.

Wat hebben deze mensen dan misdaan dat ze zijn opgesloten? Niets anders dan Palestijn zijn en in democratische verkiezingen, waar de wereld zo op aandrong, hun stem uitbrengen op Hamas. Geen absolute meerderheid, maar Hamas werd wel de grootste partij. Geen wonder! De Palestijnen waren 40 jaar lang de machteloze toeschouwer van hun voortgaande ontrechting en annexatie van hun land. Vanaf 1990 tot het jaar 2000 zagen ze hoe erkenning van Israël door de PLO en het zgn. vredesproces tot niets anders leidde dan eindeloos getreuzel en tenslotte onaanvaardbare voorstellen in Camp David, terwijl achter het rookgordijn van onderhandelingen de bouw van nederzettingen in verhoogd tempo doorging.

Vanaf 2001 was het weer de ijzeren vuist van Sharon die de zogenaamde “Routekaart naar Vrede” met 14 amendementen onbruikbaar maakte. Tijd voor de Palestijnen om in democratische verkiezingen in januari 2006 een alternatief te proberen en Hamas een kans te geven. De buitenwereld was woedend en stelde onrealistische eisen. Toen die niet werden ingewilligd begon onmiddelijk een politieke en financiële blokkade. Toen Hamas in juli 2007 de macht in Gaza overnam, begon daar ook een fysieke blokkade.

En vanwege de aanhoudende raketbeschietingen vanuit Gaza is de blokkade nu vrijwel totaal.

Die beschietingen zijn immoreel en dom, laat daar geen misverstand over bestaan.

Alleen: ze waren allang beëindigd als Israël een bestandsaanbod van Hamas had aanvaard. Een van de vele. Maar Israël negeert ze of beantwoordt ze met aanslagen op de leiders van Hamas. Israël praat niet met terroristen, heet het dan. Hoe schijnheilig dat is, blijkt uit het terroristische verleden van vele Israëlische leiders. Israël wil Hamas dwingen het verzet op te geven, met alle mogelijke middelen. Ook volstrekt illegale, zoals een

hele bevolking in gijzeling nemen, als was het een middeleeuwse stad.

Dat de daardoor veroorzaakte ellende een ideale voedingsbodem is voor haat en extremisme schijnt een meerderheid van de Israëli’s koud te laten. Maar wat Israël doet is immoreel en in strijd met het volkenrecht:
• een bezetter is verantwoordelijk voor het welzijn van de bevolking in de bezette gebieden en Gaza is nog steeds als bezet gebied aan te merken;
• collectief straffen en gijzelen is krachtens het volkenrecht verboden; en
• geweldsuitoefening dient proportioneel te zijn.
zegt dat volkenrecht.

Israël treedt dat recht met voeten

Het hoofd van de hulporganisatie van de VN ten behoeve van de Palestijnse vluchtelingen in Gaza, die met haar neus op de dagelijkse realiteit daar zit, zegt het zo:
Gaza staat op het punt om het eerste gebied te worden in onze moderne tijd dat willens en wetens in een staat van absolute en abjecte armoede wordt gebracht, met de stilzwijgende medeplichtigheid, om niet te zeggen aanmoediging van de internationale gemeenschap.

Wij roepen de Nederlandse regering op al het mogelijke te ondernemen om de blokkade en de humanitaire crisis, die er het gevolg van is, structureel te doen beëindigen; al het mogelijke te doen deze schending van het internationaal recht te stoppen. Wij doen dat samen met anderen in Nederland, in zowel opposite – als regeringspartijen, met anderen in Europa en met onze vrienden in de breed geschakeerde vredesbeweging in Israël, die alles doet wat mogelijk is de blokkade te breken.

Minister Verhagen deed al eenzelfde oproep op 22 januari in Israël. Het is nu zaak die oproep kracht bij te zetten en het beeindigen van de blokkade volledigen permanent te maken.

Als Europese Unie hebben wij wel degelijk mogelijkheden Israël onder druk te zetten. Wij moeten bereid zijn die zonodig te gebruiken willen wij niet verder medeplichtig worden aan deze schending van het recht, willen wij niet medeverantwoordelijk worden voor de slachtoffers die daardoor vallen en willen wij niet medeverantwoordelijk worden voor de haat en het geweld die het oproept.

Breek de blokkade!

Erik Ader, 9 februari 2008

Erik Ader spreekt demonstranten toe

 

Debat met Norman Finkelstein op 6 december 

Studium Generale (Rijksuniversiteit Groningen) Stichting Dwarsdiep en Stichting Groningen-Jabalya hebben op 6 december 2007 een debat georganiseeerd over het werk van Norman Finkelstein. Voor een artikel over de persoon Norman Finkelstein zie  Nieuwsbrief  nr 18 (pagina 7) Meer informatie op zijn eigen website

 

Op woensdag 14 november heeft de gemeenteraad van Groningen een Gaza motie aangenomen waarin de Nederlandse regering wordt opgeroepen om de humanitaire hulp aan Gaza te bevorderen. De motie kreeg een meerderheid dankzij de collegepartijen Pvda, SP en Groenlinks.
Hieronder de tekst van de motie.

De gemeenteraad van Groningen, in vergadering bijeen op 14 november 2007 besprekende de gemeentebegroting 2008

Overwegende dat

Sinds de Palestijnse verkiezingen van begin 2006 er een westerse boycot is ingesteld tegen de wettige Palestijnse regering

Deze boycot de humanitaire situatie in de Gazastrook ernstig heeft doen verslechteren en heeft geleid tot zeer ernstige tekorten van voedsel, medicijnen en andere basisbehoeften

De nu ontstane situatie voor 1,5 miljoen mensen een schending van het internationaal recht betekent

Groningen een relatie onderhoudt met de gemeente Jabalya Nazla

Het gemeentelijk jeugdproject jeugd in Jabalya al sinds 2005 stilligt o.a als gevolg van de veiligheidssituatie in de Gazastrook

Van mening dat

Humanitaire hulp voor Gaza plaats moet kunnen vinden

Roept de regering op

Humanitaire hulp voor Gaza weer mogelijk te maken

En verzoekt het college met het ministerie van Buitenlandse Zaken te overleggen om dit te bewerkstelligen

En gaat over tot de orde van de dag

 

Resolutie van het Europees Parlement van 11 oktober 2007 over de humanitaire situatie in Gaza

Het Europees Parlement ,
– onder verwijzing naar zijn voorgaande resoluties over het Midden-Oosten, met name die van 2 februari 2006 over de uitslag van de Palestijnse verkiezingen en de situatie in Oost-Jeruzalem(1) , 1 juni 2006 over de humanitaire crisis in de Palestijnse gebieden en de rol van de EU(2) , 7 september 2006 over de situatie in het Midden-Oosten(3) , 16 november 2006 over de situatie in de Gazastrook(4) , 21 juni 2007 over MEDA en financiële steun voor Palestina: evaluatie, implementatie en controle(5) , en die van 12 juli 2007 over het Midden-Oosten(6) ,
– gezien de resoluties van de VN-Veiligheidsraad nrs. 242 (1967) en 338 (1973),
– gezien de verklaring van het Kwartet van 23 september 2007,
– gezien de conclusies van de Raad Algemene Zaken en Externe Betrekkingen van 23 en 24 juli 2007,
– gezien de verklaring van 21 september 2007 over het Midden-Oosten van de Hoge commissaris voor de mensenrechten van de VN,
– gelet op artikel 103, lid 2 van zijn Reglement,
A. overwegende dat de humanitaire crisis in de Gazastrook ten gevolge van de belemmering van het verkeer van personen en goederen, de grootschalige vernietiging van openbare infrastructuur en particuliere huizen, de onderbreking van de dienstverlening in ziekenhuizen, klinieken en scholen, de gedeeltelijke ontzegging van de toegang tot schoon drinkwater, voedsel en elektriciteit, en de verwoesting van landbouwgronden, een rampzalig peil heeft bereikt,
B. overwegende dat de grensposten Karni en Rafah al maanden gesloten zijn, dat de economie door de belemmering van het verkeer van personen en goederen verder is verlamd en dat de buitengewoon hoge werkloosheid in de Gazastrook o.m. daardoor aanzienlijk is toegenomen,
C. overwegende dat de sectoren water en afvalwater in een kritieke toestand verkeren, en dat deze situatie door tekort aan water en mogelijke overstroming van afvalwater, aanleiding kan zijn tot nog meer humanitaire en milieucrises,
D. overwegende dat de gezondheidszorg zwaar onder druk staat en dat een groot deel van de bevolking gebrek heeft aan dringend noodzakelijke behandeling geneesmiddelen,
E. overwegende dat het onderwijsstelsel kampt met ernstige tekortkomingen door het ontbreken van fundamentele hulpmiddelen en dat de kwaliteit van het onderwijs daalt; dat deze situatie ernstige gevolgen zal hebben voor de toekomst van de jonge generatie in de Gazastrook woonachtige Palestijnen,
F. overwegende dat de Europese Unie de Palestijnen de afgelopen jaren in ruime mate financieel heeft gesteund, dat het Tijdelijk Internationaal Mechanisme en de projectfinanciering door de EU sinds 2006 een belangrijke rol hebben gespeeld bij het afwenden van een humanitaire ramp in de Gazastrook en op de Westelijke Jordaanoever,
G. overwegende dat de belemmering van het verkeer van personen en goederen, en de binnenlandse onveiligheid in de Gazastrook een ernstige hindernis vormen voor de werkzaamheden van het Directoraat-Generaal humanitaire hulp van de Commissie, de VN-agentschappen, het Rode Kruis en de Rode Halve Maan en andere humanitaire organisaties die aan de bewoners van de Gazastrook hulp en steun bieden; overwegende dat de Europese Commissie, het VN-Ontwikkelingsprogramma, het VN relief and Works Agency en de Wereldbank een aantal infrastructuurprojecten hebben opgeschort doordat zij geen grondstoffen konden invoeren; overwegende dat deze humanitaire bureaus, agentschappen en organisaties hun werkzaamheden voortzetten ondanks alle belemmeringen; met klem erop wijzend dat de financiële toezeggingen die door de EU en haar lidstaten in verband met deze werkzaamheden zijn gedaan, moeten worden nagekomen,
H. overwegende dat het Kwartet in zijn verklaring van 23 september 2007 ernstige verontrusting heeft geuit over de toestand in de Gazastrook, tot een besluit is gekomen over het belang van voortzetting van onbelemmerde humanitaire en noodhulp, en heeft aangedrongen op voortzetting van de levering van vitale diensten,
I. overwegende dat verbetering van de levensomstandigheden van de Palestijnen die in de Gazastrook en op de Westelijke Jordaanoever wonen, in combinatie met het opnieuw op gang brengen van het vredesproces en het opzetten van functionerende Palestijnse instellingen, een sleutelelement is in het streven naar totstandbrenging van een rechtvaardige en duurzame vrede tussen Israëliërs en Palestijnen,
1. geeft uiting aan de meest ernstige verontrusting over de humanitaire crisis in de Gazastrook en de eventuele ernstige gevolgen daarvan; wijst erop dat de mensenrechten en het internationaal humanitair recht in het gebied ten volle moeten worden geëerbiedigd; verzoekt alle partijen andermaal af te zien van geweld;
2. roept Israël ertoe op zijn internationale verplichtingen overeenkomstig de conventies van Genève na te komen om te waarborgen dat humanitaire hulp, humanitaire steun en vitale diensten zoals elektriciteit en brandstof de Gazastrook bereiken; dringt aan op opheffing van de blokkade van de Gazastrook; dringt er bij Israël op aan ervoor te zorgen dat het verkeer van personen en goederen bij Rafah, overeenkomstig de Overeenkomst inzake verkeer en toegang en de EU-missie voor bijstandsverlening inzake grensbeheer, alsook het verkeer van goederen bij Karni, mogelijk zijn; verzoekt de Raad, de Hoge Vertegenwoordiger voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid en de Commissie de volledige verantwoordelijkheid voor de tenuitvoerlegging van deze overeenkomst te aanvaarden; roept Israël ertoe op de toevoer van financiële middelen naar de Gazastrook, die sinds 25 september 2007 is opgeschort, te waarborgen en is van mening dat het ontbreken van toegang tot financiële middelen ernstige gevolgen heeft voor het economische, sociale en dagelijkse leven van het Palestijnse volk;
3. verzoekt de Palestijnse Autoriteit en Hamas ondanks de politieke impasse het functioneren te vergemakkelijken van de overheidsinstellingen die vitale diensten leveren, alsmede van de internationale humanitaire agentschappen, bureaus en organisaties die streven naar verbetering van de levensomstandigheden van alle Palestijnen die in het gebied wonen;
4. verzoekt de Raad en de Commissie samen met de internationale gemeenschap essentiële humanitaire hulp aan de Palestijnse bevolking te blijven waarborgen, en met name te letten op de specifieke behoeften van bijzonder kwetsbare groepen; verzoekt de Raad en de Commissie er, overeenkomstig de Euro-mediterrane associatieovereenkomst met de Staat Israël(7) en de Euro-mediterrane Interim-associatieovereenkomst met de Palestijnse Nationale Autoriteit(8) , op toe te zien dat het internationaal humanitair recht en de mensenrechten in het gebied ook door niet tot de overheid behorende partijen ten volle worden geëerbiedigd om aldus een humanitaire ruimte te scheppen;
5. spreekt de wens uit dat het streven naar het bijeenroepen van een internationale vredesconferentie bijdraagt tot de totstandbrenging van een rechtvaardige en duurzame vrede tussen Israëliërs en Palestijnen op basis van de desbetreffende resoluties van de VN-Veiligheidsraad, het recht van de Staat Israël te bestaan binnen veilige en erkende grenzen en het recht van de Palestijnen op een levensvatbare staat;
6. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Hoge Vertegenwoordiger voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de secretaris-generaal van de VN, de gezant van het Kwartet in het Midden-Oosten, de fungerend voorzitter van de Euromediterrane Parlementaire Vergadering, de voorzitter van de Palestijnse Autoriteit, de Palestijnse Wetgevende Raad, de Israëlische regering en de Knesset en de regering en het parlement van Egypte.

 

Op zondag 9 september gaf de Israelische historicus Ran Hacohen op uitnodiging van de stichting een lezing in Groningen over twee onderwerpen: de bezetting van de Palestijnse gebieden en over gradaties in de publieke opinie in Israel t.a.v. het conflikt met de Palestijnen. Hieronder vind je links naar de weblog van Anja Meulenbelt met een verslag van de zelfde lezing in Amsterdam.

eerste lezing

tweede lezing

 

Op zaterdag 7 juli organiseerden wij i.s.m. United Civilians for peace een manifestatie op de Vismarkt in Groningen tegen de Muur die Israel bouwt op Palestijns grondgebied.

 

 

 

Een nieuwe Palestijnse catastrofe  juni 2007

Palestijnse kranten spraken deze week van een nieuwe naqba, een nieuwe catastrofe. En een catastrofe is het. Gevechten tussen Hamas en Fatah in Gaza, tientallen doden, honderden gewonden. En Israël die er nog een schepje bovenop doet met beschietingen en bombardementen vanuit helikopters en F16’s. Nóg meer slachtoffers, nóg meer chaos.

Eindelijk is het dus zover: de Palestijnse burgeroorlog waarover al vanaf het midden van de jaren negentig wordt gespeculeerd, vooral na de eerste zelfmoordaanslagen van Hamas, lijkt nu een feit. Palestijnen die Palestijnen naar het leven staan en een kennelijk machteloze Palestijnse Autoriteit die niet veel meer weet te doen dan oproepen tot het volgende staakt-het-vuren.

Columnist Rob van Wijk somt in dagblad Trouw van 18 mei 2007 onder de kop “Palestijnen in hun sop laten gaar koken” een aantal “oplossingen” op, om tot de conclusie te komen dat geen van die oplossingen soelaas biedt.
Zo heeft president Abbas niet de macht om een effectieve noodtoestand uit te roepen en per decreet te regeren. “De tweede optie is dat Israël een interventie uitvoert, Gaza bezet en orde op zaken stelt” aldus Van Wijk. Maar als Israël dit zou doen zou er een nieuwe intifada kunnen uitbreken en dan is Israël nog verder van huis. De derde en vierde opties in Van Wijks’ stuk zijn respectievelijk “de Palestijnen in hun sop gaar te laten koken” wat onherroepelijk zal leiden tot de val van de Palestijnse regering, of de ontmanteling door de Palestijnen zelf van de Palestijnse Autoriteit. Het verschil tussen deze twee mogelijkheden is een nuance want de Palestijnse Autoriteit zal zichzelf uiteraard alleen opheffen als ze geen andere uitwegen ziet. Beide mogelijkheden vindt Van Wijk niet aantrekkelijk want dan hebben Israël, de Europese Unie en andere landen geen gesprekspartner meer om zaken mee te doen en zal waarschijnlijk Hamas waarschijnlijk het machtsvacuüm vullen. Als de PA zichzelf opheft wordt Israël, als bezettende mogendheid, weer “verantwoordelijk voor de openbare orde en rechtshandhaving” en dat zou mogelijkerwijs weer leiden tot een nieuwe intifada.
Laatste mogelijkheid die van Van Wijk ziet is “internationalisering van het conflict, waarbij Egypte medeverantwoordelijk wordt voor het handhaven van de orde in Gaza, terwijl Jordanië zich met de veiligheid van de Westoever gaat bemoeien”. Van Wijk concludeert dat deze optie ook niet reëel is want Egypte en Jordanië hebben echt geen zin om hun vingers aan het conflict te branden.
De Trouwlezers krijgen een sombere uitsmijter van Van Wijk na al de onaantrekkelijke “opties” die hij de revu laat passeren: echte oplossingen zijn er niet! Zo is dat: Israël en de Palestijnen zullen altijd wel blijven vechten, het Midden-Oosten blijft een brandhaard en de buitenwereld kijkt toe.

Dit soort stukjes maken mij kwaad. Toegegeven: ik ben eigenlijk al vreselijk kwaad om het niet goed te praten geweld in Gaza waarbij Palestijnse veiligheidsdiensten en gewapende groepen elkaar naar het leven staan. Maar Van Wijk gaat totaal voorbij aan de diepere oorzaken van het geweld en zijn pseudo-diepzinnige column gaat eveneens voorbij aan de meest wezenlijke optie: een einde maken aan de Israëlische bezetting van de Gaza, Oost-Jeruzalem en de Westelijke Jordaanoever.

Het is nuttig om te onderzoeken waar het geweld vandaan komt. Op 8 februari werd, onder auspiciën van Saoedi-Arabië, het zogenaamde Mekka-akkoord gesloten waarna een Palestijnse regering van nationale eenheid werd gevormd, waarin zowel Hamas als Fatah (als andere fracties en onafhanklijken) vertegenwoordigd zijn. In het kader van de onderhandelingen over de nieuwe Palestijnse regering werd overeenstemming bereikt over een nieuwe Minister van Binnenlandse Zaken en over de controle van de Palestijnse veiligheidsdiensten.
Het Mekka-akkoord en het compromis tussen Fatah en Hamas leidden echter niet tot het opheffen van de internationale economische en politieke blokkade. Een aantal radicale Hamas-commandanten die, volgens de overeenkomsten op moesten stappen, voelden zich bekocht en weigerden te vertrekken.

Eén van de opties van Van Wijk, namelijk de Palestijnen in hun sop te laten gaarkoken, wordt sinds de overwinning van Hamas in de Palestijnse verkiezingen al met veel enthousiasme uitgevoerd door een groot deel van de internationale gemeenschap, Nederland incluis. Het is eigenlijk meer dan in het sop laten gaar koken. Het is wurgen, verstikken. Israël dat alle grenzen controleert heeft een effectieve blokkade ingesteld die tot grote verarming van de bevolking heeft geleid en tot chaos in de overbevolkte Gazastrook. Het is een politiek die leidde tot ondervoeding, tot frustratie en radicalisering. De Palestijnse regering die wèl een democratisch mandaat heeft van het Palestijnse volk heeft, maar geen cent te makken, is grotendeels machteloos vanwege diezelfde politiek van internationale isolatie. Een regering op zwart zaad heeft, logischerwijs, weinig middelen om z’n wil op te leggen: een ‘ideale situatie’ voor wetteloosheid en onderlinge strijd.

Voor de onderlinge Palestijnse gevechten zijn in de eerste plaats de Palestijnen zelf verantwoordelijk. Maar het zou hypocriet zijn te ontkennen dat Israël en de internationale gemeenschap ook een actieve rol spelen in dit zoveelste Midden-Oosterse drama. Wilt U nog een suggestie voor een “oplossing” mijnheer Van Wijk? Verbreek het isolement van de Palestijnen, open de communicatie met zijn wettige regering en durf eindelijk eens krachtig op te treden tegen de bezetting door Israel van de Palestijnse gebieden. Daarmee zou de impasse van de afgelopen veertig jaar worden doorbroken. Echte oplossingen zijn er wèl!

Jan Keulen

     

Op woensdag 16 mei bood een delegatie van de Stichting Groningen-Jabalya en het Midden Oosten Platform (Vrouwen in ’t Zwart, Rood, Een Ander Joods Geluid, COS Groningen, en de Internationale Socialisten) op het stadhuis aan burgemeester Wallage van Groningen een olijfboom aan. Hiermee nodig(d)en de initiatiefnemers de gemeente en provinie Groningen en haar inwoners uit de aanplant van een olijfboom in de bezette Palestijnse gebieden te sponsoren. In dezelfde week werd in 11 andere provincie(hoofd)steden in Nederland op dezelfde wijze aandacht gevraagd voor het feit dat het 40 jaar geleden is dat de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook bezet werden.
Van 1 mei tot 9 juni wordt door allerlei maatschappelijke organisaties, waaronder bovengenoemde organisaties die actief zijn in Groningen, 40 dagen lang stil gestaan bij die nu al 40 jaar durende bezetting. Met het aanbieden van een olijfboom vragen wij aandacht voor het in de laatste jaren op grote schaal vernielen van Palestijnse olijfbomen door het Israëlische leger in verband met bijvoorbeeld het aanleggen van de zogeheten “verdedigingsmuur”, het bouwen van Joodse nederzettingen of de aanleg van infrastructuur om deze nederzettingen vanuit Israël bereikbaar te maken. Hiervoor ontvangen de boeren geen compensatie.
De olijfboom, het symbool voor vrede, is voor veel Palestijnse boeren een onmisbaar middel van bestaan. Op initiatief van de YWCA en YMCA van Palestina is daarom in 2004 de campagne “Houd Hoop Levend” gestart die particulieren over de gehele wereld de mogelijkheid biedt om een olijfboom te sponsoren. De gesponsorde olijfbomen worden op velden van getroffen boeren geplant. Wil je een olijfboom sponseren ? Haal dan een folder op het Gemeentelijk Informatie Centrum aan de Kreupelstraat of ga naar de website: www.planteenolijfboom.nl.